Geen familie

DSC_0072

We zijn enorme koffieliefhebbers. De wijnboer is bovendien een goede barista en laat zich niet graag achter de koffiemachine vandaan jagen. In Italië hebben we onze favoriete koffiebar. Dáár is de gewoonte om koffie buiten de deur te drinken nog vele malen groter dan hier in NL. Sinds kort hebben we ook een favoriet in Delft. Om de hoek in de Choorstraat kun je koffie, thee en chocolade kópen en nuttigen bij Neef Rob.

DSC_0070

Kijk ook even op zijn site want er is bovendien een webshop waar aanverwante zaken als koffiemachines te vinden zijn. Het is geen familie, we hebben er geen belang bij maar gunnen bezoekers van Delft wel een overheerlijke kop koffie of thee.

Advertenties

Beeld zegt veel

P1230005-001

Na de lunch nemen mijn ouders altijd een stukje fruit. ’s Morgens bij het ontbijt worden er sinaasappels geperst. Ja, ze zijn nog altijd bezig zo gezond mogelijk te eten. De groentenboer komt inmiddels aan huis en levert ook hun maaltijden. Hij zet de bakjes in de koelkast en schikt het fruit op de fruitschaal. Aan de zus die altijd op maandag mijn ouders bezoekt en die dan, vaak samen met één van hen, ook boodschappen doet, was gevraagd om paaseitjes te kopen. Elke dochter kan ook dit jaar weer een schaaltje vullen. Zonder hen zelf op de foto te zetten, zeggen deze twee beelden veel over die leuke ouders van ons.

P1230011

Verloren en gevonden

P1220787

DSC_0109

P1220838

Mijn oma bemerkte ooit dat haar ring van haar vinger gleed terwijl ze met haar gezin in het Westbroekpark wandelde. Al haar kinderen kropen op handen en voeten om het sieraad te vinden. Na een behoorlijk lange tijd moesten ze vaststellen dat het ding nergens meer te bekennen was. Het jaar erna liep het gezin er weer en het verhaal over de verloren ring werd nog eens naverteld. Eén van de kinderen bukte zich en groef de half in de aarde verscholen ring voor zijn moeder op. Het is zo’n familieverhaal dat nog vaak wordt verteld. Moraal: je bent pas echt iets kwijt als je het niet terugvindt.

P1220958

Volkomen nutteloos

DSC_0001-001

Op maandag 11 januari 1965 knipte ik mezelf een pony en bewaarde de lok. Die vouwde ik in een vloeipapiertje waarin eerder een Japanse pop had gezeten. De vader van mijn toenmalige vriendinnetje was voor zijn werk naar de Olympische spelen in Japan geweest en had ook voor mij een presentje meegenomen. Die pop heeft onze laatste verhuizing niet overleefd, de lok en het papier dus wel. En met dit plukje haar uit de tijd dat mijn haar nog niet grijs was, kwam een stroom van heerlijke herinneringen los. Dus pakte ik het opnieuw zorgvuldig in en borg het op. Ik hoop het over een jaar of twintig nog eens tegen te komen. Heeft het toch zijn nut.

Op bezoek bij Max

P1220991

Het is misschien een wat onbegrijpelijke foto, die uitleg behoeft. In het Gemeente Museum in Den Haag loop je via deze toegang de tentoonstelling binnen van Max Liebermann. Daar, in de volgende zaal, wacht de kunstenaar met een geamuseerde blik je op. Als tijdgenoot en vriend van Isaac Israels was hij zeer gecharmeerd van Nederland en maakte hij veel Hollandse schilderijen.

P1220996-001

Ik hou ontzettend van het impressionisme waarin met ogenschijnlijk losse hand en veel zwierigheid in de verfstreken, zo raak getypeerd wordt. P1220995

Deze mosselvisser had ik zo onder mijn arm mee willen nemen naar huis. Onzin natuurlijk. Laat iedereen die van deze stijl houdt, vooral de tentoonstelling bezoeken en genieten zoals mijn vriendin en ik dat vandaag deden.

 

Werk in uitvoering

P1220972

Voor schilderwerk aan één zijde van ons gebouw sluiten een paar hoogwerkers tijdelijk de straat af. Rioleringswerkzaamheden zorgen voor overvolle parkeervakken bij ons voor de deur. Want tja, dat past er niet bij op de smalle gracht waar gegraven wordt. Het materiaal, een schaftkeet en een wc moeten toch ergens staan.

P1220949

P1220950

Zo hink-stap-springen we door ons buurtje. Dit tijdelijk ongemak dient een hoger doel, troosten we onszelf. Inmiddels zijn de Delftse grachten weer ontdaan van fietswrakken. Dit maal viste men er meer dan vierhonderd op, plus een piano. De rondvaartboten kunnen weer gaan varen en terrasboten kunnen zonder hinder voor restaurants aanmeren. Delft is bijna klaar voor het toeristenseizoen. De pianomuziek denken we er maar bij.

Zondagse stek

P1220978

Zo tussen de beukenhaag door ziet Du Midi er onopvallend uit. Voor ons is het de zondagochtend huiskamer. Begin en eindpunt van de wandeling. Voor hardlopers is het een startpunt, voor wielrenners vaak een tussenstop. Altijd aardige bediening en biologische producten zorgen ervoor dat deze plek in Delftse Hout heel veel vaste klanten trekt.

P1220981

Ik vergat mijn yoghurt op de foto te zetten. Het was op voor ik er erg in had.  Nee, ik heb geen aandelen maar maak toch graag reclame voor dit sympathieke restaurant waar het er zowel binnen als buiten zo verzorgd uitziet. P1220986