Poep, siroop en jam

DSC_0001-001

Als ik de eerste paarse vogelpoep zie liggen, weet ik dat de vlierbessen geplukt kunnen worden. Voor het verwerken van de bloesem had ik dit jaar geen tijd.  In mijn nieuwe functie van kruiden-en tuinvrouwtje ga ik dat kostelijks niet onbenut laten, dus aan de slag. Voor siroop heb ik anderhalve kilo ontsteelde bessen nodig. Door ze in de vriezer te leggen, tik je de bevroren bessen er makkelijk af, las ik op internet. Dus beginnen we maar eens met het aanleggen van een buffertje in een vrieslade. Ook al handig als ik ze samen met bramen tot jam ga verwerken. Maar die bramen zijn hier nog láng niet zo ver. Terwijl mijn zus in s’ Gravenzande al kilo’s staat te plukken. Tsss.

DSC_0004

 

Dat staat er gekleurd op (1)

DSC_0011-003

Je komt hier huizen en gebouwen tegen in de meest fantastische kleuren. Neem nou deze. Ik zag dit huis in Casa Castalda, een plaats waar we vrienden hebben wonen. Dak en muren in het dezelfde kleurschema. En, o heerlijk detail, de parasol op het balkon ook nog in dezelfde tint.

DSC_0005-002

En wat dacht je van dit hotel? Is dat hemelsblauw of niet? Het is Hotel Blu Marina in Fano. Het is niet mooi en ook niet lelijk maar van een goed doorgevoerde kleur kan ik heel vrolijk worden. Nu ga ik op zoek naar een zacht groen en eigeel huis. Wordt vervolgd.

Vrolijkerds

DSC_0018

Op het veld onderaan de berg was vorig jaar een perceel zonnebloemen. Dit jaar ligt het braak al is er hier en daar nog een verdwaald exemplaar opgekomen. Nou jullie begrijpen wel dat ik daar telkens bij het passeren verlangend naar keek en uiteindelijk een snoeischaar meenam. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat het de wijnboer was die ze voor me afknipte. Dit jaar laat ik ze dus maar eens op de vaas zien. Die hele velden kennen we nou wel, toch?

Wabi sabi

P1220362

DSC_0072

De schoonheid van het imperfecte. Zoveel mooier dan glimmend en gepoetst. Ik denk dat ik daarom ook zoveel van Italië hou. Hier laat men rustig wat roesten en afbrokkelen. Of zou het geldgebrek zijn? Vreemd, nu ik er over nadenk. Want ik hou wel van mooi gedekte tafels, serviesgoed zonder barsten, schone kleding en een opgeruimd huis. Maar ik geef daarentegen weer niets om dure sieraden, mooie auto’s en nagels die uit een studio komen. Wat een ongerijmdheden. Verweerde spiegels, karakteristieke koppen, een stapel boeken op de grond. Allemaal ja. Meubelshowrooms, kunstbloemen en botoxgezichten, nee dus.  Ik ga toch voor het imperfecte, het wabi sabi.

Roze maandag

DSC_0028

Ze staan in een vaasje in het keukenvenster. Ik ben ze een beetje zat, die petunia’s.  Vanwege de grote warmte en hun tere bloemen kun je water blijven geven. En dan het weghalen van de uitgebloeide exemplaren. Die altijd kleven. Terwijl ik aan balkonranden hele watervallen zie hangen waardoor ik eerder dit seizoen zo geïnspireerd was.  Dit jaar is bij mij de geranium favoriet.  We begonnen zó. DSC_0001-001

De zomer is nog geen maand op streek en nu zien we dit. DSC_0035DSC_0062-001

Zelf overgehouden no-nonsense bloemen. Een beetje boers en erg dankbaar. In mijn tuinschrift voor 2018 komt de aantekening: géén petunia, meer geraniums.

Landerig

DSC_0009

De toeristen blijven weg uit Umbria. Dat horen we voortdurend zeggen door restauranteigenaren, winkeliers en door mensen die vakantiehuizen verhuren. De oorzaak zouden de aardbevingen van vorig jaar zijn. Het is inderdaad niet druk in de stad. De gemeente Gubbio doet er veel aan om het aantrekkelijk te maken en organiseert van alles. Vandaag was er een antiekmarkt in het centrum.

DSC_0016

DSC_0020

De foto’s maakte ik rond drie uur en dan zit Italië nog aan de pranzo. Mogelijk wordt het later in de middag en in de vroege avond nog drukker. Wij hebben vanaf morgen weer gasten. Aan ons zal de verminderde toeloop niet liggen.

DSC_0022

Maar of hij er nou veel zin in heeft?

De bui zien hangen

P1220399

De tropische tuin in Colombia (klik) is andere koek dan ons Italiaanse erf.  Er viel hier de laatste twee weken geen druppel en onze familie begreep de wens voor een fijne plensbui dan ook heel goed. Hun aanmoedigingen hebben geholpen want terwijl wij weer op huis aanreden vanaf het vliegveld in Ancona waar we hen hadden afgeleverd, zagen we dit. Nog geen vijf minuten later zagen we niets meer en gingen bij een benzinestation maar even de weg af. Daar stonden zowel personen-als vrachtauto’s de bui af  te wachten. Tien minuten later konden we onze route vervolgen. Onze tuin is heerlijk opgefrist van deze tropische bui. Wij ook. Dus aan de slag in de tuin. Net zo lang tot onze ruggen het wel weer genoeg vinden.

DSC_0012