Mensen, mensen wat een feest

DSC_0062

DSC_0110

Wie zondagmiddag een pakje had uit te pakken werd ter linker en rechter zijde bij gestaan door een leuk meisje. Via een kleine speurtocht vonden onze kleindochters de pakjes die Sint en Piet bij de andere opa en oma in het schuurtje hadden gezet. Daarna kon het uitpakfeest beginnen.

DSC_0001

Vandaag ging de wijnboer met een mijter op zijn hoofd én met groot plezier zijn jaarlijkse toneelspel opvoeren. En daarna brachten we samen, gewoon in de rol van opa en oma, nog een pakje bij de, inmiddels ongelovige, andere kleinkinderen. Ook zij vierden het Sinterklaasfeest zondag al, weer in een ander gezelschap.

DSC_0003

Tenslotte schoven we aan bij mijn ouders, waar we bij een kopje thee met wat lekkers, het sinterklaasfeest 2017 afsloten. We hebben er weer volop van genoten.

DSC_0005.JPG

Advertenties

Welkom terug Cisca

DSC_0034

De laatste keer dat ik iets van de correspondentie tussen Cisca en mij liet zien hier op het blog is vorig jaar geweest. Er gebeurde in haar leven leuke en helaas ook minder leuke dingen waardoor het schrijven er bij in schoot. Gelukkig hebben we de draad weer op kunnen pakken en publiceer ik haar wetenswaardigheden weer onder de button in de zwarte menubalk.  De belevenissen van Nederlanders die in het buitenland wonen, vind ik op zich al interessant, die van Cisca in Servië in het bijzonder.

De foto maakte ik in de polder en slaat dus niet op het verhaaltje van vandaag. Maar ik moest wat.

Café de Post

DSC_0007-001

Aan de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam was vroeger café de Post gevestigd.  Het was eigendom van de grootouders aan moeders zijde van mijn wijnboer, de familie Grift. Op die plek vond gisteren een neven-en nichtenreünie plaats. Zo getimed omdat juist nu broer en zus uit de verre buitenlanden over zijn.  Mijn zwager Hans had stamboomonderzoek gedaan en gaf een presentatie van wat hij door eindeloos graaf-en speurwerk in archieven had gevonden. Dat wakkerde op een aangename manier de familieverhalen aan.

DSC_0044

Tenslotte werd er een groepsfoto gemaakt in de tuin van het café, dat tot 1977 in handen was van een zoon en schoondochter. Tegenwoordig is het een Belgisch biercafé genaamd Boudewijn. Die tuin riep bij alle kleinkinderen van opa en oma Grift zoveel herinneringen op, dat het nog niet meeviel iedereen netjes in beeld te krijgen.

DSC_0049

 

Mini en macro

DSC_0010

Er zijn veel dingen in het leven waar ik blij van word. Lezen en foto’s maken bijvoorbeeld. Als er dan een boek uitkomt over lezende mensen van een door mij zeer bewonderde fotograaf Steve Mc Curry,  dan staat dat al snel op mijn verjaardagsverlanglijstje. Dochter Fleur bedacht toen nog iets fantastisch en vroeg alle directe familieleden een foto van zichzelf in te sturen waarop ze al lezend te zien zijn. DSC_0009

Daar maakte zij een mini-fotoboek van waar ik, dat begrijpen jullie vast, nog blijer van word. Ouders, kinderen en kleinkinderen, (schoon)zussen en zwagers allemaal gevangen in de wereld van het lezen. En over foto’s maken gesproken; ik kreeg ook een macrolens. Vanaf volgende week dus nog alleen bijtjes en bloemenfoto’s hier. Wat een plezier.

DSC_0011

Drie op een rij

DSC_0012-002

Twintig jaar geleden zijn we ermee begonnen. Eens per drie jaar brengen we een vakantieweek met elkaar door. Dit is al de zevende keer in successie en wat genieten we er altijd van. Natuurlijk moeten de broers en zus op de foto. Toeval wil dat ze dit keer in Nederlandse kleuren gehuld zijn.

DSC_0011

Deze foto, die we onlangs terugvonden, diende ter inspiratie. Ze zullen 16, 14 en 12 jaar geweest zijn. Persoonlijk zie ik nog de meeste gelijkenis bij de jongste die in het midden staat. Maar die ik ken ook het beste. Tenslotte mogen ook de aangetrouwden nog even poseren voor het staatsieportret.

DSC_0016-002

Afspraken voor mei 2020 zijn al gemaakt. Ook dat hoort bij onze traditie. Vandaag sluiten we de week weer officieel af. Met een berg goede herinneringen.

 

Knipoog

 

DSC_0033-002

Precies 45 jaar geleden werden onze trouwfoto’s ook in zwart-wit gemaakt. Dus kunnen we het vandaag niet laten om net te doen of we een bruidspaar zijn en een koets in stappen. Deze caleche stond opgesteld in de Orangerie van Kasteel Twickel.  DSC_0038-002

DSC_0041-002

Na alle prachtige zomerse dagen breekt er een regendag aan.

DSC_0024-002

Dat weerhoudt ons er niet van om een bezoek te brengen aan de kasteeltuin van het grootste landgoed dat Nederland nog kent. DSC_0045-001

Een enorme regenbui zorgt ervoor dat we een goed excuus hebben om smakelijk te schuilen.

DSC_0031-002

 

Sfeertje

DSC_0042

DSC_0045

Dit is ons onderkomen voor de komende week. We zijn met z’n zessen neergestreken in Delden waar we werden onthaald met koffie, thee en gastvrijheid.  Misschien worden de blogs wat korter want het is het familieleven dat nu voorrang krijgt. Terwijl de mannen boodschappen halen, installeren wij, de meisjes ons. We legen de koffers, inspecteren de keuken op de kookmogelijkheden en doen een rondje in de tuin. Wat een heerlijke locatie en wat vormen we een goed gezelschap met elkaar. Als bonus is het ook nog eens het mooiste weer van de wereld.  Onze reunie begint perfect.

DSC_0033-001

DSC_0047