Ander decor

In Delft zijn het foto’s van de polderwandeling die vrijwel wekelijks op mijn zondagse blog verschijnen. Hier in Umbria zullen het vaak beelden uit Gubbio zijn omdat we daar aan de pranzo (luch) gaan.

Met tweede Paasdag en Bevrijdingsdag in één week, hadden heel wat Italianen er een vakantieweek van gemaakt en dat was te merken in de stad. Toch zag ik kans twee foto’s te nemen zonder mensen erop.

Bij de fontein ‘del Bargello’ wordt men geacht drie maal een rondje te lopen om niet voor gek verklaard te worden. Dat hebben de kleindochters uiteraard gedaan. In het gelijknamige restaurant er pal tegenover gebruikten wij de middagmaaltijd. Dat was heerlijk, erg gezellig en zorgde ervoor dat we voldaan huiswaarts keerden. In de regen, dat wel.

Paastradities

Omdat we graag aan tradities meedoen, kochten we een Colomba, de Italiaanse variant op onze paasstol en uit Nederland kwamen de paaseitjes mee.

Maar de allerbeste traditie is die van de Pranzo. De paaslunch gebruiken we vaak met Nederlandse vrienden hier uit de buurt. Halverwege onze woonplaatsen ligt dit niet al te spectaculair uitziend restaurant.

We noemen het lunch maar het is een zeer uitgebreide warme maaltijd die uit onnoemelijk veel gerechten bestaat die allemaal even smakelijk zijn. Zonder al te veel poespas, in een geweldige sfeer aan onze ‘eigen’ vaste tafel.

Van één tot vijf zaten we aan tafel en pakten de gesprekken op alsof er niet bijna een jaar verstreek sinds onze vorige ontmoeting. We hebben inmiddels een groot gezamenlijk verleden, want zij zijn het die ons zestien jaar geleden wegwijs maakten in het Italiaanse leven. De borden zijn weer leeg maar onze vriendschap is gevuld met nieuwe goede herinneringen.

Station Delft

P1240571

Het oude stationsgebouw in Delft herbergt tegenwoordig kantoorbedrijven en restaurant Pavarotti met een Italiaanse kaart. Dat hebben we een week geleden uitgeprobeerd en beviel ons prima. Snel, niet te duur, eenvoudige pizza’s en pasta’s in een fraaie omgeving. Toen ik gisterochtend naar Utrecht vertrok was ik in staat een foto bij daglicht te maken. 

P1240528-002

Dit tegeltableau aan de zijkant herinnert aan het viaduct waarover vanaf 1965 de treinen denderden. Rondom wordt nog volop gebouwd maar eindelijk krijgt dit gebied smoel en hoef je als reiziger geen barricaden meer over. Hier de spiegelende zij-ingang van het nieuwe stationsgebouw. In groot contrast met het oude en daar hou ik wel van.

P1240572 

Ede-Wageningen

 

P1240529   .

In Wageningen waar ik gisteren met familie uit Ede het arboretum bezocht, staat de heide al in bloei. Vanuit het naastgelegen Depot krijg je nogmaals een blik op deze wonderschone met beelden gevulde tuinen.

P1240549

En dan dat Depot, mensen! Gratis te bezoeken, dus ook zonder museumkaart. Vijf jaar geleden kwam ik er (klik) voor het eerst. Nu was ik weer net zo enthousiast als destijds. Aanraakbare kunst met het menselijk lichaam in de hoofdrol. Er zit een  restaurant bij met vegetarisch en veganistische gerechten, er is een goed gevulde museumwinkel en dat alles in een fraaie omgeving. En dan was ik ook nog eens in goed gezelschap.

P1240539

We heffen het glas

P1240501

Deze sierlijke dame is te zien in een Apeldoornse huiskamer. Maar vóór ze daar te hangen kwam, sierde ze een restaurant op. En wij, bofferds, zaten vanmiddag in die huiskamer bij vrienden die een absoluut restaurantwaardige pranzo aan ons serveerden. Onze connectie ligt in Italië, waar zij – al heel wat jaren geleden voor het eerst- de studio van Caldese boekten. Er ontstond een aangename vriendschap met bezoeken over en weer. De plannen voor een tegenbezoek zijn al gemaakt. Dat zal opnieuw in Italië zijn. Ik ga alvast nadenken over het menu op de dag van aankomst. Proost op onze vriendschap, lieve mensen.

P1240502

Vrachtauto vol regenwater

P1240460

Een van de jonge mensen uit de bediening van ons ontbijtrestaurant had een wereldreis gemaakt van twee jaar. Heel veel mooie dingen gezien en gedaan en tussendoor op campings geld verdiend om verder te kunnen reizen. In december was hij terug in NL voor een tussenstop. Ineens had het idee post gevat om weer te gaan settelen. Het was mooi geweest, het voelde afgerond. Alleen moest hij nogal wennen aan het weer, zei hij. Daar kan ik me echt alles bij voorstellen. Voor wat kleur hoefde ik niet al te ver te lopen maar zelfs van mijn kleine wandeling werd ik behoorlijk nat. Gelukkig kan de wereldreiziger heerlijke cappuccino maken. P1240454

P1240455

Zomerse belofte

dsc_0014-001

Omwille van blogfoto’s zocht ik vandaag een stukje Delft op waar de sneeuw nog tamelijk onbetreden is. Dat vond ik op de Kantoorgracht en bij de Paardenmarkt. Tot 2013 was hier het depot van het legermuseum. Nadat dit verplaatst werd naar  Soesterberg kregen de gebouwen een andere bestemming, onder andere een restauant met de toepasselijke naam Kruydt.

dsc_0007-001

dsc_0010-001

Het paard in de verte is een kunstwerk van opengewerkt ijzer. Hier vandaan lijkt het bedriegelijk echt. Vanmiddag stond het hek open en was ik in staat deze foto’s te maken. Zomers is hier een terras. Dat moeten we tegen die tijd dan maar eens bezoeken.