Woon-en geboortehuizen

Met de Paus heb ik niet veel en met zijn voorgangers al helemaal niks. Maar de enige Nederlandse Paus noemde zichzelf Adrianus. En met die náám heb ik wel wat. Die staat in het paspoort van de wijnboer.

Mijn oma hield van de schrijfster Ina Boudier Bakker. Dat zal de reden geweest zijn waarom ik als kind een boek van haar ook mooi vond. Jaren geleden herlas ik het en deed het daarna snel weg. Ik had in Utrecht wel de neiging even aan de voordeur van Ina te kloppen.

Tenslotte passeerden we het woonhuis van Pyke Koch. Over deze schilder in het genre van het magisch realisme valt veel te vertellen. Ik beperk me tot het feit dat hij onder meer geïnspireerd werd door de Italiaan Piero della Francesca.  En zo vervlocht ons Nederlandse en Italiaanse leven zich na een tentoonstelling over Caravaggio prachtig in elkaar.

Advertenties

De verjaardag

dsc_0041

De wijnboer had het nog tegoed, het vieren van zijn verjaardag met kinderen en kleinkinderen. Hier wacht hij de familie op bij het Museum van Communicatie , het vroegere Postmuseum in Den Haag. Als Haagse scholier zag ik er hoe telefoonverbindingen tot stand kwamen en hoe een postsorteermachine werkte. Maar dat is echt een verhaal in de serie oma-vertelt. Communicatie in de breedste zin leverde bijvoorbeeld vandaag de komst van een YouTube-ster op, een zekere Don de Jong, die alles over zijn vlogs vertelde. Met daarna een meet & greet waar vooral de kleindochters belangstelling voor hadden. Persoonlijk keek ik liever naar hun aandachtige koppies toen ze al chillend YouTubefilms bekeken op het plafond.

dsc_0065

dsc_0066

dsc_0067

dsc_0074

Natuurlijk dwaalden we nog gezamenlijk dit interactieve museum door en ik zag kans een groepsfoto te maken. Heb ik voorlopig weer een actuele screensaver. 

dsc_0046

Stadse plataan

DSC_0023

Omdat we ’s morgens beschikken over de meeste energie stonden we om tien uur in de kelderberging troep op te ruimen. Dat was weer enorm nodig. Een berging verwordt toch snel tot een dumpplek voor spullen waar je nog iets mee moet, maar wat? Om half één waren we viezig bestoft en deden onze ruggen pijn. Er stond een regiment spul klaar voor de kringloop, de vuilniscontainer en de papiervernietiger. De voldoening werd nog groter toen ik mezelf na de middagboterham nog even een kleine stadswandeling gunde terwijl de wijnboer de spullen afvoerde. En nu verzet ik geen poot meer.

DSC_0022

DSC_0025

Eenvoud

DSC_0001

Bij overvolle kerstdagen kan kerstavond nog wel eens een uitwijk vormen om een gezelschap bijeen te brengen. Dit jaar was het onze avond samen. Kaarsjes aan, eenvoudig maal en het uitpakken van een cadeautje uit Australië. Ook vanmogen zaten we samen aan tafel. Waarna we lazen en de vaste bruggenloop deden. Aan het eind van de middag gaan we naar Zwijndrecht. Daar verzamelen onze kinderen en kleinkinderen plus de andere opa en oma. Ieder gezin verzorgt een gerecht. Voor ons is dat het dessert en dat hoeft alleen ter plaatse nog geassembleerd te worden. Traditiegetrouw zorgt de wijnboer ook voor de wijn. En heerlijke kerstdag dus. DSC_0006

Feesten in de juiste volgorde

DSC_0004

Het gaat me eigenlijk altijd te snel. Sint is nauwelijks terug in Spanje, of de kerstboom wordt afgeleverd. Dat er in winkelcentra al in november kerstbomen staan is mij een gruwel. In ons pand staat jaarlijks een grote kerstboom in de centrale hal. De wijnboer regelt de aflevering die altijd kort na 5 december plaats vindt. Hier snelt hij naar beneden om de boom in ontvangst te nemen.

DSC_0005

DSC_0006

DSC_0007-001

Nog vóór de bezorger de kleine hijskraan weer heeft ingeklapt en wil komen helpen met sjouwen, ligt de meterslange boom al in de hal. Komend weekend wordt ie opgetuigd door enthousiaste buren. Jullie krijgen het eindresultaat hier nog te zien.

Regelmiepen

DSC_0007

Onze dochter en ik zijn beiden planners. Dat gaat behoorlijk ver. We liepen vanmorgen samen in Delft, deden boodschappen maar bespraken tegelijkertijd alles rondom de viering van het Sinterklaasfeest. Niet alleen wat cadeautjes betreft maar ook wat eten we die avond en wie zorgt voor wat.

DSC_0023

Daarna kwamen de afspraken rondom Kerstmis aan de beurt, gevolgd door die van oudejaarsavond en tenslotte de verjaardag van haar vader, mijn wijnboer.

DSC_0031

Deze foto’s maakte ik gisteren al omdat ik wist daar vandaag geen geduld voor te hebben. Maar de planning tot 5 januari is gemaakt, laat dát maar aan ons over.

Verwennerij

P1240049

Twee buurvrouwen schoven hun stoelen in de late middagzon. Ze zaten geanimeerd te praten, dat kon ik zien aan de expressieve armgebaren.  Vanuit mijn eigen favoriete plekje zag ik ze af en toe een slok nemen. P1240052

Voor mij een kop thee en, hoewel niet heel herkenbaar, een reep van Tony’s. Met een tijdschrift erbij en tegelijkertijd een podcast beluisteren, levert dat al snel een heerlijk uurtje op.

P1240053

Aan de voorkant van de kamer zette ik een uitbundig boeket neer. Ik zorg goed voor mezelf maar verlang naar de thuiskomst van de wijnboer. Nog een paar dagen en dan kunnen we samen weer genieten. Dat is nog leuker.