Café de Post

DSC_0007-001

Aan de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam was vroeger café de Post gevestigd.  Het was eigendom van de grootouders aan moeders zijde van mijn wijnboer, de familie Grift. Op die plek vond gisteren een neven-en nichtenreünie plaats. Zo getimed omdat juist nu broer en zus uit de verre buitenlanden over zijn.  Mijn zwager Hans had stamboomonderzoek gedaan en gaf een presentatie van wat hij door eindeloos graaf-en speurwerk in archieven had gevonden. Dat wakkerde op een aangename manier de familieverhalen aan.

DSC_0044

Tenslotte werd er een groepsfoto gemaakt in de tuin van het café, dat tot 1977 in handen was van een zoon en schoondochter. Tegenwoordig is het een Belgisch biercafé genaamd Boudewijn. Die tuin riep bij alle kleinkinderen van opa en oma Grift zoveel herinneringen op, dat het nog niet meeviel iedereen netjes in beeld te krijgen.

DSC_0049

 

Advertenties

Mini en macro

DSC_0010

Er zijn veel dingen in het leven waar ik blij van word. Lezen en foto’s maken bijvoorbeeld. Als er dan een boek uitkomt over lezende mensen van een door mij zeer bewonderde fotograaf Steve Mc Curry,  dan staat dat al snel op mijn verjaardagsverlanglijstje. Dochter Fleur bedacht toen nog iets fantastisch en vroeg alle directe familieleden een foto van zichzelf in te sturen waarop ze al lezend te zien zijn. DSC_0009

Daar maakte zij een mini-fotoboek van waar ik, dat begrijpen jullie vast, nog blijer van word. Ouders, kinderen en kleinkinderen, (schoon)zussen en zwagers allemaal gevangen in de wereld van het lezen. En over foto’s maken gesproken; ik kreeg ook een macrolens. Vanaf volgende week dus nog alleen bijtjes en bloemenfoto’s hier. Wat een plezier.

DSC_0011

Drie op een rij

DSC_0012-002

Twintig jaar geleden zijn we ermee begonnen. Eens per drie jaar brengen we een vakantieweek met elkaar door. Dit is al de zevende keer in successie en wat genieten we er altijd van. Natuurlijk moeten de broers en zus op de foto. Toeval wil dat ze dit keer in Nederlandse kleuren gehuld zijn.

DSC_0011

Deze foto, die we onlangs terugvonden, diende ter inspiratie. Ze zullen 16, 14 en 12 jaar geweest zijn. Persoonlijk zie ik nog de meeste gelijkenis bij de jongste die in het midden staat. Maar die ik ken ook het beste. Tenslotte mogen ook de aangetrouwden nog even poseren voor het staatsieportret.

DSC_0016-002

Afspraken voor mei 2020 zijn al gemaakt. Ook dat hoort bij onze traditie. Vandaag sluiten we de week weer officieel af. Met een berg goede herinneringen.

 

Knipoog

 

DSC_0033-002

Precies 45 jaar geleden werden onze trouwfoto’s ook in zwart-wit gemaakt. Dus kunnen we het vandaag niet laten om net te doen of we een bruidspaar zijn en een koets in stappen. Deze caleche stond opgesteld in de Orangerie van Kasteel Twickel.  DSC_0038-002

DSC_0041-002

Na alle prachtige zomerse dagen breekt er een regendag aan.

DSC_0024-002

Dat weerhoudt ons er niet van om een bezoek te brengen aan de kasteeltuin van het grootste landgoed dat Nederland nog kent. DSC_0045-001

Een enorme regenbui zorgt ervoor dat we een goed excuus hebben om smakelijk te schuilen.

DSC_0031-002

 

Sfeertje

DSC_0042

DSC_0045

Dit is ons onderkomen voor de komende week. We zijn met z’n zessen neergestreken in Delden waar we werden onthaald met koffie, thee en gastvrijheid.  Misschien worden de blogs wat korter want het is het familieleven dat nu voorrang krijgt. Terwijl de mannen boodschappen halen, installeren wij, de meisjes ons. We legen de koffers, inspecteren de keuken op de kookmogelijkheden en doen een rondje in de tuin. Wat een heerlijke locatie en wat vormen we een goed gezelschap met elkaar. Als bonus is het ook nog eens het mooiste weer van de wereld.  Onze reunie begint perfect.

DSC_0033-001

DSC_0047

Mam

DSC_0009

Zie hier het stralende middelpunt. Maar mijn moeder is een bescheiden mens en hoeft helemaal niet zo nodig het middelpunt te zijn. Vandaag is ze 95 jaar geworden en traditiegetrouw zitten we in een Leidschendams paviljoen dit feest op bescheiden schaal te vieren. Mijn vader, die in oktober dezelfde gezegende leeftijd hoopt te behalen, kijkt genietend toe.  Moe maar zeer voldaan kwamen ze thuis in een kamer gevuld met boeketten en stapels verjaardagspost. Een stralende dag in alle opzichten.

Pinksterpicknick

DSC_0048-002DSC_0049-001

Editie 34. Mijn ouders waren beiden 60 jaar toen we voor de eerste keer met ons gezin inclusief zes kleinkinderen een picknick organiseerden op Eerste Pinksterdag. Het werd een traditie die zich nog steeds elk jaar herhaalt. Er huppelen inmiddels tien achterkleinkinderen rond en het heerlijke is dat door alle generaties heen, iedereen het fijn vindt om er bij te zijn. We klonteren en klitten bij elkaar, we eten en drinken en draaien mee met de zon. We eindigen altijd met de vaststelling dat het weer geweldig was. Die lieve ouders zitten urenlang op de meegebrachte tuinstoelen het hardst te genieten van ons allemaal.