Bloemenbalkon

Vanwege het feit dat we doorgaans de mooiste tijd van het jaar in Italië doorbrengen is het een kale bedoening op ons balkon. Nu wij min of meer gedwongen veel tijd doorbrengen op het minuscule buiten dat ons appartement in Delft biedt, is de behoefte aan wat fleurigs er ook ineens. Normaal zou ik dan naar de kringloop gaan voor een plantenbak. Dit keer trof ik bij mijn moeder een lege plantenbak die zij niet in gebruik heeft wegens te ondiep. Die mocht mee en wat kleine lage plantjes, die Australische ganzenbloemen heten, waren snel gekocht. Net zoals een zakje universele potgrond. Een paar witte geraniums in een rieten mand van onszelf en zie daar: ons buitenleven kreeg een fleurige impuls. Nu nog op zoek naar een hangtafeltje.

Naar buiten kijken

Eigenlijk kom ik tot weinig deze dagen. Met een zee van vrije tijd voor me, heeft geen enkel klusje prioriteit. Ja, het onderhouden van sociale contacten via de moderne media, daar ben ik druk mee. En lezen, veel lezen. Ik trek altijd naar het licht toe en ga als de zon schijnt echt geen donkere trapkast of kelderbox opruimen. Dus zit ik op het balkon of in een zonnige erker.

De overburen vertoeven ook op hun balkons. Nog even en de bomen zitten in blad en zien we hen niet meer. Deze figuur heeft zijn OV-fiets neergezet, laptop op schoot en werkt aan de waterkant. Op de een of andere manier heerst er een vreedzaam sfeertje. Schijn bedriegt want we voeren oorlog tegen een onzichtbare vijand.

.

Babbeltjesdag

DSC_0062

‘Geniet van het mooie weer’, zei de opticien nadat hij mijn bril bijstelde. ‘Wat zit u daar lekker’ zei ik op mijn beurt tegen een mevrouw die in haar deuropening van de zon en haar koffie genoot. ‘Bedankt voor het luisteren’, zei de winkelierster van een souvenirwinkel die weg was gepest in Noordwijk en in Delft opnieuw was begonnen. Het was een lang en vooral verbijsterend verhaal. Als ik nog eens wat presentjes ga kopen voor onze Italiaanse buren en kennissen, dan ga ik weer naar haar toe. Ze verdient het.

DSC_0063

‘Wat een goed idee’, zei ik hardop toen ik overburen op hun balkons zag zitten. En goede ideeën verdienen navolging.

DSC_0067

 

Zomaar en zinloos

DSC_0065

Balkonnetjes, vensters, wasjes en deuren; het blijven geliefde onderwerpen.  Bij de lappen die hier hangen vraag ik me af of ze te drogen hangen of als zonwering zijn bedoeld. Ik denk het laatste. De plantenbakken zijn in de hoeken gehangen om er makkelijk met de gieter bij te kunnen. En misschien ook wel om er zittend op het balkon toch nog wat zicht op te hebben. Ach. Zomaar een zomers balkon. Het levert mij een aardig plaatje en wat zinloos gemijmer. Al zou ik graag eens achter die lappen willen kijken.

Was en water

P1220296

Kortgeleden zag ik, vanuit de rijdende trein richting Ancona, dit balkon. Als er dan een wasje hangt, weet ik niet hoe snel ik mijn camera moet pakken. We reden bijna het station binnen en overal ter wereld kijk je dan tegen huizen aan die nou niet bepaald de mooiste zijn.  Dat maakt het alleen maar fijner om te fotograferen. Maar vóór jullie denken dat de bewoners van dit huis te beklagen zijn, laat ik even hun uitzicht zien. Ik hoefde daarvoor alleen maar naar het linker coupéraam te lopen.

P1220301

 

Bovenhuis

P1190703We hebben in Delft wel een tuin hoor, alleen is het een gemeenschappelijke tuin. Er wordt maar mondjesmaat gebruik van gemaakt. Hoe dat komt weet ik niet, want er zijn maar weinig huizen in ons complex met een balkon van fatsoenlijke afmetingen. Het komt er kennelijk weinig van om met een boek of krant daar eens heerlijk te verpozen. Zaterdagavond wordt er een burenborrel gehouden. Leuk, dan spreken we weer eens wat uitgebreider mensen die we in deze periode alleen in de lift of bij de brievenbussen tegenkomen. Als we het voor elkaar krijgen met ons nogal volle dagprogramma, gaan we er zeker naar toe. Wat een aantrekkelijke plek eigenlijk, daar moeten we vaker gebruik van maken, neem ik me voor.