Jarig

P1130684_bewerkt-002Ze zal hier een jaar of vier zijn. Een vrolijk meisje, een beetje verlegen nog. We waren op vakantie in Tunesië en ze werd door zo’n beetje iedere Tunesiër opgetild, gekust en over haar steile blonde haar geaaid. Inmiddels is het een mooie vrouw geworden, die stevig in het leven staat. Haar grote wens, het krijgen van kinderen, is vervuld. Er kwamen twee mooie meisjes en daar hoort een lieve vader bij. We zien dat ze gelukkig is, daar word je als ouders erg blij van. Haar positieve instelling maakt dat ze een prettig mens is, één om trots op te zijn. Gefeliciteerd lieve FLeur. En vieren we het volgend jaar je verjaardag weer met man en kinders in Caldese?

Advertenties

Moestuin

P1150784

‘Kom nou ook eens naar mijn moestuin kijken’, had Sylvana ons gezegd. Zij helpt af en toe bij het poetsen van ons huis en is altijd geïnteresseerd in wat groeit en bloeit. Na de dood van haar vader onderhoudt ze samen met haar moeder de orto. We waren zeer onder de indruk. Van de oppervlakte, hun kennis van zaken, de verscheidenheid aan gewassen en de hoeveelheid die we meekregen. Sylvana ratelt er altijd lekker op los en ik kan haar nauwelijks bijbenen. Met haar moeder bleek ik in staat tot een rustig Italiaans gesprek. Een leerzaam uurtje daar met de beide dames. Zowel op teelt-als taalgebied.

P1150791_bewerkt-1

Sterren

P1150768

Zomernachten zijn prachtig. De sterrenhemel is indrukwekkend. Daar moét je gewoon even voor in het gras gaan liggen en je verwonderen. Een foto is er niet van te maken, maar dat hoeft ook niet. Jullie nemen van mij wel aan dat de donkerte hier behoorlijk wat intensiever is dan in stedelijke gebieden. De uren voor de schemering zijn daarentegen wel te fotograferen. Zacht licht en lange schaduwen. Er heerst een aangename temperatuur. De motoren van de tractors zijn stil gevallen. Hier en daar blaft een hond. Nog even en we zien weer sterren.

De kus

P1150775_bewerkt-1

De ceremoniemeester en de fotograaf drentelden om dit bruidspaar heen. De bruidegom gaf zijn colbert af, tilde daarna zijn liefste op de rand van de fontein en gaf haar een kus. Een stuk verderop stond een Hollandse vrouw met een kleine camera in haar hand en knipte een paar keer af. De vrouw met camera valt zeker niet in de categorie die compleet wegzwijmelt bij een romantisch tafereel. Maar voor het blog van vandaag komt deze foto wel in aanmerking, besloot ze.

Uitersten

P1150756_bewerkt-1

Met temperaturen van ver boven de dertig graden is het weer eens tijd voor een dagje aan de kust. Terwijl we op een schaduwrijk bankje zaten, reed er een bijzonder transport over de boulevard. Op een trailer schoof een jacht in aanbouw aan ons oog voorbij.

P1150758_bewerkt-1

Dat ontging deze man. Zijn schamele handel zit in de plastic zak, zijn hoofd rust op zijn arm bij gebrek aan een kussen. De fysieke afstand was ongeveer twee meter. Maar er ligt een hele wereld tussen man en schip.

Conversatie op niveau (2)

P1150359_bewerkt-1

Zíjn zoon en háár dochter zijn partners en hebben een huis in Italië gekocht. Daar waren ze, samen met vrienden en familie wezen helpen met opknappen. Het gesprek ging nogal eens over muurtjes, tegels en de tuin. En over de grote sommen geld die de renovatie kost. Maar ook over zijn werk kwamen ze te praten. De medische kreten vlogen om mijn oren. Ah… een gynaecoloog, begreep ik. Als ik er ooit een nodig heb, dan niet deze man. Die ik onmiddellijk herken aan zijn arrogante toon. En aan zijn Youp van ’t Hek-bril. Maar dat zag ik pas bij het uitstappen.

 

Conversatie op niveau (1)

P1150651_bewerkt-1

‘Kijk’, hoorde ik de man achter me in het vliegtuig tegen de vrouw naast hem zeggen, ‘we hebben behoorlijk wat geld. Het laatste half jaar heb ik zestigduizend euro kunnen sparen‘. Die zin was voldoende om mijn oren in de achteruitstand te zetten. ‘Ze willen een kindvriendelijke tuin, dan zeg ik: sodemieter op met je kindvriendelijk.’ Wat zijn medepassagier, die niet zijn echtgenote was, antwoordde kon ik jammer genoeg door het gebrom van de motoren niet horen.  ‘Dus ik heb die vrouw de volgende dag terug laten komen’ was zo’n beetje de laatste hele zin die ik opving. Op grond van andere flarden van hun gesprek denk ik ongeveer te weten wat de achtergronden van deze eenakter waren. Ik schrijf er morgen over.