Paastradities

Omdat we graag aan tradities meedoen, kochten we een Colomba, de Italiaanse variant op onze paasstol en uit Nederland kwamen de paaseitjes mee.

Maar de allerbeste traditie is die van de Pranzo. De paaslunch gebruiken we vaak met Nederlandse vrienden hier uit de buurt. Halverwege onze woonplaatsen ligt dit niet al te spectaculair uitziend restaurant.

We noemen het lunch maar het is een zeer uitgebreide warme maaltijd die uit onnoemelijk veel gerechten bestaat die allemaal even smakelijk zijn. Zonder al te veel poespas, in een geweldige sfeer aan onze ‘eigen’ vaste tafel.

Van één tot vijf zaten we aan tafel en pakten de gesprekken op alsof er niet bijna een jaar verstreek sinds onze vorige ontmoeting. We hebben inmiddels een groot gezamenlijk verleden, want zij zijn het die ons zestien jaar geleden wegwijs maakten in het Italiaanse leven. De borden zijn weer leeg maar onze vriendschap is gevuld met nieuwe goede herinneringen.

Advertenties

Onverzadigbaar

We kochten zaterdag een paar geschenken voor onze Italiaanse buren en vrienden. In de museumwinkel van de Nieuwe Kerk lag deze presse papier. Die kon ik niet weerstaan. Ik moet nog even kijken hoe te bevestigen in mijn mini galerie. Maar nu hou ik echt op hoor, riep ik vervolgens. Het mag niet gierend uit de hand lopen met dat Meisje. Toen ging de opa in dit huishouden woensdag met de twee oudste kleinkinderen naar het Mauritshuis in Den Haag. En ja, daar hangt de enige echte en er staat een heerlijk meisje bij.

In de museumwinkel tenslotte werd dit kussen nog even op de foto gezet. En nee, die wil ik niet hebben. Echt niet. Als foto is ie leuk genoeg.

Geen eetfoto

dsc_0058

De lunch, pranzo, is de belangrijkste maaltijd voor de Italianen. Inmiddels is dat ook voor ons een begrip. Vanmiddag waren er vrienden op bezoek die ook bij ons in Caldese vaste gasten zijn; handige Harry en zijn vrouw. Jullie begrijpen het al, het werd een smakelijk Italiaans maal. Jammer genoeg regende het later in de middag, we hadden best nog even quattro passi, een ommetje, willen maken. Dat is goed voor de spijsvertering. En die drie appels aan het hek van ons gebouw? Die hebben met dit hele verhaal niets te maken. Maar zijn vast goed voor de spijsvertering van een stel hongerige vogels.

Ook weer klaar

P1240272

Onwillekeurig moest ik gisteren aan mijn Chinese medestudenten denken met wie ik een cursus Italiaans volgde in Perugia. We kwamen destijds over zwemmen te spreken en géén van de twintig bleek het zwemmen machtig te zijn. In Nederland mag dan het schoolzwemmen vrijwel overal zijn afgeschaft, een kind hier leert zo rond zijn zesde jaar wel zwemmen. Gisteren haalde ons jongste kleinkind haar B-diploma. De ouders en de opa’s en oma’s zaten in een snikheet zwembad toe te kijken.  P1240275

Juliët was super trots en wij natuurlijk ook. Haar ouders waren bovendien blij dat de zwemlessen, altijd rond etenstijd, weer tot het verleden behoren. Vrij zwemmen op gewenste uren en vooral ook in Italië, zal de vaardigheid zeker op peil houden.

 

Winterleven

DSC_0010

We nemen weer afscheid van het middeleeuwse Gubbio. De werkzaamheden die we van plan waren te doen, zijn afgerond. Niet dat er niets meer te doen zou zijn, hoor. Bij een oud huis met een flinke lap grond, kun je wel bezig blijven.

DSC_0020

DSC_0007

Het wordt tijd voor ‘zie de maan schijnt door de bomen’. Voor samen met familie en vrienden. Stamppot. Dikke winterjassen en handschoenen. Tijd voor hoog en droog maar niet op de berg. Hoogste tijd voor Delft. We zijn onderweg. En als we morgen gearriveerd zijn, sturen we de Italiaanse buren daarvan een berichtje. Dat hebben ze graag, is dat niet lief?

Herfstig erf

DSC_0001

Normaal gesproken parkeren we de auto wat verder weg op het terrein. Maar toen we gistermiddag met handkoffers en boodschappen terugkeerden in Caldese, zetten we -geheel volgens Italiaans gebruik- de auto vlak voor het huis. Zelfs met auto geeft dit toch een aardig beeld van de herfst op ons erf.

DSC_0005

We zijn hier voor de laatste afrondende klussen dit jaar. De wijnboer ging meteen aan de slag aangezien de rode wijn geheveld moet worden. Zelf doe ik uitgebreide opruimrondes in huis en organiseer ik een verzamelpunt van wat er allemaal weer mee gaat naar onze Delftse vestiging. Maar niet zonder te genieten van de mooie herfsttinten in onze boomgaard.

DSC_0007

Smaakvolle ronde

DSC_0024-001

Even koffie drinken bij Illy. Een foto maken vanaf mijn zitplaats op het terras. Het liefst met een scooter in beeld.

DSC_0020-001

Me oriënteren op een nieuwe handtas en het daarbij laten. Een short voor de wijnboer scoren bij een graaiatafel. En tenslotte naar de groentenkraam. DSC_0044

Voor € 2,60 mocht dit mee naar huis, waar ik het even op de keukentafel uitstalde.

DSC_0051

We lunchen met caprese en focaccia.  Ons Italiaanse leven op een doodnormale markt-dinsdag.  Ter geruststelling: van zeven tot negen werd er gewerkt in de wijngaard en van vier tot zeven uur vanavond elders op het erf.