Dokter Bromelow

d01ba7b036b57876fec281f506d1ba84e3506d2529e4724c292ae2467d22b79e (1)

In mijn herinnering droeg hij altijd een smetteloos witte en strak gesteven doktersjas. Met onder zijn arm een stapel paars-roze statussen. Want naast geneesheer-directeur was hij als revalidatie-arts ook de behandelaar op de kinderafdeling. Op een middag riep hij mij en mijn collega bij zich. Jong en onervaren als we waren, meldden we ons enigszins zenuwachtig.  Hadden we iets verkeerd gedaan? ‘Ga zitten, dames. Ik ga jullie les geven.’ Uit een houten kist diepte hij een skelet op en begon ons alle Latijnse namen van elk onderdeel te overhoren. Wij volgden toentertijd een schriftelijke cursus medisch secretaresse en ter stimulering nam hij de taak op zich ons zo nu en dan te onderwijzen. De man, die mij de bijnaam Wempie gaf, overleed vorige week op hoge leeftijd. In het Zeehospitium in Kijkduin fungeerde hij voor mij in die eerste werkzame jaren als een soort vaderfiguur. Zo’n man om nooit te vergeten.

zh_10156 zeehos

Advertenties

Onnavolgbaar

freek+de+jonge

In tijden heb ik niet zo langdurig hard gelachen als gisteravond. Met goede vrienden zaten we in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag bij een voorstelling van Freek de Jonge. Actueel, scherp, met de nodige zelfspot en hilarisch. Het programma heet Stemmin5 met de verkiezingen als thema. Zo lang deze man op de planken staat, ben ik fan van hem. Al moet ik toegeven dat ik hem de laatste jaren een beetje kwijt was. Of hij mij. Maar vandaag geniet ik nog na van zijn vakmanschap en humor. Benieuwd? Er werden tv opnamen gemaakt. Maandag 13 maart om 20.25 op NPO 2 is de registratie te zien. Wie kans ziet vanavond of morgen de voorstelling in Amsterdam te gaan zien, raad ik dat met klem aan want ‘in het echt’ komt het nog beter binnen.

(foto van het www)

Gebeier en gedoe

dsc_0001-001

Laat ik met het laatste beginnen, het gedoe. Op het monumentale pand waarop we uitkijken, is onlangs een hek geplaatst. Een heel lelijk hek. Zonder nou meteen de Monumentenwacht te informeren, ben ik  eerst maar eens vragen aan de gebruikers van het pand of dat niet anders kan. Er werd welwillend naar me geluisterd door de medewerkers van het aldaar gevestigde bedrijf.  Mij werd verteld dat eigenaar in buitenland verblijft en u hoort nog van ons. Omdat ik na vijf weken nog niets vernomen had en het hek er nog staat ging ik vanmiddag opnieuw langs en kreeg hetzelfde antwoord. Ik blijf de vinger aan de pols houden. Dit is toch geen gezicht?

oude-jan-www6317

Het gebeier betrof de grote bourdonklok van de Oude Jan. Normaal wordt deze geluid bij koninklijke begrafenissen. Vandaag om kwart over twaalf was ie te horen omdat aan deze klok binnenkort groot onderhoud gepleegd wordt. Wat een prachtig geluid klonk er over Delft. Ik heb er met aandacht naar geluisterd in de prettige wetenschap dat er geen droeve gebeurtenis aan ten grondslag lag.

De eerste keer

Omdat het filmhuis hier om de hoek is, komen we er nogal eens. Gisteren zag ik dat de film The Lion er draait. Daar had ik bij een blogvriendin al veel goeds over gelezen. Ik had geen afspraken in mijn agenda maar wel een volle stempelkaart die me na vijf eerdere bezoekjes nu gratis toegang verschafte. De wijnboer, in deze weken in functie als de belastingman, had geen tijd. Ik dus wel. In een goed gevulde zaal keek ik naar een ontroerend mooie film. Na afloop had ik natte ogen. Ik besefte bovendien dat ik voor het eerst in mijn leven alleen naar de bioscoop was geweest. Maar dáár kwamen die tranen niet van.

Strandbeesten

strandbeest8003

Hebben jullie wel eens van Theo Jansen gehoord? De man die deze fantastische strandbeesten maakt? Vandaag was ik samen met een zus bij de tentoonstelling die in het Museum Prinsenhof hier in Delft wordt gehouden. Suf genoeg vergat ik mijn camera mee te nemen, deze foto komt van het www. Elk jaar bouwt hij een nieuw beest, zijn voorganger is dan dood. We zagen op de binnenplaats van het museum de reanimatie van twee van zijn beesten. Inmiddels heeft hij de ‘genetische’ formules vrijgegeven en worden er overal ter wereld nieuwe strandbeesten gemaakt. De soort zal daardoor dus niet uitsterven. Deze kunstenaar is met niemand te vergelijken en we waren danig onder de indruk .

What’s in a name

DSC_0027

Mijn ouders wilden bij mijn geboorte, vandaag precies 66 jaar geleden,  met een leuke naam voor de dag komen. De oma’s werden vernoemd in mijn tweede en derde naam. 1950 was een zogenaamd Heilig Jaar in de Rooms Katholieke Kerk en de eerste heilige die benoemd werd was Emilia. Zo kreeg ik de doopnamen Emilia Maria Sijbrigje. Mijn roepnaam werd Emieleke en dat zeggen mijn ouders en de wijnboer nog steeds. Maar die lange naam werd op school vaak verkort tot Emiel en daar heb ik zelf bij een schoolwisseling Emie van gemaakt. Naar Ems, Eem en Wempie luister ik ook, want er zijn mensen die me zo noemen. In Italië heet ik weer gewoon voluit Emilia.

(foto Sybke)