Sfeerbeelden

Er is hier altijd veel fotogenieks te zien. De afgelopen periode heb ik alles met mijn mobieltje gefotografeerd omdat ik een verbindingskabel in Delft achterliet. Het werd een ingewikkelde toestand om foto’s toch op het blog te krijgen aangezien ik de meeste toch nog even nabewerk. Ons tripje door Toscane leverde, geheel in tegenspraak tot wat ik met mijzelf afsprak, een fors aantal foto’s op. Als je gewend bent door een camera te kijken, is het vrijwel ondoenlijk om niet overal een foto in te zien.

Als ik dan zo terug kijk, zie ik dat ik net wat vaker gebouwen en stedelijke omgevingen fotografeer dan landschappen. En kijk eens wat een verschillen. Van grof middeleeuws tot uiterst verfijnd en kostbaar. Van prachtig stucwerk in mediterrane kleuren geschilderd tot ietwat vervallen maar zeker zo charmant. Alles heeft zijn eigen sfeer en ik vind alles mooi, vooral ook ons eigen huis waarvan we weer voor een tijd afscheid namen.

Tufstenen stad

In Pitigliano (klik) zijn vrijwel alle oude huizen en bouwwerken van tufsteen gemaakt. Een materiaal dat uit asresten en lava van vulkanen bestaat. Ik liet van dit Toscaanse stadje al een foto zien die ik maakte vanuit de rijdende auto. Deze stad wordt ook wel Klein Jeruzalem genoemd vanwege het feit dat het de grootste Joodse nederzetting was in Italië gedurende de middeleeuwen. Wij stopten er voor een eenvoudige en snelle lunch en vervolgden onze weg naar het derde reisdoel die dag. Achteraf gezien niet zo verstandig want dit stadje was uiterst sfeervol en we hadden er bijvoorbeeld wel de oude synagoge willen bezoeken maar dat lukt natuurlijk niet gedurende pranzo tijd. Pitigliano is zeker de moeite waard om nog eens naar terug te keren. Vertel ik morgen wel waar we die dag uiteindelijk eindigden.

Middeleeuwse tunnel

Wij wonen vlakbij de Huybrechtstoren die is gebouwd rond 1500. De toren herbergt de Roeivereniging DDS. Onder de weg ligt een monumentale tunnel uit de 15e eeuw. Bij onderhoud aan de weg is het dak van de tunnel deels ingestort. We zijn door de gemeente netjes ingelicht over alle procedures die nu volgen. Het blijkt om een unieke situatie te gaan; de Huybrechtstoren ligt tegen een aarden verhoging en dat is het laatste restant van de doorlopende aarden binnenwal die in de late middeleeuwen als hoge wal de complete stad omgordde. Lang verhaal kort: gemeente, monumentenzorg en roeivereniging overleggen over de juiste aanpak. Het kan wel tot augustus duren voor de tunnel hersteld is en de rijbaan weer toegankelijk is. Tot die tijd rijden wij om.

Voetstappen van Vermeer

Als er nou iets tegenwoordig een karakteristiek beeld van het oude Delft geeft, is het de Oostpoort wel. Het beeld doet me altijd direct denken aan dit beroemde schilderij van Johannes Vermeer. Maar daarop zien we de Schiedampoort en de Rotterdampoort, die beide niet meer bestaan. De Oostpoort is als enige overgebleven van de zes stadspoorten die Delft kende.

De Oostpoort heeft een landbrug en een waterbrug en is inclusief ophaalbrug een Rijksmonument. Op deze plaats vóel je de middeleeuwen en ik denk altijd dat ik de voetstappen van Vermeer nog hoor.

Festivalletje

DSC_0036-001

Op de binnenplaats van het klooster horend bij de sint Fransiscuskerk in Gubbio was dit weekend een Middeleeuws festival.  Het was op zéér bescheiden schaal dat men wat oude ambachten presenteerde. Deze dame zag me met mijn camera en deed een paar passen achteruit om ongevraagd voor me te poseren.

DSC_0038

De omgeving leent zich natuurlijk uitstekend voor zo’n presentatie want er zijn geen moderne storende elementen. Maar het zijn vooral de mensen die mij zo frapperen. Ze spelen de rol van middeleeuwse burger met grote overtuiging.

DSC_0039

DSC_0040

DSC_0041

En voor ons, buitenstaanders, voelt het alsof we op een filmset terecht zijn gekomen. Waar we eerbiedig op de achtergrond horen te blijven.

Lezen

images (1)

Gedurende de treinreis naar Puglia las ik De ommegang. Een dikke pil van meer dan zeshonderd bladzijden en boeiend vanaf de eerste. Ik lees graag Nederlandse literatuur zeker als dat een roman is in een historische context. En dit was er weer zo een waar ik van genoten heb.  ‘In de vroege lente van 1415, op de stoffige wegen van Italië, heeft de ambitieuze heelmeester en architect Isidorus van Rillington een ontmoeting die zijn leven totaal verandert’, zegt Google Books. Omdat de Middeleeuwen hier nog tastbaar aanwezig zijn, was het niet moeilijk om in gedachten mee te reizen met de hoofdpersoon. Maar alle diepere lagen in dit boek maken het pas echt prachtig. Jan van Aken, van hem wil ik wel meer gaan lezen.

Gluren bij de buren

P1230548

Wat staan er toch een hoop schattige huisjes zo vlakbij ons huis. Ik realiseer me dat een man dit niet snel zal schrijven. Karakteristiek, schilderachtig desnoods, maar schattig? Maar goed, oordeel zelf.

P1230549

Het liefst bel ik overal aan om binnen te kunnen kijken. Ik zou willen zien hoe het nou is om in zo’n klein oud huis te wonen. Het zijn de tiny-houses van de middeleeuwen.

P1230554

Het linker met trapgevel is een slagje groter, ik vermoed twee stijle trappen, krakende vloeren en een mooie schouw. Alleen van die onderste foto wéét ik hoe het er binnen uit ziet. Het is de achterkant van ons eigen gebouw. Niet schattig, wel karakteristiek. P1230561

Waar de tijd heeft stil gestaan

DSC_0058

Het middeleeuwse stadje Bevagna viert deze week feest. Een groot deel van de bevolking is in middeleeuwse kledij gestoken, er worden ambachten getoond, er is muziek en vooral veel eten. ’s Avonds en in het weekend. Overdag merk je er weinig van. Omdat wij niet zo’n zin hebben in grote mensenmenigten maakten we er vandaag ons wekelijkse uitje van. Lege straten maar wel móói.

DSC_0050

Aangepaste zonwering en gordijnen.

DSC_0085.JPG

DSC_0051.JPG

DSC_0056

DSC_0089

Eén koopvrouw die houten instrumenten verkocht. Of nee, ze verkocht niets. Ook niet aan ons. Ach, het zal dit weekend wel goed komen met haar en haar handel. Wij hadden een rustige topdag.

DSC_0093

Dichte deur

P1220626

Porte della morte worden ze genoemd. Een vriendin wees me er in Gubbio op.  Door deze dodendeuren werden de kisten met de pestslachtoffers uit de huizen gedragen, waarna ze werden dichtgemetseld om het onheil buiten te sluiten. In verschillende huizen uit de 13e eeuw tref je dit soort muren nog aan. Het dichtmetselen heeft kennelijk geholpen want de pest waart gelukkig niet meer rond.  Dan over naar een gezelliger onderwerp; die zelfde vriendin vroeg me naar het recept van de Ierse Koek die ik bij de koffie presenteerde. Ik maakte deze koek vroeger vaak voor onze schoolgaande kinderen. De ingrediënten had ik meestal wel in huis. Geen boter nodig, wel koude thee. Benieuwd? Klik op de button Recepten op de zwarte balk bovenin. Eet smakelijk.DSC_0082-001

Quattro passi

DSC_0017

DSC_0020

DSC_0012

DSC_0011

Na de pranzo die op z’n Italiaans overvloedig en heerlijk was, is het fijn nog even wat te lopen. Wij liepen iets meer dan de spreekwoordelijke ‘vier stappen’  zoals de Italianen het noemen als ze wat kuieren. We slenteren door een stuk van Gubbio waar we eigenlijk maar weinig komen. En kwamen zelfs in een ommuurde tuin terecht, waar de was al buiten hing.

DSC_0026

Maar meer nog ben ik gecharmeerd van deze kleine zuilengalerij met aan het eind een beeld. Zomaar ergens achteloos verstopt in een middeleeuwse steeg. DSC_0029

We hadden een afspraak om iets op te halen, waardoor er ineens wat haast geboden was. Maar ik kom hier zeker terug om uit te vinden wié daar zo verstopt de eeuwen trotseert.