Ervaringen delen

P1170797-001
Op weg naar vrienden, collega wijnboeren, kwamen we vandaag langs dit akkertje. De boer schudt het hooi op, een paar koeien staren boven op de heuvel wat loom voor zich uit maar het opvallendst is toch wel de kleur van de druivenbladeren. Blauw dus. Hier is gespoten met kopersulfaat. Wij zijn daar niet zo van en onze collega’s ook niet. Tijdens een gezellig etentje wisselden we heel wat ervaringen uit. Over wijn en oogsten. En over nog veel meer. Een vervolgafspraak is al gemaakt. Die heeft weinig met oogsten van doen maar alles met eten.

Advertenties

Aansluiting

P1170476
P1170506-002Mijn foto-archief dreigt keer op keer uit de hand te lopen, ik bewaar gewoon teveel. Maar dat het ook wel eens handig kan zijn bewijst deze foto. Vandaag is het wel toepasselijk een bloemetje te plaatsen en deze foto uit Spello, die ik begin juli maakte, heeft dat bloemetje. De selfie, ook in Spello gemaakt, sluit er mooi bij aan.

Hadden horen hebben

DSC_0019
Als ik met mijn rug naar de pizza-oven sta en langs de kop van het huis recht naar voren kijk, zie ik dit. Ons meest sfeervolle hoekje van het jaar. Daar komt nog bij dat de lucht strak blauw is en de temperatuur zo’n vijfentwintig graden. Behoorlijk perfect als je het mij vraagt. Of het taalkundig helemaal juist is, weet ik niet maar we zeiden tegen elkaar dat dit nou het weer is dat we eigenlijk een hele zomer hadden horen hebben.

Weldadig

DSC_0008-001
Na een knoert gezellige middag gisteren werden we ’s avonds ook nog eens getrakteerd op een schitterende avondhemel. Zo eentje om stil van te worden. Een foto kan de werkelijkheid nooit precies weergeven. Beschrijven valt ook al niet mee. Ga er maar vanuit dat de wind volkomen was weggevallen, de stilte alleen onderbroken werd door wat laatste vogelgeluiden en bij ons in Caldese een weldadig gevoel van rust en tevredenheid overheerste.

Pizzapranzo

DSC_0008
De dames hielden gewoon de zonnebril op, al was het maar om de scherpe lucht te trotseren. Vervolgens vielen er een paar spatten regen maar we lieten ons niet wegjagen. Vestje aan, vestje uit. Dat soort weer. Na de prosecco startten we de pranzo met een koude bietensoep, gevolgd door zelfgemaakte pizza’s. We eindigden met bramenijs en daarna nog koffie. En dat alles uiteindelijk in de warme zon. In goed gezelschap van zowel familie als vrienden is zo’n middag er een om met heel veel plezier aan terug te denken.

Klimmen

DSC_0091
Denk je een beetje om je rug?, roepen we elkaar voortdurend toe. Doen we hoor, op tijd weer even de rug rechten dat helpt. Maar bij het zien van deze mevrouw voel ik haar ongemak mee. Ze loopt niet erg soepeltjes en dan zijn de straten van Gubbio ook nog eens hellend. Daar zijn wel voorzieningen voor getroffen; de leuning rechts is daar een voorbeeld van. Ook zie je wel dat de straat in brede treden is onderverdeeld. Een middeleeuwse stad halverwege een berg kent zo zijn eigen aardigheden. Naast prachtige pleinen en schilderachtige straatjes zijn er ook dit soort charmante doorsteekjes waar de bewoners hun dagelijkse klim maken. Dan hel je bijna als vanzelf een tikkie naar voren. Al viel er bij deze mevrouw niets meer te rechten.

Maandagse moestuinoogst

DSC_0091
Dat er werk op ons wacht weten we natuurlijk. Dus zeggen we tegen elkaar ‘laten we maar bij het begin beginnen’. Maar wat is het begin? Het blog van vorig jaar om deze tijd meldde een stroomonderbreking waardoor ontdooide koel-vrieskast. En ja hoor, ook dit jaar was het weer raak. We begonnen dus gisteren met soppen. Om vervolgens vandaag te knippen, te snoeien en te oogsten. Ziet er smakelijk uit, toch? Het moet nog wel even verwerkt worden. Dus met dat gedroomde boek op een ligbedje in de zon zal nog even op zich laten wachten. Volgende week maandag moestuinieren we verder maar dan in de wijngaard.