Foute kop

DSC_0101

Terwijl wij gisteren met z’n viertjes een laatste uitbundige dag doorbrachten, werden de meesten van jullie geconfronteerd met de verschrikkelijke beelden van de aanslag in Manchester. Met terugwerkende kracht vind ik de kop boven mijn blog van gisteren weinig smaakvol.  Dat spijt me.

DSC_0102

De klaproos groeide in Groot Brittannië uit als symbool voor oorlogsslachtoffers. Maar staat ook voor kracht en schoonheid die kan groeien na complete verwoesting.

DSC_0104

Laten we alsjeblieft in kracht en schoonheid blijven geloven.

Dolle dinsdag

DSC_0040

De mannen zaten al aan de koffie toen wij nog kraam na kraam uitkamden. Onze vriendin werd erg vrolijk van de markt en kon de verleiding niet weerstaan… Dat was alvast een welbestede ochtend. Wie in Gubbio is, hoort eigenlijk wel een bezoek te brengen aan de Basiliek van Sint Ubaldo, dus dat stond vervolgens op ons programma. De Ceri (kandelaars) staan weer op hun vaste plaats en pas dan zie je hoe groot ze zijn.

In het ernaast gelegen Parco Rocca zaten we, tot een regenbui ons verdreef, te picknicken. Zoals overal in Italië is een restaurantje nooit ver, dus daar konden we schuilen en bestelden er koffie. Toen het weer droog was na een kwartier, aten we alsnog het op de markt gekochte nagerecht op.

DSC_0029

In een hoosbui reden we terug naar huis om daar vast te stellen dat er op onze berg nog geen druppel was gevallen.

Lago di Trasimeno

DSC_0071

DSC_0080

Het Trasimenomeer is de plaats waar onze liefde voor Italië begon, reden waarom we er graag naar terugkeren. Met onze vrienden maakten we er een dagtochtje naar toe.

DSC_0090

DSC_0113

DSC_0120

Ja, ik kan natuurlijk uitvoerig beschrijven welke plaatsen we bezochten, waar we een pizza aten en waar een ijsje. Maar wat heeft een ander er aan? Ik zou zeggen kijk mee en zie hoe mooi het hier is. Of beter nog komt allen naar Umbria.

DSC_0132

DSC_0139

Verwerken

DSC_0042

Zolang het dit soort hoeveelheden zijn en we bovendien gasten hebben, krijgen we de oogst van een dag wel weg. De verplaatsing van de aardbeienbedden naar een ander deel van de moestuin is een goede zet geweest want nog nooit eerder hadden we dit soort dagelijkse aantallen.  Bij grote overschotten ga ik ze invriezen en per kilo tot jam verwerken. Maar voorlopig redden we het nog met direct opmaken. In de dagelijkse yoghurt of op deze manier.

DSC_0068

Het recept van de taart ónder de aardbeien staat vermeld onder de button Recepten bovenin het blog en heet Pan di Spagna.

Bruidsboeket

DSC_0047

De vrienden over wie ik vorig jaar een blogje schreef met de titel ‘Verliefd’ hebben serieuze stappen gezet en zijn een paar maanden geleden getrouwd. Nu maken ze een rondreis door Italië, hun huwelijksreis. Vanaf vanmiddag verblijven ze een paar dagen bij ons. Ik word er ook helemaal romantisch van en ben op ons terrein op zoek gegaan naar geschikte bloemen.

DSC_0063

DSC_0067

Ze zijn meer dan welkom, die leuke mensen.

Wildquiz

DSC_0027

Van de wilde salie kan ik niet genoeg hebben. Je ziet het overal in de berm en gelukkig ook hier en daar op ons erf.  Ik heb onze waakhond er maar eens even tussenuit gehaald.

DSC_0035

Zo komt hij, een boomstronk met hondensnuit,  beter tot zijn recht op de foto.

DSC_0041

Leuk zijn ze zo afzonderlijk, hè. Maar nou mijn quizvraag.  Is wilde salie en kattenkruid hetzelfde? Van beide zijn zoveel varianten dat ik in verwarring ben.

Handige tip

DSC_0006

Vroeger, ik heb het over de jaren vijftig, zestig in de vorige eeuw, moest je in NL naar een drogist om olijfolie te kopen.  Mijn moeder smeerde er haar droge huid mee in. Ik zie het flesje nog zó voor me, met een handgeschreven etiket er op. Tegenwoordig zit ik nogal eens onkruid tussen de steentjes weg te trekken. Daar heb ik handige hulpstukken voor. Mijn handen. ’s Avonds stop ik die handen in een bakje met warm water waaraan wat olijfolie is toegevoegd. Uit eigen voorraad, dat spreekt. Om praatje en plaatje toch nog een beetje samen te laten vallen is de onderste foto. Die bovenste is alleen voor de mooi.

DSC_0019