Ouderwets vee

Het is van grote afstand niet te zien maar dit roodbonte vee heeft gewoon nog horens. Dat zou toch eigenlijk normaal moeten zijn, nietwaar? Het zijn de koeien van de Bieslandhoeve die we in de Delftse Hout zien grazen. En vrijwel altijd zeggen we dan tegen elkaar dat het hier zo mooi is. Zó middenin een stedelijk gebied en toch ouderwets landelijk. Rustgevend en helend. Elke zondagochtend wandelen we door het zelfde gebied en dat wordt nooit eentonig. De kracht van de natuur; om bewonderend van te genieten.

Je neus achterna

Zonder duidelijk plan begonnen we vandaag maar eens te fietsen. Richting TU-wijk dat leek ons wel aardig. Zien we daar nou een wijngaard? Jawel hoor, even afstappen natuurlijk. Op het voormalige terrein van TNO wordt gebouwd aan een nieuwe wijk de Schoemakerplantage. Alle woningen zijn duurzaam en volledig energieneutraal.

Ze zien er mooi uit, die huizen en het gebied er omheen wordt stapsgewijs verder gebouwd met veel aandacht voor groenvoorzieningen. En dat was nu al te zien.

In een loods zijn wat kleinschalige eethuisjes, waarvan de openingstijden ons nog niet helemaal duidelijk werden, maar het zag er leuk en alternatief uit. Als ik jonger was en nog aan het begin van wonen zou staan, dan wist ik het wel.

Lang zal ze leven

Mijn opa en oma waren 25 jaar getrouwd, een goede reden om een foto van hen met hun elf kinderen te maken. Gepast ernstig kijkend, staan ze er allemaal op want het was een serieuze aangelegenheid als de fotograaf langskwam. Eén dochter heeft toch een soort van glimlach, het meisje dat rechts van haar moeder staat. Ze heeft een kort geknipt blond koppie. Zij is de enige van dit gezin die nog in leven is. Het is mijn eigen moeder die vandaag in goede gezondheid 97 is geworden. Dat hebben we gevierd in kleine kring. En lachen doet ze nog steeds graag.

Tempo tachtig plus

Namens wijnboer A3 dank voor alle hartelijke reacties op het bericht van gisteren. Onder het motto ‘thuis herstel je beter dan in het ziekenhuis’ richten we ons op het aansterken en dat gaat goed hoor. Samen cappuccino drinken, een wandeling, een lichte maatijd, uurtje rust en weer wat wandelen. Gisteravond aten we in de avondzon, zittend op ons riante balkon. De eetlust keert terug en zelfs de trek in een glaasje wijn. Als we zo doorgaan zitten de afgevallen kilo’s er bij hem weer snel aan en gaan we over tot de orde van de dag..

Het liep anders

De wijnboer is weer thuis. Heerlijk. Hij vertrok ruim twee weken geleden samen met een vriend naar Caldese om daar eens lekker aan het werk te gaan. Voelde zich niet helemaal fit, maar dat zou snel overgaan. Dacht hij. Dat viel tegen. Na twee bezoeken aan de Italiaanse huisarts en een bloedonderzoek, kwam hij vorige week vervroegd naar huis. We modderden nog wat aan, bezochten twee keer de Nederlandse huisarts en tenslotte werd hij donderdag met spoed opgenomen in het Delftse Reinier de Graaf Ziekenhuis. Oorzaak van de ellende waren darmabcessen. Na de aanleg van een drain en een infuus met antibiotica, knapte hij op en kon ik hem vanmorgen weer ophalen. Pfff…het waren roerige weken. We moeten er samen even van bijkomen.

Ik zie alles dubbel

Een echtpaar, alletwee in een scootmobiel, passeerde me. Hij voorop en aanwijzingen gevend bij de kruispunten. Wat een uitvindingen toch, die scoots. En wat zie je er veel. Ineens zag ik het beeld voor me dat de wijnboer en ik misschien later ook op deze manier ons ommetje maken. Over een jaar of twintig dan, hè.

Daarna liep ik langs dit huis. Oranje pannendak en blauw geverfde voorgevel. En kijk nou toch, blauwe container en oranje fiets voor de deur. Ik hou van dit soort toevalligheden en ontleen er een kinderlijk genoegen aan. Nou en?

Ode aan het Varken

Sinds deze maand staat in de Delftse Hout dit bijzondere kunstwerk van Jantien van Mook. Het staat er natuurlijk niet zomaar, het betreft een actievarken. Samen met de Partij voor de Dieren en de Dierenbescherming ontstond een Europees burgerinitiatief ‘Stop de kooien’.

Met het welzijn van dieren die leven in de vee-industrie is het droevig gesteld. Ondertekenen van de petitie kan hier. Dit reizend varken stond al in Amsterdam, Den Haag, Haarlem, Eindhoven, Leiden en Utrecht. En nu dus in Delft. Van mij had de plek wat prominenter gemogen, bijvoorbeeld midden op de Beestenmarkt tussen de terrassen. Toepasselijk en met meer aandacht. Dus misbruik ik mijn blog voor een keer voor de goede zaak.