Droomhuis

De zondagochtendwandeling maakten we vandaag in Ede. Ede? Ja Ede, want twee leden van ons clubje verhuisden er jaren geleden naar toe. Gelukkig blijft ons contact gegarandeerd want ze zijn ook familie. De wandeling voerde ons over oude kazerneterreinen die inmiddels een woonbestemming hebben.

Tussen de legerbehuizing in, is ook plaats voor nieuwbouw. Mooi dat veel oude bomen gespaard zijn, waardoor zo’n project direct al smoel krijgt.

Hier en daar staan nog opknappers.

Ook de gebouwen die hieronder staan moeten nog gerenoveerd worden. We liepen te kwijlen toen we de mooie details zagen en de ruimtelijkheid van het gebied.

Er is zelfs een klein legermuseum, geheel compleet met wachthuisje. Na de wandeling werden we onthaald op een heerlijk buffet, goede wijn en een hoop gezelligheid waarvoor we onze dankbaarheid aan gastheer -en vrouw niet vaak genoeg kunnen herhalen.

Geluk is nooit gewoon

Wat was het mysterieus mooi vanmorgen vroeg. Mistflarden en opkomende zon. Dat is de belofte van een fraaie herfstdag.

Van een wandelclúb was nauwelijks sprake, we waren maar met z’n drietjes. We luisterden aandachtig naar het reisverhaal van onze vriendin die net uit Rome terug was en morgen naar Ameland vertrekt. Twee afwezigen uit ons clubje zijn op Tenerife aan het genieten van het milde klimaat. Ik bedoel maar: we proberen van deze levensfase optimaal te profiteren op een manier zoals we die graag invullen. Ik zag de zon door de beukenhaag schijnen en kan een eventuele regenachtige week weer met gemak de baas.

Heel Holland vaart

Net als deze twee mannen ben ik gistermiddag aan de waterkant gaan zitten. Weliswaar op een bankje en met iets meer kleding aan, dat wel. Het was misschien wel de allerlaatste zeer zomerse zondag van het jaar. Dat ziet er dan zó uit. Lekker toch?

De kleindochters, die hier vanmiddag hun vakantiebelevenissen kwamen vertellen, zeiden: oma, weet je nog hoe Sinterklaas met de boot langs kwam? Goeie help, kleinzoon begon pas al over Kerstmis en de volgenden hebben het over de Goedheiligman. Enfin, die leukerds vinden het heerlijke momenten en ik ook! Maar doe mij nog maar even de zomer.

Zondagsrust

Had ik die regen nou maar niet zo opgehemeld gisteren. Want daar kan ons internet dan weer niet tegen. Dus zit ik voor mijn zondagse blogje bij een koffiebarretje in Gubbio en slinger daar ook nog even mijn zaterdagse blog met foto’s de wereld in.

Zoveel valt er niet te vertellen. We deden het plaatsje Cagli aan op de terugweg van de kust naar huis. Het is er niet bijzonder mooi maar wel bijzonder Italiaans. We aten een ijsje en keken uit op dit plein. En ik heb nog wel een sfeerfoto ter afronding. Hopen dat onze internetaanbieder morgen gewoon weer aan het werk gaat. Dan kunnen wij dat ook.

Transport (dag 1)

Vanaf vandaag doe ik mee met een foto 7-daagse. Ik krijg elke dag een nieuwe opdracht en dat is stimulerend. Bij transport, het thema van vandaag, denk je al snel aan vervoermiddelen maar ik koos voor een ander soort transport. Dat van de wijn uit een grote mandfles naar flessen. De wijn van 2017 is door de wijnboer verbeterd, althans dat hoopt hij, en werd opnieuw gebotteld. Mooie klus op een regenachtige zondag. We stappen dus niet in ons transportmiddel vandaag maar doen thuis enorm nuttige dingen. Proost.

#f7d #foto7daagse en #heelhollandfotografeert

Ander decor

In Delft zijn het foto’s van de polderwandeling die vrijwel wekelijks op mijn zondagse blog verschijnen. Hier in Umbria zullen het vaak beelden uit Gubbio zijn omdat we daar aan de pranzo (luch) gaan.

Met tweede Paasdag en Bevrijdingsdag in één week, hadden heel wat Italianen er een vakantieweek van gemaakt en dat was te merken in de stad. Toch zag ik kans twee foto’s te nemen zonder mensen erop.

Bij de fontein ‘del Bargello’ wordt men geacht drie maal een rondje te lopen om niet voor gek verklaard te worden. Dat hebben de kleindochters uiteraard gedaan. In het gelijknamige restaurant er pal tegenover gebruikten wij de middagmaaltijd. Dat was heerlijk, erg gezellig en zorgde ervoor dat we voldaan huiswaarts keerden. In de regen, dat wel.

Lente-achtig Gubbio

IMG_20190303_142631~2.jpg

Natuurlijk werken we flink door want daarom zijn we hier. Maar de zondag, die vandaag zijn naam ook alle eer aandoet, is en blijft een rustdag. We drinken koffie met en bij onze tuinhulp, die terug is van een verre reis. We praten bij en kopen drie liter olijfolie van hem omdat onze oogst het afgelopen jaar wat tegenviel wat hoeveelheid betreft. Daarna gebruiken we de pranzo in Gubbio en scharrelen nog wat door de stad. We voelen ons weer helemaal thuis na het begroeten van diverse bekenden. Morgen gaan we weer verder op ons erf. Nu nog even niet.IMG_20190303_142851~2.jpg

IMG_20190303_143723~2.jpg