Ja toch?

dsc_0001

dsc_0002

dsc_0004

Toen ik vanmorgen bij mijn ouders was, bleek mijn leuke moeder in dezelfde opruimmodus als ik te zitten. Januari is daar ook bij uitstek de maand voor. Verlangend kijken we uit naar het lengen van de dagen maar de realiteit van regen-en hagelbuien kluistert ons aan huis. En huizen hebben de neiging dicht te slibben als je er niet af en toe de bezem flink doorheen haalt. We reorganiseerden samen wat kasten en ik kon met een doos vol ongeregeld hun pand verlaten. Daarna haalde ik meteen onze boodschappen in huis en kon de verleiding van twee bossen tulpen niet weerstaan. Ik zag overigens eergisteren al narcissen bloeien in een perk. Uiteindelijk wordt het dus altijd weer lente.

Advertenties

Verliezen in lezen

P1240333

Toen ik vanmiddag om drie uur met de boodschappen thuis kwam, moest ik nog lunchen. Dat overkomt me vaker als ik de enige in huis ben die het dagritme bepaalt. Ik had vanmorgen mijn zinnen gezet op het uitlezen van deze roman en dat was me gelukt. Een prachtig boek bovendien dat ik voor twee euro bij de kringloop mee griste.

P1240335

In dit nogal knullige schriftje houd ik sinds 1992 bij welke boeken ik lees. Dit jaar staat mijn teller op 35. Mijn streven is om er jaarlijks 52 te lezen, dat heb ik nog nooit gehaald. Het bovenste boek van mijn wachtstapel bestaat uit drie losse verhalen waarvan ik er twee uit heb. Tim Krabbé moet ik in drie uur wel kunnen verschalken. 2018 telt nog twee volle dagen. Ik blijf dus steken bij 37 boeken dit jaar.

P1240339

 

Boerin

DSC_0005-002

Eindelijk kwam het ervan om naar de Groentenboerin te gaan. Op de fiets, dat had ik mezelf beloofd. De wijnboer ging mee naar De Hoeve Biesland in Delfgauw.  Nou hadden we niet veel nodig, want de man ging uit eten met oud medewerkers en ik ontfermde me over wat er aan verse eetwaar nog in de koelkast lag.

DSC_0002-002

Het werd dus vooral een oriënterend bezoekje, we schoven maar een paar boodschappen in de fietstas. Het aanbod van biologisch dynamische producten is uitgebreid en ook een bakker en slager op eigen erf leveren aan de weilandwinkel. Ik denk dat groentenboerin Linda er een vaste klant bij heeft. DSC_0001-001

DSC_0003-002

Als water door de gracht

P1190960

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat de dag door je vingers glipt? Mijn yogales begint om kwart over tien. Vóór die tijd doe ik weinig nuttigs en de ochtend is al weer om als ik gedoucht en omgekleed ben. Dan maar even een laatste stuk uit de weekendkrant lezen voor we lunchen. Ineens is het twee uur. Ik fatsoeneer een plantje, zet zijn stekken op water en maak een boodschappenlijstje. Als de boodschappen in huis zijn is het tijd voor thee. En wil ik voor donker mijn bruggenloopje nog maken, dan moet ik opschieten. Morgen graag weer productiever.

’t Is maar wat je wilt zien

P1230944

Echt niks bijzonders dit. Eerste etage van de parkeergarage bij Appie. Draai ik me om en kijk ik naar beneden dan wordt het al leuker.

P1230941

Maar zoom ik in en snij ik bij dan wordt het echt mooi. Late middagzon op herfstige bomen.

P1230942

Voor een klein geluksmomentje is weinig nodig. Gewoon donderdagmiddag om half zes nog een paar boodschappen halen in Delft. En als er dan een prachtige nazomerse vrijdag volgt, hebben we niets te klagen. In elk geval niet wat het weer betreft.

Van de nood en de deugd

20180906_130738

Op de grond mijn receptenmap, planningsschrift en boodschappenlijst. Mijn boek en koffiekop zijn binnen handbereik. De wijnboer heeft een keelontsteking of griep. Of allebei. Hij lag gisteren koortsig te bed en krabbelt vandaag weer op. Ondanks eerdere plannen en afspraken blijven we vandaag min of meer noodgedwongen op de berg. Wat de leuke afspraak betreft is dat spijtig maar verder amuseren we ons wel.  Met een versterkend zelfgetrokken kippensoep en het beddengoed schoon aan de waslijn jagen we de griep of keelontsteking, of allebei, het huis weer uit en de berg weer af. Ja, ik zal hem beterschap wensen van jullie allemaal.

20180906_130931_HDR

De methode Ton

DSC_0002

Ton van het blog de dekselse dingen, heeft een bijzondere kijk op het leven. Ik blogde al eens over hem bij het zoeken naar een klavertje vier. Als hij het universum om een parasol vraagt, vind ie een mooie parasol bij de vuilcontainers. Zo werkt dat bij Ton. Ons grillapparaat had de geest gegeven. We gingen op zoek bij onze vaste electronicaboer maar vonden niets geschikts qua afmeting en prijs. Toen door naar de supermarkt voor de rest van de boodschappen. ‘Wat zou het grappig zijn als de supermarkt nou juist een actie heeft met grillapparaatjes’, zei ik onderweg. ‘Hoe doet Ton dat ook al weer? O ja, die roept het universum aan’. We hebben nog nét geen rondedansje gedaan in de supermarkt. Maar wat zijn we blij met Ton zijn positieve visie. Het is niet een kwestie van zoeken maar van vinden. Zo werkt dat bij mij dus ook.

DSC_0004