Jan en Claudia

DSC_0081-001

Toen ik laatst dit mooie klokgeveltje in Schiedam passeerde, zag ik deze dramatische verwijzing. Zou Claudia Jan bedrogen hebben? Heeft Jan eerst een jaar lang in de avonduren en de weekends dit pandje opgeknapt om er daarna al snel achter te komen dat Claudia hem niet trouw was? En dat hij uit woede toen met de verfkwast en een lange ladder aan de gang is gegaan? De felle halen waarmee Claudia’s naam is doorgekruist, beloven niet veel goeds. Loopt Claudia met gebogen hoofd door Schiedam nu het zo overduidelijk is hoeveel verdriet ze Jan heeft aangedaan? Vragen, vragen, vragen. Via internet vond ik zowaar hier hun geschiedenis.

Advertenties

De wintertuin

DSC_0013

Vandaag was ik bij een zusje die thuis net een kleine verbouwing achter de rug heeft. Als gevolg daarvan lag er overal een klein wit stoflaagje. We hadden het erover hoe een mens altijd enthousiast begint aan zo’n project en hoe je na vier of vijf dagen de rommel hélemaal zat bent en je voor minstens drie dagen nawerk hebt. Ik hielp haar met het weer inrichten van de boekenkast, een kolfje naar mijn hand. Maar ook ik verkeek me op de tijdsduur van dit klusje. Enfin het is geklaard, de boeken staan weer stofvrij in het gelid al maakte ik er geen foto van. Wel van haar achtertuin die altijd een sfeervol plaatje oplevert. Het beeld maakte ze jaren geleden zelf.

Vreemde vogels

DSC_0105

Ons huis in Italië is nooit helemaal uit onze gedachten. En deze week kwam het zelfs weer op de voorgrond. De Sinterklaassurprise die de wijnboer afgelopen zondag kreeg was zó grappig en perfect dat ie alsnog getoond moet worden. Jullie begrijpen dat ‘Rinus’ zoals ie voorlopig heet, mee gaat naar de wijngaard.

Daar gaat ie gezelschap krijgen van deze uil, die de wijnboer vandaag kreeg van onze wijnvrienden. Die uil ziet er behoorlijk echt uit, heeft een kop op een veer en zal dus een beetje deinend boven op een paal de wacht gaan houden.

DSC_0006-001

Behalve twee fantastische vogelverschrikkers hadden we ook nog eens ontzettend gezellige middagen. Alle gulle gevers enorm bedankt, wat zal de oogst groot zijn in 2018.

Wonderland

DSC_0004-001

Dat was even boffen. Dat ik nou juist vanmórgen bij mijn ouders was toen mijn neef met zijn vrouw hun dochterje aan mijn ouders kwamen voorstellen. Tweeënhalve week is Alice. Het elfde achterkleinkind. Een prachtig meisje van een stel trotse ouders. Mijn zus en zwager werden dus weer opa en oma, voor anderen is zij een nichtje of achternichtje. Ik ben haar oudtante, een aanspreektitel om direct weer te vergeten. Een mooi gezond kindje, deel uitmakend van een grote warme familie. Hoe sprookjesachtig mooi is dat?

DSC_0006

Bouwplaats, smullen en bijpraten

DSC_0002-001

Wij zaten vanmorgen gezellig aan de koffie bij een oud-collega van mij die de wijnboer ook goed kent.  Met elkaar gingen we naar de plek waar ze volgend jaar een nieuw appartement zullen betrekken. Daarna lunchten we gevieren en aangezien onze contacten beperkt zijn tot twee à drie maal per jaar, was er genoeg bij te praten. Wie ook wat bij te praten heeft, is Cisca. Ze schreef: ‘de eerste sneeuw hebben we hier afgelopen weekend gehad, het was net genoeg zodat Lana een sneeuwpop kon maken. Die pret heeft ze alvast gehad.’  Meer over haar leven in Servië is te lezen onder de button in de zwarte menubalk.

Mensen, mensen wat een feest

DSC_0062

DSC_0110

Wie zondagmiddag een pakje had uit te pakken werd ter linker en rechter zijde bij gestaan door een leuk meisje. Via een kleine speurtocht vonden onze kleindochters de pakjes die Sint en Piet bij de andere opa en oma in het schuurtje hadden gezet. Daarna kon het uitpakfeest beginnen.

DSC_0001

Vandaag ging de wijnboer met een mijter op zijn hoofd én met groot plezier zijn jaarlijkse toneelspel opvoeren. En daarna brachten we samen, gewoon in de rol van opa en oma, nog een pakje bij de, inmiddels ongelovige, andere kleinkinderen. Ook zij vierden het Sinterklaasfeest zondag al, weer in een ander gezelschap.

DSC_0003

Tenslotte schoven we aan bij mijn ouders, waar we bij een kopje thee met wat lekkers, het sinterklaasfeest 2017 afsloten. We hebben er weer volop van genoten.

DSC_0005.JPG

Ksiedemaantje

IMG-20171201-WA0000

Als kind noemde ik een sikkelvormige maan een ksiedemaantje. Inderdaad naar het gelijknamige sinterklaaslied. Dus toen ik vanmorgen deze foto van mijn zusje door-ge-appt kreeg, barstte ik in vrolijk gezang uit. Het is ook echt van dat Sinterklaasweer; de vroege donkerte, kale zwiepende bomen en de maan die schijnt. Een maan die nodig is om de Sint en zijn Pieten veilig over de daken te loodsen. Vanavond ga ik gedichten schrijven, een surprise maken en de laatste pakjes inpakken. Kwestie van hulpklaas zijn.

Foto:Tres