Festivalletje

DSC_0036-001

Op de binnenplaats van het klooster horend bij de sint Fransiscuskerk in Gubbio was dit weekend een Middeleeuws festival.  Het was op zéér bescheiden schaal dat men wat oude ambachten presenteerde. Deze dame zag me met mijn camera en deed een paar passen achteruit om ongevraagd voor me te poseren.

DSC_0038

De omgeving leent zich natuurlijk uitstekend voor zo’n presentatie want er zijn geen moderne storende elementen. Maar het zijn vooral de mensen die mij zo frapperen. Ze spelen de rol van middeleeuwse burger met grote overtuiging.

DSC_0039

DSC_0040

DSC_0041

En voor ons, buitenstaanders, voelt het alsof we op een filmset terecht zijn gekomen. Waar we eerbiedig op de achtergrond horen te blijven.

Advertenties

Toch herfst

DSC_0033-001

Natuurlijk vallen ook hier de blaadjes. De temperatuur ging in één week naar van dertig naar vijftien en weer naar achtentwintig graden. Overdag hè?  De avonden zijn kil maar met en dik vest aan nog prima zonder verwarming uit te houden. De nachten zijn koud.

DSC_0034

De natuur blijft ons trakteren. We krijgen de consumptiedruiven nauwelijks weggewerkt. We geven weg, eten zelf, persen sap en gunnen de wespen de rest. De vijgenboom blijft ook maar leveren, de potten jam staan rijen dik. En kijk, een aardbeientoegift.

DSC_0025

’s Nachts weer onder het winterdekbed. Nog even en ik ga de herfst leuk vinden.

Zes jaar

DSC_0030-001

Daar is ze dan, ons laatste septembermeisje. Vandaag is ze zes jaar geworden. Ze haalde twee weken geleden haar zwemdiploma A. Knap hoor. Als de kinderen  eenmaal kunnen zwemmen, mogen ze een andere sport gaan beoefenen. Maar wat Juliët betreft kan het ook zijn dat ze kiest om bij een kinderkoor of musicalclubje te gaan. Deze dame zingt en danst haar hele vrolijke leven al. En ze heeft een mimiek alsof ze vier jaar toneelschool heeft doorlopen. Ze mag dan de jongste zijn van ons viertal kleinkinderen, ze is altijd volop aanwezig. Zelfs als baby op de koelkast in Caldese.

DSC_0019.JPG

Rosso e bianco

DSC_0002

We zijn er druk mee. Gisterochtend werden de witte druiven van onze vrienden geplukt. De hagelschade viel uiteindelijk mee. Een deel is door mijn wijnboer meegenomen om hier verder te verwerken. De rest wordt door hun buurboer op de traditionele manier tot wijn gemaakt.

DSC_0001

Deze wijnboer is er vooral op gebrand om een zo mooi mogelijke wijn te maken. Daarom zaten we gistermiddag de trossen na te kijken en te ontdoen van kwetsures. Vervolgens werden de witte druiven in en machine ontsteeld en ging er een snufje ontsmettingsmiddel bij dat flink werd doorgeroerd.

DSC_0007

Bij het persen en later weer naar buiten brengen van de grote zware pers kwam de zoon van onze buren helpen, het is krachtpatsers werk. De pers werd schoongespoten en zal nog een keer gebruikt worden voor de rode druiven.

DSC_0011

En dan is er nog een hele administratie om heen. Er wordt gerekend en gewogen en precies bijgehouden wanneer wat waaraan wordt toegevoegd. Maar daar haak ik af en ga maar eens voor het eten zorgen.

DSC_0030

Grof geschut

DSC_0021

We hadden van alles weggehaald en afgedekt in de badkamers. De loodgieter kwam immers met een uitzonderlijk krachtige compressor. De vorige keer was er troep omhoog gespoten en moest er veel gepoetst worden. Dat wil je niet nog eens meemaken. En dat hoefde ook niet. Er kwam een tweede man mee en samen maakten ze buiten allerlei putten open. Rolden slangen uit, zetten machines aan en deden onverstoorbaar hun  werk.

DSC_0020

DSC_0022.JPG

DSC_0023

Nou dacht ik dat de beerput open ging maar omdat dit een ecologisch systeem is, was er niets te ruiken. De grote tankauto zoog alles op, pompte door en  klaar was de klus.  Twee mannen en een strontkar. Ah, wat spoelen wij weer fijn door!

DSC_0019

Vogels, herten en wespen

DSC_0003

Of je nou hobbyboer bent of beroeps, het moment om te oogsten is altijd ongewis. Toen de wijnboer gisteren weer een inspectie verrichtte was hij onaangenaam verrast. Een grote hoeveelheid wespen was vrolijk begonnen druif voor druif leeg te zuigen.DSC_0014

Kruidnagel in een beetje water werd neergezet om de wespen weg te jagen en overrijpe consumptiedruiven op een ander plekje om ze te lokken. Het hielp niet echt. Kijk deze leukerd maar eens zitten te snoepen. Zien jullie hem?

IMG-20180925-WA0000

Dus stonden we vanmorgen samen om half zeven te plukken.  En zag ik ook met eigen ogen wat herten kunnen aanrichten.

DSC_0008.JPG

DSC_0016

Meneer de Uil houdt het overzicht maar niemand lijkt echt bang voor hem. Enfin, de kratten kwamen toch vol en met de oogst van onze vrienden erbij zal er genoeg wijn geperst kunnen worden.

DSC_0013

En op het zelfde moment stond achter ons huis…

DSC_0018

Maar dat verhaal bewaar ik voor een andere keer.

Verwerking

DSC_0022

Het sint Janskruid staat overal nog te stralen. Ik heb jullie nooit meer laten zien hoe de olie met het kruid er nu uit ziet. De fotosynthese heeft zijn werk gedaan. Ik gebruik het om mijn huid in te vetten maar ik ga nooit met ingesmeerde ledematen in de zon, want dan krijg je verbranding.

Nog zo’n leuk werkje. De gesnoeide lavendel ging van bos naar buideltjes.

En die gedroogde druiven die rozijnen moeten worden. Zijn jullie daar nog benieuwd naar? Het smaakt prima, ik had er misschien eerder mee moeten beginnen, de opbrengst is erg klein.

Hier wil ik volgend jaar schaalvergroting toepassen. Heb nog een jaar de tijd om te bedenken hoe.