Kerstig

DSC_0003

Toen we donderdagavond bij vrienden in Amsterdam heerlijk aan de maaltijd zaten, werd hun kerstboom bezorgd. We boden aan te helpen optuigen maar dat hoefde niet. En het zou ook een verstoring van de heerlijke maaltijd hebben gegeven. Gisterochtend was ik bij mijn leuke ouders en hielp met het neerzetten van de kerststal. ’s Avonds woonden we samen met goede vrienden een prachtig concert bij in de Bartholomeuskerk in Poeldijk. In het koor van Musica zingen gezamenijke vrienden mee en na het concert konden we nog even onze welgemeende complimenten aan hen overbrengen. Vanmiddag loop ik samen met onze dochter, haar vriendin en diens moeder door Delft waar een kerstmarkt plaatsvindt. Nog negen dagen voor het Kerstmis is maar ik zit er middenin.

Advertenties

Kobus Wempe

DSC_0001

Ik stond afgelopen week met dit boek in mijn handen. Mijn nichtje Mieke had ooit eens een oproep gedaan op Radio West en kreeg van meerdere reageerders dit boek toegestuurd. Zij was zo lief de extra exemplaren door te geven en zo kwam er ook één in mijn bezit.

DSC_0002 DSC_0003

In 1991 hadden we nog geen internet maar nu zocht ik de naam van de auteur op, Ruurd Feenstra, die vooral bekend is geworden door de Kameleonserie. Hij schreef veel boeken, was Hoofd Jeugduitzendingen bij de Avro maar heeft ook een tijd in het onderwijs gewerkt in Scheveningen. En daar woonden mijn opa en oma met hun toen nog jonge gezin ook. En nu heeft bij mij het romantische idee post gevat, dat hij gewoon onze familienaam als inspiratie heeft gebruikt.  Het boek wordt er voor mij nog waardevoller door.

Speculaas en kerstballen

DSC_0007

Alletwee keelpijn, sniffend en snotterend. Dus maar eens geen vroege polderwandeling voor ons vandaag. Beetje uitslapen en aanrommelen. En kijken hoe de sneeuw als poedersuiker voorbij waait. Later op de dag werd samen met buren de kerstboom opgetuigd en het uiteindelijke resultaat stemt weer heel tevreden.

DSC_0030

Hoewel de sneeuw stopte aan het eind van de middag zijn we het gebouw niet uit geweest vandaag. Maar dromen over een witte kerstmis gaat prima zo vanuit ons hoog verheven vensterraam. Grote pot thee erbij en nog wat restanten speculaas binnen handbereik. Zo spoelen we de herinneringen aan sinterklaas weer weg en halen de kerstsfeer binnen.

DSC_0045

 

Vreemde vogels

DSC_0105

Ons huis in Italië is nooit helemaal uit onze gedachten. En deze week kwam het zelfs weer op de voorgrond. De Sinterklaassurprise die de wijnboer afgelopen zondag kreeg was zó grappig en perfect dat ie alsnog getoond moet worden. Jullie begrijpen dat ‘Rinus’ zoals ie voorlopig heet, mee gaat naar de wijngaard.

Daar gaat ie gezelschap krijgen van deze uil, die de wijnboer vandaag kreeg van onze wijnvrienden. Die uil ziet er behoorlijk echt uit, heeft een kop op een veer en zal dus een beetje deinend boven op een paal de wacht gaan houden.

DSC_0006-001

Behalve twee fantastische vogelverschrikkers hadden we ook nog eens ontzettend gezellige middagen. Alle gulle gevers enorm bedankt, wat zal de oogst groot zijn in 2018.

Gered

DSC_0073

Besmeurd hing dit feestjurkje afgelopen week over een vuilniscontainer. Toen de zon nog scheen, zette ik haar (want een jurk noem je geen hem, toch?) op de foto. Er gingen twee regendagen overheen en het zag er steeds triester uit. Vóór de container door een grote grijpgrage hijskraan geleegd zou worden en het jurkje voor altijd zou verdwijnen in de kolkende massa vuilnis, besloot ik tot een reddingsactie. Ik waste het en zag dat er desondanks viltstift vlekken op bleven zitten. Hier en daar waren de naden kapot maar ook daar heb ik wat aan gedaan. Twee verkleedgrage kleindochters gaan hier vast nog plezier aan beleven. Tenzij zich alsnog een Delfts meisje bij me meldt die haar feestjurk mist.

DSC_0002

Exoten

DSC_0086

Twee voor één euro. Barstensvol vitamine en nog smakelijk ook. Maar ja, dacht ik eenmaal thuis, waar komt ie eigenlijk vandaan? Van oorprong uit China en Japan, inmiddels wordt de kakivrucht in veel landen gekweekt. We kennen hem ook in Italië en hebben zelfs overwogen een kakiboom te planten. Maar omdat ie in de wintermaanden zijn vruchten levert en we dan niet in Caldese verblijven, zagen we daar vanaf. We proberen altijd met het seizoen mee te eten, dus nu veel appels en peren. Toch liggen er op onze fruitschaal ook bananen en mandarijnen. Daar denk ik nauwelijks over na. Hoe gaan we dit nou eens aanpakken? Om te beginnen ‘hap, slik, weg’ met de kaki. En voor de rest hou ik de Europese grenzen aan, bedacht ik me.

Elke week een kastje…

DSC_0013

DSC_0014

…of een lade of een opbergbak. Een logerend kleinkind vormde een mooie aanleiding om een grote bak vol sentiment uit te zoeken.  Er zaten poppenspullen in die nog van onze dochter zijn geweest. Toen ze zelfstandig ging wonen kreeg ze een koffertje met tastbare herinneringen mee. Maar ik had nog meer bewaard al wist ik nauwelijks meer wát. Haar rugzakje waar ze zelf met grote hanepoten naam en adres in geschreven had. Knutselwerkjes, slofjes en kleding. Een grote babypop ging onder de arm van Juliët mee. Een andere pop mag naar Italië omdat het exemplaar aldaar een arm mist. Rest nog een kleine stapel poppenkleding die ik ga wassen en repareren en ook naar de keindochters kan. De bodem van die bak is niet zichtbaar. Want sommige dingen…

DSC_0007