Stoelendans

Het plan om naar Den Haag te gaan voor wat noodzakelijke boodschappen, lieten we vanwege de boerenopstand maar varen. In plaats daarvan kluste ik door in onze werkkamer. Een grote fauteuil krijgt een andere plek in huis. Een ander wordt afgevoerd vanwege instortingsgevaar. Vanuit Italië nemen we binnenkort twee exemplaren mee die hier een nieuwe functie krijgen. Drie kringloop stoelen krijgen van mij nieuwe bekleding. Daarvoor slaagde ik in Delft voor een habbekrats. En ik zag en kocht nog nieuwe kussens. Helemaal blij voor een prikkie.

Zonnig gezelschap

We gingen op weg om een paar vergeten boodschappen te doen in de winkelstraat hier dichtbij. Eerst maar eens het oud papier afvoeren in de container op de hoek. Een klus die ik nog even uitgesteld had. De wijnboer is nog geen vierentwintig uur thuis of we hebben onze klassieke rolverdeling weer hervat. Ik hoef ook mijn eigen cappuccino niet meer te maken. Toch zijn het niet dit soort dingen waardoor ik zo blij ben dat hij weer thuis is. Samen in één huis, het zijn in elkaars gezelschap, daar draait het om.

In- en ontspannen

Zoon ging zijn vader helpen bij de wijnoogst, dochter was met haar hartsvriendinnen een paar dagen in Lissabon en de wijnboer ploetert nog steeds voort in Caldese. Uiteraard ben ik vaak bij mijn moeder en fladder als een soort vliegende keep tussen van alles door. Maar vandaag doe ik het rustig aan. Slaap uit, zet verwelkte bloemen op de foto voor ik ze weggooi. Ik koop een boek, lees de dikke weekendkrant, doe op mijn gemak boodschappen en gun mezelf een dag ontspanning. Kost me totaal geen moeite.

Boodschappen voor één

Onze jongste kleindochter van zes heeft nu al aangekondigd als vakantiebaantje later achter de kassa van AH te willen zitten want ze vindt het scannen zo leuk.  Ik vraag me af of er dan nog gewone kassa’s bestaan of dat alle klanten inmiddels zelf scannen. Ik ben nog steeds zo’n mens dat graag de boodschappen op de band legt en een paar woorden wisselt met de caissière.

In mijn huidige éénpersoons huishouden was dit vandaag mijn oogst. Ik had zelf couscous willen maken maar kon de kant en klare salade niet weerstaan. Jammer van dat plastic maar weggooien mét maaltijd is nog erger. Koken voor één persoon ben ik niet gewend en in mijn eentje eten ervaar is als super ongezellig. Vandaar die troostreep.

Wie wil er nog een ei?

Uit de verte hadden we al wel naar de buren gezwaaid maar vanmorgen gingen we even op de koffie, haalden de post op en overhandigden wat kleine presentjes waaronder stroopwafels. Daar maken we de buurfamilie jaar na jaar blij mee. Ons uiteindelijke doel was de supermarkt. Morgen is het de dag van de Republiek en zijn de winkels gesloten. Dus deden we voor een paar dagen boodschappen. De paaseieren, nu voor de helft van de prijs, lieten we ongemoeid. Goed hè? Lees medeblogster Els en jullie zullen begrijpen waarom ik ze op de foto zette. Op de terugweg maakte is nog twee landschapfoto’s. De zon is teruggekeerd en in de tuin ligt nog werk op ons te wachten. Dusss.

De vooruitgang

IMG_20190313_115155

Omdat mijn ouders tegenover winkelcentrum Leidsenhage wonen, kom ik er nog al eens om boodschappen voor ze te doen. Sinds een aantal jaar wordt er gewerkt aan een totale renovatie van het uit 1974 stammende winkelcentrum. In 1998 werden er overkappingen aangebracht. En nu is het al vier jaar kommer en kwel. Dat is lang hoor voor de winkeliers en publiek. Het wordt groot, mooi, vernieuwend en ik weet niet wat nog meer. In 2020 moet het dan echt gereed zijn. Maar vandaag, met dit huiverweer, bekroop me toch een grote treurigheid.

IMG_20190313_115243

Al was ik nog wel in staat om aan de rand van het gebied een plek vast te leggen waar de voorbereidingen op de komende lente gestalte krijgen. Dat biedt hoop.

IMG_20190313_115335

Ja toch?

dsc_0001

dsc_0002

dsc_0004

Toen ik vanmorgen bij mijn ouders was, bleek mijn leuke moeder in dezelfde opruimmodus als ik te zitten. Januari is daar ook bij uitstek de maand voor. Verlangend kijken we uit naar het lengen van de dagen maar de realiteit van regen-en hagelbuien kluistert ons aan huis. En huizen hebben de neiging dicht te slibben als je er niet af en toe de bezem flink doorheen haalt. We reorganiseerden samen wat kasten en ik kon met een doos vol ongeregeld hun pand verlaten. Daarna haalde ik meteen onze boodschappen in huis en kon de verleiding van twee bossen tulpen niet weerstaan. Ik zag overigens eergisteren al narcissen bloeien in een perk. Uiteindelijk wordt het dus altijd weer lente.