De natuur is grillig

DSC_0025

Hoewel er regen was voorspeld, begon de dag droog. Dus wij naar buiten met in het achterhoofd een alternatief druildagplan. We konden zowaar wel één uur tuinieren. Ik maakte bovenstaande foto van de pergola met blauwe regen. In mijn archief zocht ik een foto op van exact een jaar geleden. Tsss.

DSC_0039

Plan B werd van kracht. Een reorganisatie in de slaap-werkkamer. Verplaatsen en opruimen van kasten. Sinds vorig jaar hebben we een snellere internetverbinding en kan ik draadloos achter de laptop zitten. We schoven een werktafel richting het raam. Zo kan ik kabelloos veel fijner werken en ik heb een fraai uitzicht. Als het niet regent.

DSC_0026

 

Advertenties

Jeuk

DSC_0030

Om te laten zien hoe dik de stam van deze boom is, dacht ik even een ‘Irene’ te doen. Maar ik greep in een mierennest met mijn rechter arm. Direct na de foto legde mijn wijnboer de camera op de grond en stonden we alle twee te klapwieken om die mieren uit mijn kleding te krijgen.  We aten overigens heerlijk bij dit door vrienden aanbevolen restaurant met de mooie naam Mariella. Het ligt even voorbij Gaifana in de gemeente Nocera Umbra.  Onze internet verbinding doet het weer, ontdekte ik gisteravond drie uur na thuiskomst. De jeuk van de mierenbeten verdween ook langzamerhand.

Opgeknapt

DSC_0004

Echt? Regent het nou? Bijna verbaasd liep ik gisteren naar buiten.  Ja hoor, na wat onweergerommel in de verte vielen de eerste druppels sinds een maand. Snel de planten zó neerzetten dat ze ook wat vangen. Als het maar een beetje doorzet, want aan drie druppels hebben we niets. Gelukkig, dat deed het. De tweede foto moest ik vanuit de keuken maken want het kwam met bakken naar beneden.

DSC_0006

Echt? Doet het internet het weer? Bijna verbaasd liep ik vanmorgen naar mijn bureau. Na een weekend zonder hadden we weer signaal. Snel mails en blogs lezen. Want aan een half uurtje verbinding hebben we niets. Gelukkig, het doet het allemaal weer. Vanuit mijn vaste plek knal ik zo het internet weer op.

Huisdieren

IMG_20170512_095927

De wijnboer boert biologisch en gaat daardoor steeds gekkere dingen doen. Zo bestelde hij via internet tijgerwormen en liet die afgelopen week in Delft afleveren. Elk appelschilletje, alle koffiedik en groen keukenafval verdween in het tijdelijke wormenhotel. In de ecologisch zeer verantwoorde tas werd het vee vandaag als handbagage meegenomen. Van te voren had ik de lieverd gemeld dat ik mogelijk in lachen uit zou barsten bij douanevragen omtrent de inhoud van die dozen.

P1220262

Maar zie, de wormen en wij zijn veilig en zonder veel gelach in Italië aangekomen. Zij krijgen nu eerst een ruimere behuizing. Wij hebben die al.

Inspectie

DSC_0114

Halverwege de dag waren we thuis. Vooraf in Gubbio boodschappen gehaald en toen de berg op.  We beginnen met uitladen en inspecteren  erf en huis. Dat ziet er allemaal prima uit. Geen schade van zwijnen, uilen of insecten. Geen klamme binnenmuren. Keurig  gesnoeide  wijngaard en wisteria dankzij buurman Raoul.  Perfect dus.  Op één ding na. Geen internet en telefoonverbinding.  Bellen met onze mobieltjes gaat altijd moeizaam, maar het lukt de familie van onze behouden aankomst op de hoogte te stellen.  Donderdag komt er een technicus de internetverbinding herstellen.  Tot die tijd geven we alle meegesleurde spullen een plek,  behelpen we ons bij een bar met wifi en brengen meteen  het goede voornemen in de praktijk om meer te gaan lezen.

DSC_0116

Ave Maria

P1200954

Ter verhoging van de feestvreugde besloten we gisteravond nog even de stad in te gaan voor een ijsje.  Heel het land vierde het feest van Maria ten Hemelopneming. Italianen doen dat graag door met de hele familie aan tafel te gaan zitten. En aangezien dat er voor ons hier niet inzit, deden we gewoon hele nuttige maandagse dingen. Onze feestvreugde bestond vooral uit het feit dat we na 48 uur ‘ineens’ weer internetverbinding blijken te hebben. De meesten storingen hier lossen zich niet vanzelf op. Deze keer dus wel. Ik denk dat Maria hierin de hand heeft gehad.

Bosnymf

P1200574-001

We schrokken er gisteren bijna een beetje van. Daar lag zomaar een naakte vrouw onder de bomen. In tweede instantie is het wel grappig; dat je als argeloos wandelaar in de Delftse Hout even op het verkeerde been wordt gezet. Er staat geen bordje bij met de naam van de maker. Mysterieus hoor. Het ligt zeer onopvallend in een gebied waar weinig wandelaars komen. Het materiaal lijkt me ongebakken klei maar dat weet ik niet zeker want ik heb haar niet aan durven raken. Op internet heb ik er niets over terug kunnen vinden. Komende zondag zal ik nader onderzoek doen want mijn nieuwsgierigheid is gewekt.