Waar is de Sint?

Hij piept op deze poster tussen de met mijters versierde Rituals artikelen. De Sint is bijna onvindbaar. We roepen met z’n allen dat onze sinterklaastraditie heilig is maar hangen vervolgens nu al kerstversieringen op. In etalages kom je hem nauwelijks meer tegen. Bij de slijter staat tot mijn vreugde nog een prachtig ouderwets beeld tussen de kurken. Morgen komt de stoomboot aan in Delft. Onze kleinkinderen hebben inmiddels een met sport gevulde zaterdag en kunnen er niet bij zijn maar ik zal langs het kanaal staan om te zwaaien. En reken maar dat ie dan nogmaals op mijn blog voorbij komt.

Types

dsc_0007-001

Ze zijn er bijna klaar voor en krijgen de laatste instructies vanaf de wal. Ik keek met belangstelling naar deze roeiers. Mutsen diep over de oren want het was echt fris vanmorgen.

dsc_0010-001

dsc_0011-001

Met een paar forse halen varen ze uit beeld. Koud hebben ze het dan al niet meer. Op zaterdag en zondag is er nauwelijks binnenvaart in het kanaal bij ons voor de deur. Dat geeft de roeiers heerlijk de ruimte. Het verschil in voortbewegen en uiterlijk tussen beide type boot is enorm, bedacht ik al langs wandelend.  Dat stond dit stel zich ook net te bedenken.

dsc_0009-001

Wat zal ik eens m(h)aken?

dsc_0001-001

Zaterdagmiddag kocht ik spontaan twee bollen wol en een haaknaald. Gewoon vanwege zin in haken. Van de site van Ingthings had ik lang geleden al een inspirerend stukje apart gezet. Dus begon ik welgemoed. Maar de vorm werd rond terwijl ik meer dacht iets langwerpigs te haken. Dus haalde ik mijn probeersel tot drie keer toe uit. En verzon toen zelf maar wat met twee lossen en één vaste. Het blijkt een sjaal te worden. De eerste bol was in mum van tijd verhaakt want een regenachtige zondagmiddag. Nu matig ik mijn tempo. Haken is heerlijk om te doen maar wat moet ik met veel maaksels?

dsc_0002

 

Nep en leeg

DSC_0006

We wilden graag iets ontspannends doen op deze regenachtige zaterdag en kwamen zodoende uit bij museumbezoek. Met deze foto opent de expositie in het Fotomuseum Den Haag. De Amerikaanse filmmaker en fotograaf Lauren Greenfield houdt zich al 25 jaar bezig met het thema ‘rijkdom’. Zij laat zien waar het brandende verlangen om rijk te zijn toe leidt, tegen elke prijs. Ik werd er treurig van.

DSC_0002

Op een muur konden bezoekers ingevulde briefjes pinnen waarop ze zelf de antwoorden  gaven op de vraag Wat wil je bereiken in je leven? Wat is je waardevolste bezit? En Wie is je voorbeeld? .

DSC_0004

Na het zien van alle foto’s snapte ik dit obstinate antwoord wel.

DSC_0005

Maar ik schaar me liever achter de woorden van de 89 jarige dame die een betere en tevreden wereld wil tegenkomen. Om toch nog wat móóis te zien, snelden we naar het naast gelegen Gemeente Museum. Daarover morgen meer.

Annet Schaap

P1240064

Soms heb ik maar weinig aanmoediging nodig. Zo las ik bij blogvriendin Bertie een recensie over Lampje, het bekroonde boek van de kinderboekenweek. Zó enthousiast als zij er over schreef wist ik: dit een een perfect boek voor onze leesgrage kleindochters. En dus toog ik zaterdag naar de boekhandel.

P1240066‘I

Is het een cadeautje?’ vroeg de man aan de kassa. ‘Uiteindelijk wel, maar eerst lees ik het zelf’, antwoordde ik. ‘Dat doe ik ook, ik ben halverwege’ en hij was al net zo enthousiast als Bertie. Het is nu maandag en het boek is uit. Het waren 324 bladzijden sprookjesachtig leesgenot en een cadeautje aan mezelf.

P1240063

Dub be le tul le pen

 

DSC_0001-001

Die fotocamera binnen handbereik zorgt ervoor dat ik vrijwel altijd de bloemen in huis fotografeer. Vreemde afwijking zullen jullie denken. Klopt. Maar ik geniet er dus dubbel en dwars van. En dan zeg ik het ook nog vaak hardop tegen mijn huisgenoot, de man hier ter plaatse. ‘Kijk eens hoe ver ze open staan. Wat een aparte kleur, hè. Hebben ze nog genoeg water? Vandaag zijn ze op z’n mooist.’ Dat soort dingen roep ik dus voortdurend. We kregen ze zaterdag en ik laat bij deze graag aan de gevers weten dat ik er niet over uitgekletst raak. Zo mooi!

DSC_0006

DSC_0008-001

Onvolprezen hulp

DSC_0010-001

Sinds vorig jaar komt S. op zaterdagochtend de wijnboer helpen bij allerhande karweitjes. De jeugdwerkeloosheid in Italië is ongekend hoog, men spreekt van meer dan veertig procent.  S. had een advertentie gezet in het plaatselijke sufferdje. Hij wil honden uitlaten, timmeren, schilderen en tuinwerk doen. Voor ons is hij een gouden greep. De man is jong, sterk en pakt alles aan. Hier is hij bezig van oude pallets de derde en laatste compostbak in de wijngaard te maken. In augustus sluit de fabriek waar hij af en aan werkt, hij krijgt alleen kortdurende contracten. Het is de vraag of hij er na de vakantie weer wordt aangenomen.