Meer plaatjes dan praatjes

DSC_0029-001

De eerste vers geplukte frambozen bij het ontbijt

Een sinterklaascadeautje  groeit uit tot een waar tafelstuk

DSC_0022-001

Druiven aan de pergola op weg naar de slaapkamer

DSC_0068

‘Gewonde’ wijnboer verbindt zichzelf met materiaal wat hij voorhanden heeft

DSC_0069

Tuinierster ontdoet zich van ringen wegens de warmte.

Kortom: we amuseren ons wel.

Snelwegrit

DSC_0017-001

Vanwege de gezelligheid reed ik met de wijnboer mee naar een Nederlandse collega in het Brabantse Rijen om aanvullende meststoffen te halen. Hij woont in het hoekhuis van deze fraaie rij. Het was vanmiddag nogal wisselvallig weer.  De terugweg zag er daardoor zó uit.

DSC_0027DSC_0030DSC_0033-002DSC_0041-002DSC_0045-002DSC_0046-002DSC_0053-001DSC_0057-001DSC_0058-001DSC_0055-001

Ik zag ook nog kans een deel van de rit in slaap te sukkelen. Iets minder gezellig voor de chauffeur.

Cosmetisch ingrijpen (1)

P1200518-001

Om mijn geheugen op te frissen is hier nog even een foto van vorig jaar. Graafwerkzaamheden in verband met een drainagesysteem. De boel kwam in orde maar omdat de grond inmiddels is ingeklonken, is het nodig de grond op te vullen. DSC_0003-001

We vonden een man met een kleine vrachtauto die de klus wilde klaren. Hier heeft hij net het gebied geïnspecteerd . Het gaat er natuurlijk om zo dicht mogelijk bij de stortplaats te komen, dat scheelt schepwerk.

DSC_0004-001

Onder de pergola door. Luid pratend want doof én Italiaan.

DSC_0007-001

DSC_0008-001

Nog wat aanwijzingen en hup…daar ligt meer dan 1700 kilo grit. Deel twee van deze operatie is dat de wijnboer de ‘fillers’ verdeelt. Daarmee ziet ook dit gebied er weer strak uit.

DSC_0003-002

De wijngaard, de voortgang

Deze nachtfoto’s zijn met een mobieltje gemaakt in een super koude nacht, precies een week geleden. Om verdere schade aan de wijnstokken te voorkomen werd er vlak voor de temperatuur onder nul zakte, water op de vruchten gespoten. Eerder op de dag was er ook al bij de wortelstokken gesproeid. Daarmee opent de grond zich waardoor warmte vrijkomt die bevriezing kan tegen gaan.

DSC_0004-002

Hier is goed te zien dat de wijnstok schade heeft geleden.

DSC_0007-001

Gelukkig is ook te zien dat niet alle knoppen kapot zijn. Nu is het een kwestie van afwachten. Wat voor een ongeduldige wijnboer heus niet meevalt.

DSC_0002-001

Afwisseling

Je kunt er natuurlijk de humor van inzien. Dat het er het ene moment nog zo uit ziet

DSC_0024

En nog geen half uur later zo

DSC_0030

Wacht, het is misschien nog niet helemaal duidelijk.

DSC_0036

De paardenwei tegenover ons huis

DSC_0034

Een half uurtje later; ze staan er nog hoor, die paarden. Maar door de sneeuw zien we ze even niet. En dan die hulpmannen.

DSC_0032

Maar gelukkig even later ook weer zo:

DSC_0020

Het was vooral voor de wijnboer weinig humorvol. Er is nachtvorst geweest en het ziet er in de wijngaard niet goed uit.

Wij bestaan

DSC_0002

Jullie hebben het verhaal over aflevering van pakketten nog tegoed.  Dat wil ik, in tegenstelling tot de daadwerkelijke afgifte, maar niet al te lang maken. Via track & trace is de route te volgen. Ons pak werd tot twee maal toe naar het centrale punt in Perugia teruggebracht omdat ons adres niet bestaat. En dat is dus klinkklare onzin. In deze brievenbus op ons terrein ploffen met een zekere regelmaat bankenveloppen, telefoonrekeningen en meer van dan leuks. Maar ja, de postbode die belast is met de buitengebieden, kent de weg. Pakketbezorgers lijken er gewoon geen zin in te hebben om de heuvels in te rijden op zoek naar een adres. Zeker niet als dat adres niet duidelijk zichtbaar op een straatnaambord terug te vinden is. Meestal wisselen we telefoonnummers uit met de chauffeurs. Zo pikt de wijnboer bijvoorbeeld de chauffeur die ons gas levert, beneden aan de berg op. Maar die truc werkte dit maal niet. Enfin, na talloze heen en weer gesprekken met de vervoerder is het pakket afgeleverd bij een speciaal daarvoor ingericht adres in Gubbio. Het had een hoop frustratie voor beide partijen gescheeld als dat direct was gedaan. Er is een tweede pakje onderweg. We zijn benieuwd.

P1220052

Schrik, brood en was

 

DSC_0161

Zelf lag ik al in bed, de wijnboer stond nog zijn tanden te poetsen toen we ineens een doffe klap op de overloop hoorden. Gevolgd door vallende spullen. Nee, ik zat niet van schrik rechtop maar dook dieper weg onder mijn dekbed. Mijn held ging kijken en kon me geruststellen. Een richel waarop schilderijen staan (klik) was van de muur gekomen. Geen gebroken glas en geen uit elkaar gevallen lijsten. De schade viel dus mee. Bij het opruimen bekeek ik eens met wat meer aandacht deze reproductie van Herman Brood. Ik kreeg het ooit bij een tijdschrift en deed er een lijst omheen want het past prima bij mijn voorliefde voor waslijnen. En bij de maandag.