Pijlen en trompetten

DSC_0099
Zoals elk jaar wilden we ook deze keer de presentatie van de Balestrieri zien, de kruisboogschieters. Ik verwijs gemakshalve maar even naar mijn gastblog op Ciao Tutti. Daarin schrijf ik vrij uitgebreid over dit spektakel dat de laatste zondag van mei in Gubbio plaatsvindt. Vorig jaar kon ik bijna niet stoppen met het plaatsen van foto’s. We hebben opnieuw genoten van alle moois maar dit keer beperk ik me tot één enkele foto. En nu is het ook over met al die feesten in de stad. Morgen is het juni en gaan we de laatste lenteweken uitbundig alle eer aan doen.

Advertenties

Hart

DSC_0022
We kwamen te praten over mijn recent ontwikkelde fascinatie voor klaver. En dat ik al twee keer in deze periode een klavertje vier vond. Onze vriendin weet wel iemand die ze er één wil geven dus speurde ze de tuin rond. Tevergeefs tot nu toe. Maar jullie het raden het al, ik kon haar er al snel één overhandigen want vond nummer drie in mijn reeks. Nu heb ik besloten dat voor het eind van dit seizoen de teller op tien moet staan. Een foto heb ik er niet van gemaakt, jullie geloven me wel. Ik laat liever onze eerste artisjok van eigen bodem zien. Daar ben ik minstens even trots op.

Verbijsterd

P1190114Vrienden die vandaag met ons meereisden naar Caldese hadden, naast de gebruikelijke koffertjes, ook nog een plastic boodschappentas bij zich. Daarin zaten, tot mijn verbijstering, twee duiven. Levende. Als ingebakerde baby’s waren ze liefdevol in een krant verpakt, het kopje eruit. Eenmaal in Duitsland niet ver van het vliegveld, kregen ze de vrijheid. Postduiven, inderdaad. Over onze vrienden gaan jullie de komende week vast nog meer horen. Na de lunch op onze berg, werd er even gerust want we stonden vannacht om twee uur al op. Rust ziet er bij ons zo uit.

Moeder en dochters

IMG_20150524_114740~2
Vlak voor we Caldese verlieten, knipte ik een stengel vol met knoppen uit de pioenroos. Nu staat deze vijfbloemige schone bij mijn ouders in een vaasje. De grap is dat de plant waaruit ik knipte alweer een dochter is van de oorspronkelijke boerenpioen die zestig of zeventig jaar geleden bij mijn oma in de tuin stond. Een onvoorstelbaar sterk (bloemen)geslacht dus dat ik tijdens de bloei elk jaar wel even laat zien. Jammer genoeg krijg ik het op mijn tablet niet voor elkaar ook de links naar voorgaande jaren mee te geven. Houden jullie tegoed.

De werkelijkheid

IMG_20150527_133148~2~2
Je keert een loopfiets om, laat je zusje aan het wiel draaien waar overheen met een ligustertakje geaaid wordt en…klaar is het ijsje. Ik speel het spel graag mee, niets leukers als mee gaan in een kinderfantasie. Ik krijg vervolgens nog een pizza maar daar wordt wel bijgezegd dat het een ‘neppe’ is. Het mag duidelijk zijn dat we een dagje doorbrengen met twee kleinkinderen. En dat is een heerlijke werkelijkheid.

Dus

IMG_20150523_143257~2Dan mag ik natuurlijk ook Delft niet vergeten tijdens ons weekje NL. Niet dat we daar voortdurend zijn want we pendelen wat heen en weer in korte tijd. Zoals vanmiddag een verjaardag in Voorburg. Goed, Delft dus, de Nieuwe Plantage. Komt nogal eens langs op mijn blogs. Deze foto toont maar weer eens aan waarom.

De stad, het land en de familie

IMG_20150525_091322~2
Alle dingen waar ik zo van hou, zijn al aan bod geweest deze drie dagen in NL. Vandaag het platte land, specifieker de Delftse hout. Bij boerderij de Bieslandhoeve was een biologische markt die we na wandeling en ontbijt bezochten. We kochten wat groene asperges, een handje tomaten en, heel bijzonder, gerookte ganzenborst. Ons maaltje voor vanavond. Daarmee wordt ook mijn vierde levensvreugde, die van lekker en gezond eten, ingewilligd.