De wintertuin

DSC_0013

Vandaag was ik bij een zusje die thuis net een kleine verbouwing achter de rug heeft. Als gevolg daarvan lag er overal een klein wit stoflaagje. We hadden het erover hoe een mens altijd enthousiast begint aan zo’n project en hoe je na vier of vijf dagen de rommel hélemaal zat bent en je voor minstens drie dagen nawerk hebt. Ik hielp haar met het weer inrichten van de boekenkast, een kolfje naar mijn hand. Maar ook ik verkeek me op de tijdsduur van dit klusje. Enfin het is geklaard, de boeken staan weer stofvrij in het gelid al maakte ik er geen foto van. Wel van haar achtertuin die altijd een sfeervol plaatje oplevert. Het beeld maakte ze jaren geleden zelf.

Advertenties

Wonderland

DSC_0004-001

Dat was even boffen. Dat ik nou juist vanmórgen bij mijn ouders was toen mijn neef met zijn vrouw hun dochterje aan mijn ouders kwamen voorstellen. Tweeënhalve week is Alice. Het elfde achterkleinkind. Een prachtig meisje van een stel trotse ouders. Mijn zus en zwager werden dus weer opa en oma, voor anderen is zij een nichtje of achternichtje. Ik ben haar oudtante, een aanspreektitel om direct weer te vergeten. Een mooi gezond kindje, deel uitmakend van een grote warme familie. Hoe sprookjesachtig mooi is dat?

DSC_0006

Later als ik groot ben

download (1)

Nog niet eerder was ik in het Rietveld Theater In Delft. Tot gistermiddag. Ik had het idee dat er alleen amateur toneel voorstellingen worden gegeven maar toen ik op de site van Delft in de Buurt zag dat Marjan Berk een programma verzorgde, werd ik enthousiast. Een zus en een vriendin ook. Dus daar zaten we. Wat een heerlijk inspirerend mens is die Marjan. Ze oogt broos, maar heeft nog steeds een heerlijke ontwapenende kijk én een scherpe blik op alles wat ze tegenkomt. Ze beantwoordt vragen uit de zaal en doet dat gevat en vol met humor. Ja, als ik tachtig plus ben, wil ik ook een Marjan zijn.

Vincent

DSC_0069

De film die ik gistermiddag samen met een zusje zag, is heel bijzonder. Alle beelden in de film zijn geschilderd en dat zijn twaalf doeken per seconde. Ook de acteurs zijn via een zeer geavanceerde techniek overgeschilderd en het resultaat is verbluffend. Temeer daar de scenes zich allemaal afspelen in het decor van zijn werk. Het verhaal kwam moeizaam op gang, pas de tweede helft was echt boeiend. Het kan ook zijn dat we toen aan het onrustige beeld gewend waren en we ons meer concentreerden op de inhoud. De scenes in zwart-wit vond ik kitscherig aandoen. En tóch ben ik blij de film gezien te hebben. Maar dat komt mede omdat ik zijn werk bewonder.

Uit het oog

DSC_0018

Daar gaan ze weer. We brachten hen naar het station waar ze trein naar Rome namen. Vandaar vliegen ze morgen door naar Bangkok waar hun dochter met gezin woont. Op zo’n ochtend vóór vertrek zijn hun gedachten al een beetje bij de volgende bestemming en de onze bij de werkzaamheden voor de komende weken. Geestelijk laat je elkaar al weer een beetje los, lijkt het wel. We zijn er aan gewend dat de broer en zus van de wijnboer met hun partners in andere werelddelen wonen. We prijzen ons gelukkig dat we allemaal in staat zijn elkaar om de drie jaar te ontmoeten en gezamenlijk nieuwe herinneringen te maken. Maar dat je nou zegt wat fijn om weer afscheid te nemen…nee.

DSC_0009

DSC_0013

Werken en ontspannen

DSC_0003

Het werk aan de wijn gaat gewoon door. Gisteravond nog werd er geperst. De oogst van meer dan vierhonderd kilo was te veel om allemaal zelf te verwerken en een deel is alsnog weggebracht naar een coöperatie. Deze zondagochtend werd gebruikt voor het schoonmaken van de gebruikte apparatuur, voor hevelen en het verrichten van metingen. Vorig jaar heb ik het hele proces al eens beschreven DSC_0009

DSC_0005.JPG

Maar het tweede deel van de dag was er genoeg tijd voor ontspanning. We smulden van een heerlijke pranzo en daarna liepen we nog even langs wat kramen van een kleine kunstnijverheidsmarkt. Broer en zus doken tenslotte een kerk in voor het aansteken van een kaarsje voor hun moeder. Waarna het zachtjes begon te regenen. Al vermoed ik geen verband tussen deze twee laatste acties.

DSC_0023DSC_0022

 

Groots op alle fronten

P1220150

Dag 2 van deze vakantie begon met de gebruikelijke  zondagochtend polderwandeling. En wat is het mooi buiten. Nu viel me vooral het tapijt van daslook op.

P1220170

’s Middags hadden we een high tea ter gelegenheid van een jarige zus die 65 is geworden.  Ze had het groots aangepakt en bijna net zoveel mensen uitgenodigd als de jaren die ze sinds vandaag telt. Haar zoon vertelde ons stralend dat hij voor het eerst vader zal worden. Mijn ouders waren feestelijk aanwezig. We ontmoetten familieleden die we lang niet gezien hadden, het was een middag vol fijne gesprekken. Waarna we ook nog eens bij zoon, schoondochter en kleinkinderen naar binnen schoven. Voor een maaltijd maar vooral om elkaar weer te zien. De kiezers in Frankrijk zorgden er voor dat de redelijkheid het wint van het rechts populisme. Dag 2: méér dan geslaagd.