Kerkbezoek

DSC_0015

De restauratie in en buiten de Nieuwe Kerk in Delft is afgerond. Het beeld van het Melkmeisje dat aan de zijkant in het gras stond, is weer geplaatst. Jaren geleden (klik) schreeef ik er al eens over. 

DSC_0016-001

Er zijn bomen geplant, muurtjes geplaatst en gras gezaaid. Het ziet er weer strak uit. De vogel trekt zich niets aan van het verbodsbord. Gelijk heeft ie.

DSC_0018

De koninklijke grafkelders, die zich onder de kerk bevinden, zijn niet toegankelijk voor publiek. Maar ze worden lekker gelucht, zo te zien.

DSC_0021

De Nieuwe en Oude Kerk zijn te bezoeken. Voor tijden en prijzen klik hier.

Duizend stukjes

IMG_20181125_090942 (1)-001

Eind november levert nogal wat contrast op waar het gaat om versiering. Ik heb de neiging om de kerstverlichting te negeren. Laten we eerst dat andere feest vieren.  Kijk, dit past beter in mijn straatje.

IMG_20181128_153940

IMG_20181128_153951

Dit is overigens niet in mijn eigen straat maar in Zwijndrecht bij onze kleindochters. Met wat eenvoudige versiering wordt toegeleefd naar 5 december. Ander opvallend detail was de grote puzzel die op tafel lag. Dat is wel een project dat over meerdere dagen wordt uitgespreid. Ik heb me er natuurlijk ook over heen gebogen maar moest de mat uiteindelijk oprollen toen we aan tafel gingen. De opa had pannenkoeken gebakken. Het kind in mij kwam deze middag volledig aan haar trekken.

IMG_20181128_153511

Imposant

DSC_0029

DSC_0028

Met groot ontzag maar op gepaste afstand volg ik de werkzaamheden aan het Rijn-Schiekanaal. Het werkschip ligt inmiddels vlak bij de Koepoortbrug. En dat is één van de bruggen die ik oversteek tijdens mijn bruggenloop.

DSC_0027

Dat werkschip mag de scheepvaart niet belemmeren terwijl al het werk vanaf het water plaatsvindt. Logistiek een hele uitdaging lijkt me maar het gaat min of meer geruisloos. Ik zal binnenkort ook eens foto’s maken van de stukken die al gereed zijn. Het is echt mooi geworden. En deze is ook wel fraai, toch?

DSC_0026

Arme schapen

P1240204-001

Vanmiddag heb ik heerlijk geluncht in een landelijke gelegen restaurant aan de Vliet in Voorschoten. Kwestie van een jaarlijkse afspraak met vrienden uit mijn arbeidzame leven. Terugrijdend over de smalle landweg richting de provinciale weg maakte ik een paar foto’s. Toen ik mijn auto parkeerde bij het weiland, kwamen de schapen aangesneld.

P1240205

Nieuwsgierig staarden ze me aan. Waarschijnlijk in de veronderstelling dat ik voer bij me had. Anders kan ik hun haast niet verklaren. Met lege handen maar met een gevuld buikje stond ik daar.

P1240207

Het gemekker klonk verwijtend en met een ‘sorry schapen, bedankt voor het poseren’ stapte ik weer snel mijn warme auto in.

Zelfs nu nog

DSC_0034

In smalle geveltuintjes staan ze nog tegen de klippen op de bloeien. Ongelooflijk, want op deze smalle stoep wordt bovendien vaak tegen deze rozen aangestoten. Maar daar trekken ze zich dus niets van aan. Kijk maar naar die gele roos, een meter verder.

DSC_0036-001

En als klap op de vuurpijl staat er aan de overkant nog een derde roos te stralen. Ik zag bovendien gisteren nog goudsbloemen en bloeiende geraniums. Maar ja, ik heb niet altijd mijn camera bij me, hè. Kille en grauwe dagen krijgen onverwacht een feestelijk kleurtje.

DSC_0032-002

Winterfair

IMG_20181125_091553 (1)

In de verte hoor ik klokgelui. Een paar krassende kraaien en tokkende kippen zorgen voor een natuurlijke concert. Verder is het rustig en ik geniet van de omgeving tijdens mijn wandeling. Wanneer ik dichter bij Du Midi kom, bemerkt ik verhoogde activiteit. Vandaag wordt de jaarlijke winterfair gehouden. Aanvankelijk is men nog aan het opbouwen en het ziet er al sfeervol uit.

IMG_20181125_103814

Een uurtje later waren de meeste kramen ingericht. Het zijn veel biobedrijven die zich hier presenteren. Maar er worden ook ‘eerlijke’ artikelen aangeboden. Bijvoorbeeld van hergebruikt hout, veelal gemaakt door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Voor wie in de buurt woont en leuke cadeau’s wil kopen: pak je fiets en ga.

Hetzelfde liedje

DSC_0031

Hoewel er nog maar één gelovig zieltje is, laten de drie andere kleinkinderen de traditie om de Sint in Delft te zien binnenvaren, zich niet onthouden. Wij zorgen voor warme chocolademelk, kruidnootjes en speculaas. Dan voltrekt zich het jaarlijks sprookje vlak voor ons huis.

DSC_0032

Zodra we de jet-ski Pieten voorbij zien racen, weten we dat de pakjesboot snel zal arriveren en gaan we naar buiten. Zingend en zwaaiend verwelkomen we de vloot.

DSC_0039

DSC_0036

Terwijl de Sint aan land gaat en in de binnenstad zijn tour afrondt, gaan wij aan de soep, eten broodjes knakworst en daarna mandarijnen. Elk jaar weer. Heerlijk.