Wijn

IMG_20190304_114814~2.jpg

Er wordt gesnoeid, gebonden en ook geproefd. Het snoeien en binden is ter voorbereiding van een nieuw wijnjaar. Geproefd wordt er van de oogst 2018 die nog niet gebotteld is. Dat ziet er dan zo uit.

IMG_20190302_184613~2

Met gepaste blik rolt de wijn over de tong en met een flinke teug extra zuurstof  is het een geslurp van jewelste.  Over de witte wijn heerst tevredenheid, de rode moet nog verder ontwikkelen. In april zal de witte wijn op fles gaan en verandert onze Cantina terug in een logeerkamer. De wijn houdt ons het hele jaar een beetje bezig en ik verras niemand als ik zeg dat de wijnboer en ik daar groot plezier in scheppen.

 

Advertenties

Hergebruik

DSC_0058

Tot de vaste collectie in Museum Voorlinden hoort dit kunstwerk van de Chinese kunstenaar Song Dong. Alleen zijn naam al is pure poëzie. Deze installatie heet Through the Wall. Het is kleurrijk en van oude deuren en vensters gemaakt. Nou, dan ben ik meteen gecharmeerd, hoor.

DSC_0059

Veel van de collectie is belevingskunst die je moet ondergaan. De wijnboer was me zelfs even kwijt toen ik het kustwerk was binnen gestapt. Hij had weinig aanmoediging nodig om na mij ook de deur te openen. Morgen laat ik de binnenkant zien. DSC_0063

 

 

 

Kapitein Haddock

dsc_0020-001

Aan de Kantoorgracht, of beter gezegd IN de Kantoorgracht, ligt een aantal woonboten. Die zorgen voor wat kleur. Deze voordeur is beschilderd met een stripfiguur en ik moest de wijnboer vragen wélk stripfiguur. Zelf heb ik nog nooit een stripboek gelezen, niet om dóór  te komen. Het is geloof ik meer een mannending dat lezen van stripverhalen?

dsc_0016-001

Maar goed, het gaat me om kleur. Het kan nog blauwer want deze woonboot mag er ook wezen. Hij kwam al eens eerder langs op mijn blog (klik)  Ik kikker wel op van dit blauw. En dat rode brievenbusje doet me extra veel plezier.

Woon-en geboortehuizen

Met de Paus heb ik niet veel en met zijn voorgangers al helemaal niks. Maar de enige Nederlandse Paus noemde zichzelf Adrianus. En met die náám heb ik wel wat. Die staat in het paspoort van de wijnboer.

Mijn oma hield van de schrijfster Ina Boudier Bakker. Dat zal de reden geweest zijn waarom ik als kind een boek van haar ook mooi vond. Jaren geleden herlas ik het en deed het daarna snel weg. Ik had in Utrecht wel de neiging even aan de voordeur van Ina te kloppen.

Tenslotte passeerden we het woonhuis van Pyke Koch. Over deze schilder in het genre van het magisch realisme valt veel te vertellen. Ik beperk me tot het feit dat hij onder meer geïnspireerd werd door de Italiaan Piero della Francesca.  En zo vervlocht ons Nederlandse en Italiaanse leven zich na een tentoonstelling over Caravaggio prachtig in elkaar.

De verjaardag

dsc_0041

De wijnboer had het nog tegoed, het vieren van zijn verjaardag met kinderen en kleinkinderen. Hier wacht hij de familie op bij het Museum van Communicatie , het vroegere Postmuseum in Den Haag. Als Haagse scholier zag ik er hoe telefoonverbindingen tot stand kwamen en hoe een postsorteermachine werkte. Maar dat is echt een verhaal in de serie oma-vertelt. Communicatie in de breedste zin leverde bijvoorbeeld vandaag de komst van een YouTube-ster op, een zekere Don de Jong, die alles over zijn vlogs vertelde. Met daarna een meet & greet waar vooral de kleindochters belangstelling voor hadden. Persoonlijk keek ik liever naar hun aandachtige koppies toen ze al chillend YouTubefilms bekeken op het plafond.

dsc_0065

dsc_0066

dsc_0067

dsc_0074

Natuurlijk dwaalden we nog gezamenlijk dit interactieve museum door en ik zag kans een groepsfoto te maken. Heb ik voorlopig weer een actuele screensaver. 

dsc_0046

Stadse plataan

DSC_0023

Omdat we ’s morgens beschikken over de meeste energie stonden we om tien uur in de kelderberging troep op te ruimen. Dat was weer enorm nodig. Een berging verwordt toch snel tot een dumpplek voor spullen waar je nog iets mee moet, maar wat? Om half één waren we viezig bestoft en deden onze ruggen pijn. Er stond een regiment spul klaar voor de kringloop, de vuilniscontainer en de papiervernietiger. De voldoening werd nog groter toen ik mezelf na de middagboterham nog even een kleine stadswandeling gunde terwijl de wijnboer de spullen afvoerde. En nu verzet ik geen poot meer.

DSC_0022

DSC_0025

Eenvoud

DSC_0001

Bij overvolle kerstdagen kan kerstavond nog wel eens een uitwijk vormen om een gezelschap bijeen te brengen. Dit jaar was het onze avond samen. Kaarsjes aan, eenvoudig maal en het uitpakken van een cadeautje uit Australië. Ook vanmogen zaten we samen aan tafel. Waarna we lazen en de vaste bruggenloop deden. Aan het eind van de middag gaan we naar Zwijndrecht. Daar verzamelen onze kinderen en kleinkinderen plus de andere opa en oma. Ieder gezin verzorgt een gerecht. Voor ons is dat het dessert en dat hoeft alleen ter plaatse nog geassembleerd te worden. Traditiegetrouw zorgt de wijnboer ook voor de wijn. En heerlijke kerstdag dus. DSC_0006