Kamkam of kalm kalm

IMG_20160331_102531

Een fotodip. Gisteren niet scherp, de dag ervoor saai. Vandaag foto’s  gemaakt met mijn mobiel. De tijd en fysieke mogelijkheden beperken me een beetje. Of het is gebrek aan inspiratie, dat kan ook. Vanmorgen vroeg, lopend van de tandarts terug naar huis, realiseerde ik me dat hier mijn fotomoment lag. Maar geen camera bij me. Vandaar deze mobiele impressie van een dag die verder met saaie maar noodzakelijke dingen gevuld wordt. Wat is er dan zo saai? Administratie, boodschappen en oefentherapie. Saaie dagen; heerlijk af en toe.

IMG_20160331_102412

Formaat

P1200479

Een beetje Delftenaar gaat natuurlijk toch even naar het échte Straatje van Vermeer kijken. Dus liep ik gistermiddag met een vriendin door Museum Prinsenhof.  Meestal overtreft de werkelijkheid alle reproducties maar in dit geval? Ik had al zoveel groot opgeblazen afbeeldingen van dit wondermooie schilderij gezien, dat het formaat, de belichting en het feit dat het achter glas hing, me een beetje tegenviel. Maar het is zeker de moeite waard hoor, museum jaarkaarthouders kunnen gratis naar binnen en de informatie omtrent de zoektocht naar de ware locatie is absoluut interessant. Bovendien is de geschiedenis over Willem van Oranje in een moeite door te bezoeken. En ik kwam ook nog iemand tegen die ik aanstaande vrijdag even voor zal stellen.

Delftse duinen

P1200474

Dat beelden kunnen bedriegen weten we wel. Want als je naar bovenstaande foto kijkt, dan lijk het of ik voor een duintop sta. Midden in Delft nota bene. Draai ik de camera dan wordt er meer duidelijk. Het gebouw dat door de kraan omkaderd wordt, is het beeldbepalende Universiteitsgebouw dat min of meer langs de A13 staat. De zandbergen worden gebruikt in de spoorzone en vormen een soort opslagplaats. Met mijn rug sta ik naar de Industrie straat toegekeerd. Een naam die de lading goed dekt. Doe mij die duinen maar, het gebied wordt er mooier van. Tijdelijk.

.P1200473

Op en voorbij

DSC_0013-001

Een lekkere courgettesoep en een tarte tatin van rode uien en geitenkaas vormden de gerechtjes voor de lunch vanmiddag bij mijn ouders. Vanmorgen bereidde ik dat voor en de tweede helft van de middag las ik, weer thuis, mijn boek uit. Een rustige en aangename tweede paasdag. Meer valt er niet over te vertellen, want de stormachtige wind die om ons huis jakkert is ook al geen brekend nieuws. Mijn zogenaamde paasversiering, een struisvogelei onder een stolp, mag nog even blijven staan. Maar de paaseitjes die ik van mijn ouders kreeg, zijn op. Waarmee wat mij betreft ook de Paasdagen weer ten einde zijn.

Brunch

DSC_0013

De laatste gelegenheid dat we als gezin bij elkaar zijn vóór we weer naar Italië afreizen. In gezamenlijk overleg werd besloten tot een paasbrunch in een strandtent in Scheveningen. Perfecte gelegenheid voor deze oma om de kleinkinderen te fotograferen. Heb ik weer een mooie screensaver de komende zomer. Het weer werkte goed mee; vandaag viel de regen en natte sneeuw ! pas toen we eenmaal weer thuis waren.

DSC_0031DSC_0030DSC_0003DSC_0029

 

Buona Pasqua

DSC_0007

Wil jij wat paaseitjes meenemen uit de supermarkt, had mijn moeder vorige week aan mijn vader gevraagd. En dat deed de lieverd. Hij kwam met een kilo thuis. En daar ziet mijn moeder dan de humor wel van in. Want hoe krijgen zij met z’n tweetjes in hemelsnaam een kilo eitjes weggewerkt. Dus pakte mijn moeder de keukenweegschaal. Voor elke dochter, ze heeft er vier, woog ze twee ons eitjes af. Het restant was voor hen zelf. Dat bleek ruim twee ons te zijn, dus stopte ze in elk zakje nog één extra eitje van hun eigen portie. Want ze houdt van eerlijk zullen we alles delen. Eerst moesten de eitjes op de foto, daarna stopte ik ze in een schaaltje. Maar vanmiddag bij de thee…

Op het palet

P1200466

Een paar weken geleden ging het precies zo. Dagje met en bij mijn dochter, is het de hele dag prutweer en als ik dan eenmaal thuis ben, begint het zonnetje alsnog te schijnen. Ja, dan heb ik natuurlijk geen zonnige buitenfoto kunnen maken. Gelukkig toch een kleurig plaatje in een Dordrechts Ziekenhuis waar we even moesten zijn. Omdat ik mijn hele arbeidzame leven in ziekenhuizen werkte, kijk ik er kritisch rond. Maar het  Albert Schweitzer krijgt, wat uitstraling betreft, van mij een dikke voldoende. Als degene die er ligt nou ook weer snel opknapt, zijn we helemaal tevreden.