De verbeelding

P1220773DSC_0005

P1220776

Hoe moet ik nou eens mijn gelukzaligheid laten zien als de zon volop schijnt? Het is van dat prachtig koude, heldere weer. Wintersportweer. Terwijl ik geen wintersporter ben en ook nooit ben gweest. Maar de combinatie van kou en zon spreekt me wel aan. Op mijn dagelijkse wandeling, die deze week het begrip dagelijks helaas niet waard is, fotografeer ik twee zonnig gekleurde straatelementen. In huis kom ik nog vier zonnetjes tegen. Volgens mij worden hele volkstammen blij van de zon. En indien niet van de zon dan wel van die gouden en zonnige olympische plak van Suzan Schulting.

Advertenties

Opsomming

P1220798

Als ik me vanavond in mijn bedje afvraag waar ik met genoegen aan terug denk vandaag dan is dat de lunch met vriendinnen. Er kwamen emotionele kwesties aan bod en het is goed deze te delen en om te luisteren naar elkaar. Oplossingen zijn er niet altijd maar warmte en steun volop. Het was een dag waarin de schilder zijn klus afrondde en ik een skeeler naast me zag rijden.

P1220803

P1220806

P1220807

Ik zag de zon weerspiegeld in een flatgebouw aan de overkant. Waarop ik me naar de achterkant van de kamer spoedde en daar de zon rood aan de hemel zag staan. Een prachtdag dus.

Mensenhandenkleur

DSC_0035

Ah. Wat was het heerlijk om vanmorgen vroeg buiten te zijn. Berijpte velden, de opkomende zon, gezang van vogels en een stralend blauwe lucht. Liepen we vorige week nog over natte en glibberige paden met als resultaat modderlaarzen, nu was de grond hard en knisperend. Maar goed, ik wilde zelfs in deze prachtige omstandigheden op zoek naar kleur want dat moet van mezelf in februari. En dat lukte hoor.  Alleen waren daar wel mensenhanden aan te pas gekomen, de natuur kleurt nog niet uitbundig.

DSC_0046

DSC_0070

DSC_0071

Voor de volgers van Cisca: er is weer een bericht van haar geplaatst. Met nogal een pechverhaal. Voor haar zijn de troostrijke viooltjes.

 

Club van acht

DSC_0018

We werkten allemaal in hetzelfde ziekenhuis en kennen elkaar inmiddels een kleine dertig jaar. Elk jaar komen we een avond bij elkaar en dat voelt zó heerlijk en dierbaar. Praten, lachen, lief en leed. Vooral dat laatste is momenteel ook ruim aanwezig en jammer genoeg was één van de club vanwege griep verhinderd. Aan haar stuurden we snel een groepsfoto toe en de nieuwe datum voor volgend jaar. Met dat fijne saamhorige gevoel van gisteravond nog in mijn kop, liep ik vanmorgen in de zon een alternatieve bruggenloop. Vlak bij de Reineveldbrug worden de kademuren vervangen en dat levert dit soort beelden op.

DSC_0015DSC_0010

In de verte rijdt een felgekleurde tram over de brug. Mijn blogkopfoto is aan de zonnige weersomstandigeheden aangepast.

Versierd

P1220772

Na een paar frisse maar zonnige dagen valt het weer een beetje tegen vandaag. Grijs, grauw en gedwarrel van sneeuwvlokjes die samen absoluut geen pak willen vormen maar waterig oplossen. Gelukkig heb ik altijd wel wat te doen maar van verse foto’s maken komt het niet. Tijdens mijn ommetje afgelopen week kwam ik wél wat vrolijks tegen. Zoals dit beplakte autoraam, de bloemetjesgordijnen in een kampeerbus en een fleurig fietsstoeltje.

P1220763

P1220770

Morgen trekt de carnavalsoptocht door Delft. Ik denk dat ik die maar eens op straatniveau ga fotograferen en niet, zoals in andere jaren, vanuit onze hooggelegen etage. Het gaat vast wat kleurrijks opleveren.

Kleur

DSC_0005-002

O ja, dat is waar ook. In februari probeer ik mijn blogs zo kleurrijk mogelijk te illustreren. Omdat ik deze maand zo saai vind. Bij het opschonen van mijn foto-archief heb ik onlangs zelfs een kleurenmapje aangemaakt voor dat doel. Daarin vond ik deze trifle die ik met kerstmis maakte. Hij staat meteen mooi symbool voor mijn bezigheden vandaag en morgen. Beide avonden hebben we gasten aan tafel.  Ik hak, bak, kook en stook met groot plezier. Laat buiten de regen maar vallen, ik keer mijn rug naar het raam. Totdat ineens de zon weer verschijnt en ik alsnog mijn bruggenloopje doe.

DSC_0051

 

Verliefd

DSC_0055

Na Amersfoort en Gouda eerder deze week, liep ik vandaag gewoon in mijn eigen woonplaats rond. En die mag er ook zijn. Als dan de zon nog even voorzichtig om de hoek piept en ik door mooi Delft loop, prijs ik me gelukkig met zo’n woonomgeving. Gisteravond waren we uitgenodigd door buren en zaten we met zeven aan een gastvrije en overheerlijke maaltijd. Naast allerlei aangename gespreksonderwerpen kwam ook Delft veelvuldig ter sprake. Het is onze gezamenlijke deler, tenslotte. Ik ben net zo verliefd op deze stad als het jonge stel dat op elkaar is, daar zo onder die brug.

DSC_0058