Canal art 2017

DSC_0035

DSC_0039

DSC_0040

Voor het tweede achtereenvolgende jaar drijft er kunst in de grachten van de Voldersgracht, Vrouwjuttenland en Dertienhuizen. Dat is een aardig initiatief al ben ik eerlijk gezegd niet erg onder de indruk van wat er drijft. Het vaasachtige bouwsel op de eerste foto deed mij denken aan werk van Theo Jansen maar kan niet van hem zijn want hij maakt alleen maar beesten. Een stukje verderop alweer een constructie van pvc-buis nu ook met petflessen eronder. Op internet lees ik dat het geïnspireerd is op het werk van Jansen. De maker heet Marc Borger en noemt zijn creatie Animalus Canalus. En nou hoop ik maar dat Theo hiervan op de hoogte is.

Voorproefje

DSC_0012

Op de zelfde dag dat wij vorige week arriveerden, streken ook zwager en schoonzusje uit Colombia neer in NL. Ze blijven hier drie maanden en vandaag hadden we gelukkig nog even gelegenheid elkaar te ontmoeten. De laatste keer dat we elkaar zagen was twee jaar geleden. Die tijd valt snel weg en we pakken de familiedraad gemakkelijk en tot groot genoegen weer op.  Na de koffie gingen we aan de wandel door Delft en schoten wat toeristische foto’s. Hier staan Hans en Maribel op het Doelenplein te poseren.  We gaan de komende periode nog twee maal een gezamenlijke week vakantie vieren.  Dat is een heerlijk vooruitzicht en biedt mij de mogelijkheid hen nog wat closer op de foto te zetten.

 

Hangen

DSC_0024

Medebloggers kennen het vast wel.  Dat je heel veel foto’s maakt en die vervolgens niet gebruikt. Dat je een foto wel leuk vindt maar er geen verhaal bij past. De kersen plukten we van eigen Italiaanse boom en deelden uit op de Pinksterpicknick. Die wil ik toch graag nog even laten zien.

DSC_0016-001

Op een kleine biomarkt in de Bieslandpolder zag ik deze verschrikkelijk lelijke kappen in een boom. Ik weet het wel, het is weer erg hip maar ik vond ze in de zeventiger jaren al lelijk en nu nog steeds. Het effect in de boom is dan wel weer grappig.

DSC_0038-001

Dit zijn twee achternichtjes die tijdens de Pinksterpicknick vriendschap sloten met een simpel zinnetje als: ‘meisje kom je ook hier spelen?’

Dan blijkt opeens dat er toch wat gemeenschappelijks zit in deze kleine serie…

Kringloop

DSC_0001-001

Het terras wordt in orde gemaakt voor de ongetwijfeld grote aantallen bezoekers die vandaag een rondje Delftse Hout doen en neer zullen strijken bij Du Midi.

DSC_0004-001

Ik vraag binnen of ze alvast mijn yoghurt buiten de koelkast willen zetten want ik kan slecht tegen al te koud eten. Gelukkig is dat nooit een probleem en zitten we een uurtje later met de wandelclub aan ons ‘zondagse’ ontbijt.

DSC_0005-001

DSC_0007-001

Delfgauw ligt nog aangenaam landelijk in de Bieslandpolder. Het gebied heeft zelfs een stichting ‘Vrienden van de Bieslandpolder’ die er voor ijvert dat de kringloopgedachte centraal staat en het karakteristiek poldergebied behouden blijft.

DSC_0014-001

Vanuit ons stadse bovenhuis zijn we in vijf fietsminuten in de polder. Onnodig om te melden dat we er heel graag komen.

Opvallend in Delft

DSC_0044DSC_0045

Zijn we zomaar weer even in Delft. De familiepicknick morgen is de reden van onze overkomst. We ervaren opvallend veel stadsgeluiden, logisch want de ramen staan open. Na een korte regenbui rond een uur of negen vanmorgen, heerst er een zomerachtige sfeer. We doen boodschappen en kijken met hernieuwde liefde en belangstelling naar onze stad. Langs de grachten staan kraampjes met antiek en curiosa, het wemelt van de mensen en de terrassen zitten vol. Als een toerist loop ik rond met mijn fotocamera en valt het enorme aantal fietsen me op.DSC_0047

DSC_0049

DSC_0048

En boten, vooral ook veel boten.

DSC_0033.JPG

DSC_0034

Delft heeft net zoals Gubbio veel middeleeuwse aspecten. Maar wat een contrast.

Praatjes

P1220218

Terwijl ik hier op de Kolk een foto stond te maken, was achter mij een schilder bezig. Er fietsten drie uitbundige vrouwen langs die de man toeriepen dat het er strak uit zag. Dat is nog eens geëmancipeerd gedrag, bedenk ik me nu. Enfin, ik maakte ook een praatje met de man die even de tijd nam voor een rookpauze. Ook later bij het stallen van mijn fiets bij Appie kwam ik in gesprek. Dit keer met een vrouw die een beetje stond te hannesen met sleutel, volle boodschappentas en fietsenrek en zich daarvoor verontschuldigde. Doe maar rustig aan hoor, zei ik.  Dat er iemand was met een beetje geduld stemde haar vrolijk, zei ze.  ’t Is de zon hè, die dat allemaal met mensen doet.

Groene longen

P1220216

In 2002 kwamen we in Delft wonen. Aan de rand van het centrum. We verruilen ons heerlijke Voorburgse huis voor een zolderwoning in een monument. We hebben daar tot op de dag van vandaag geen seconde spijt van. Op nog geen vijfentwintig meter van de voordeur fiets ik door een soort boslaantje. Nog eens vijftig meter verder zie ik dit.

P1220217

Mijn doel was even naar Museum Prinsenhof te fietsen voor de tentoonstelling Verboden Porselein. Het kon me niet erg boeien en na tien minuten stond ik weer buiten. Met dank aan de museumkaart. Mijn ongeduld had vast te maken met het mooie weer.  Het was veel prettiger om samen met Willem van Oranje te kijken hoe toeristen elkaar op de foto zetten.

P1220223

P1220229