Toeval

Toen we in de tachtiger jaren met onze twee kinderen Parijs bezochten, gingen we ook naar het Musée d’ Orsay. Bij het naar buitengaan, troffen we een Nederlandse vriend aan op dit naastgelegen terras. Hij werkte in een ander deel van de stad en we hadden vanwege vrijheid blijheid toch maar geen afspraak met elkaar gemaakt. ‘Ik dacht wel dat jullie hier nu zouden zijn’ zei hij toen tamelijk lakaniek. We hebben er erg om gelachen in die miljoenenstad .

Toen mijn zus en ik er onlangs waren, kwam dit verhaal weer naar boven en we bespraken het thema ‘toeval’ vrij uitvoerig. Later op de middag rustten we wat uit in ons hotel. ‘Wil je een stroopwafel?’ vroeg ik haar terwijl we allebei met een boek onderuitgezakt op bed zaten. Ze begon onbedaarlijk te lachen en hield haar vinger bij de zin in haar boek. Daar stond: ‘wil je een stroopwafel?’

Op de blogs van Ton en Marthy speelde gisteren het thema Toeval de hoofdrol. Dat kan geen toeval zijn.

Aanrechtvondsten

P1240461

Voor mijn zus nam ik twee bossen tulpen mee, die ze direct in een vaas zette. Dit bleef er op aan aanrecht achter. Een vis op het droge of een prehistorisch dier. In elk geval iets voor een nadere beschouwing. Hij werd weer gesplitst in papier en groenafval, zijn leven was kort.

P1240471

In een andere keuken, waar ik gastkoker was, trof ik deze situatie aan. De peper bleef ongebruikt, de limoen werd uitgeknepen boven een heerlijke saus en de ietwat verrimpelde mango werd geslacht en verder onbewerkt door drie personen naar binnengewerkt. De stillevens bestaan dus niet meer, de kleurige foto’s wel.

Tulpenhulp

P1240489

Donderdag kocht ik op de markt in Delft een dikke bos van vijftig tulpen. Bovendien kreeg ik van de bloemenkoopman nóg een bos van vijftig cadeau. ‘Als er dan een rare scheve tussen zit, kun je die weggooien’, zei hij. Gelukkig had ik een zus op bezoek die ik blij kon maken met de extra bos. De koopman had gelijk, er zaten rare tussen. Sommige hadden zelfs nog de schil van de bol om hun kop. Andere zaten stevig weggevouwen in het blad. Zo heb ik het nog nooit gezien. Ik bevrijdde de koppies en zie hier het blije resultaat.

P1240491

P1240496

Koken met kanjers

P1240451

Afgelopen week kreeg ik Yotam Ottolenghi van de Postcodeloterij. Het blijkt het derde boek van een reeks te zijn, dat had ik nog niet eerder door. Het is inspirerend en bracht me op het idee de kokostaart met amandelen en blauwe bessen te gaan bakken. Kan ik mooi het amandelmeel gebruiken dat ik op voorrraad heb. Ook kokosrasp en geschaafde amandelen lagen op een bestemming te wachten.

P1240448

Het is te hopen dat mijn zusje dit blog niet leest want morgen komt zij met onze zwager hier eten en vormt deze taart ons dessert. Ik schoof hem net de oven in en het ruikt nu al veelbelovend.

P1240449

Hoge bomen

DSC_0023-001

Met een bezoekje aan mijn ouders en daarna een etentje bij en met mijn zus en zwager, is ook deze Tweede Kerstdag prettig gevuld. Ik had jullie nog niet de opgetuigde kerstboom in de centrale hal laten zien. En ik had het wél beloofd. Dus zie hier de trots van alle bewoners. Een fijne binnenkomer, dat spreekt voor zich.

DSC_0012

De dagelijkse wandeling voerde naar De Markt waar ook een joekel van een kerstboom prijkt. Natuurlijk blijven deze bomen nog staan tot in het nieuwe jaar maar vandaag voelt wel als een laatste mogelijkheid nog even wat kerstpraal te laten zien.

Zonzijde

P1200948

Mijn zus en zwager vierden veertien dagen vakantie op een Canarisch eiland en toen ik hen gisteren weer terugzag, keek ik in twee uitgeruste zongebruinde koppies. Onze zoon is voor zijn werk momenteel in Australië en stuurt me zomerse foto’s. Een vriendin appte me afgelopen week dat ze haar verbljf in Spanje heeft verlengd tot minstens half januari.  Zoveel zonovergoten berichten en verhalen doen me intens verlangen naar het licht. Dus zocht ik in mijn fotoarchief een passende foto. Ik warm me even aan het gevoel dat dit huis uitstraalt. En het helpt. Vandaag schijnt de zon.

Leonardo

P1240028

Mijn zus en ik stapten om te beginnen maar eens binnen bij een van de oudste restaurants op de Markt in Haarlem. Aan in-en exterieur is weinig veranderd en de koffie was er goed.

P1240030

Volgens ons tijdslot konden we om half twaalf terecht in het Teylers voor de  tentoonstelling van dertig unieke tekeningen van Leonardo da Vinci. Tijdgenoten die geïnspireerd waren en de connectie met de vaste collectie van het museum waren naadloos ingevoegd. Dat maakte het tot een fantastische en informatieve expositie.

P1240050

Het handzame gidsje is een beetje beduimeld geraakt maar samen met de audiotour waren we helemaal op de hoogte van wat dit genie dreef en maakte.

P1240033

P1240032P1240031

Haarlem is ook nog eens een fijne stad om te bezoeken. En nu ik wil graag nog in Milaan  Het Laatste Avondmaal in het echt zien. We rijden er vrijwel langs als we van Gubbio naar Delft terugkeren. Dus zet ik het op mijn wensenlijst.