Minibieb, kruiden en kunst

In groot contrast met ons Italiaanse leven, is ons wonen hier in een Delfts appartementencomplex. Dáár heerst stilte op de berg en horen we alleen natuur. Hier vol met stadse geluiden en een hoop reuring. Op de berg zijn we tamelijk zelfvoorzienend bezig en hier plukken we de vruchten van het collectief. Kijk maar mee.

P1210062

Anderhalf jaar geleden ben ik er aarzelend mee gestart, inmiddels wordt er goed gebruik van gemaakt. De minibieb.

P1210040

Sinds kort kan ik ook hier de tuin inlopen om kruiden te knippen. De potten stonden eerder gevuld met andere planten, in de centrale hal. Wegens te fris en te donker was dat geen succes. Wat een goed idee is dit en wat ben ik er blij mee.

P1210068

Buren in een kunstcommissie zorgen voor wisselend werk aan de muur van de hal. Dat veraangenaamt de leefomgeving. Er hangt een uitnodiging voor een nazomerborrel in de gemeenschappelijke tuin. Dát zijn de dingen die het wonen in een monumentaal pand in de binnenstad extra aantrekkelijk maken.

Gezichtsbedrog

P1210030

Al fietsend proberen we ons wat koelte toe te eigenen. Maar ja, ik wil nog wel eens afstappen. ‘Heb jij dat al eens eerder gezien?’ roep ik naar de man die altijd sneller fietst. ‘Moet je kijken’, roep ik enthousiast, ‘hoe leuk die oude muur begroeid is en hoe ze de ruimte erachter hebben bebouwd. En dan dat raam met een soort van Romeinse ruïne als trompe l’oeil.  Hij keert zijn fiets en kijkt even mee. ‘Nee, nooit eerder gezien’, zegt ie. ‘Zullen we verder fietsen? ‘

Alles OK

P1210032

Of het goed gaat met ons en ons huis in Gubbio. Dat was de vraag die vanmorgen via allerlei media op ons afkwam. De aardbeving in het zuiden van Umbria, was weliswaar voelbaar in Gubbio, maar heeft voor zover we nu weten geen schade opgeleverd. Ook bij familie en bekenden in de ruimere omgeving niet. Maar wat een heftige beelden zien we op de tv. Gisteravond fietsten wij een rondje Delft en maakte ik deze foto bij de Oostpoort. Een middeleeuws bouwsel waarvan ik me vandaag eens te meer realiseer hoe fantastisch het is dat we een overblijfsel uit lang vervlogen tijden nog steeds kunnen bewonderen. Alles OK? Wel voor ons. Voor velen niet.

Reden voor een feestje

P1210022

Daar zit ze weer, geen spat veranderd sinds vorig jaar. Zichtbaar genietend viert ze vandaag haar 94e verjaardag. Zo’n hoge leeftijd bereiken is lang niet iedereen gegeven en dat beseffen we maar al te goed. Dat koppie is nog helemaal in orde. Over de rest mogen we niet klagen, zegt ze zelf. Vanmorgen ontving ze het jaarlijkse felicitatie-telefoontje van haar even oude neef en aan het eind van de middag zal haar jeugdvriendin ook nog wel even bellen. Bijzonder toch?

Haring

IMG_20160822_152940

Op de laatste regenachtige dag van de week doe ik samen met een zus nog even een kringloopwinkel aan, we kopen wat noodzakelijke dingen bij een bouwmarkt en eten haring. Daarna werken we in haar atelier. Zij legt de laatste hand aan werk dat ze binnenkort zal exposeren en ik verf de poten van een krukje. Dat laatste is absoluut niet interessant maar ik vertel het om te laten weten dat ik heus niet met mijn armen over elkaar zat. Inmiddels hield de regen op en toen ook de zon weer scheen, waren de pootjes droog.

Afwisseling

P1200985-001

Weer of geen weer; de zondagochtend in NL is gereserveerd voor de polderwandeling. Nou het was dus géén weer. Wat een buien zeg, niet normaal. Maar daar stond tegenover dat we gezellig met vrienden aan het ontbijt weer een beetje bijgepraat kwamen. En dat we de rest van de dag binnenshuis doorbrengen is ook al geen probleem met kinderen die op de koffie met appeltaart kwamen. Met kleinkinderen die nog in de vakantiestand staan maar morgen toch echt weer naar school moeten. Voor hun begint dan de routine van de dagelijkse dingen. Terwijl wij juist ons ritme volledig hebben verlegd. Het kan verkeren.

Inderdaad

P1200976

Gisteren leek het er na de landing in Weeze even op dat onze koffer niet was meegereisd. Samen met een plukje andere reizigers stonden we een beetje schaapachtig bij de bagageband te bedenken wat we gingen doen. Enfin, na een kwartiertje heen en weer draven tussen een servicebalie en de aankomsthal, kwamen de koffers alsnog binnengerold. We zaten vanmorgen op de koffie bij mijn ouders en vanmiddag op de thee bij dochter en haar gezin. Morgen zien we zoon, schoon en hun kinderen. De boodschappen zijn in huis en de zomerkleding die in de koffer tóch meereisde, schijnt de komende week heel goed van pas te komen. Fijn geregeld.