Binnen zijn is ook fijn

dsc_0003-001

Natuurlijk denk ik er over naar buiten te gaan en een sneeuwwandeling te maken. Ik vrees dat het bij dénken blijft. De sneeuw is overgegaan in een onaangenaam soort nattigheid, de lucht ziet nog steeds grauw. Vanavond gaan we met de buurman die altijd onze post verzorgt een hapje eten bij een Thais restaurant in het centrum. Dat zal mijn enige wandeling zijn. De rest van de dag geniet ik van het uitzicht aan beide kanten van ons huis en stort ik me op het afhandelen van de talloze klusjes die op me wachten. Een afvinkdag, héél nuttig, heel nodig.

dsc_0002-002

Advertenties

Verslag van de ijsmeester

dsc_0052

Sta ik me net te concentreren op de ijsdikte, komt er een vrouw met camera langs. Moet ik toch weer even waakzaam zijn. Hmm, ze is rustig en lijkt geen slechte bedoeling te hebben. Goed, daar ga ik dan.

dsc_0054

dsc_0059

dsc_0060

Beetje voorzichtig stappen, anders glij ik uit en ik wil niet voor schut gaan op een foto. Nou ja zeg, nergens meer een wak te bekennen, ik zal een andere plek moeten vinden om een visje te kunnen verschalken. Nog twee keer nachtvorst en de ijspret voor alle Nederlanders is compleet. Ik hoop dat ze mij en mijn gevederde vrienden wat eten toe willen werpen.

Morgenstond

dsc_0035

dsc_0037

Dit is het notenbomenveld vlakbij het beginpunt van onze zondagochtend wandeling. De zon was nog maar net boven de horizon en het licht is dan betoverend. Ik wist van gekkigheid niet waar ik kijken moest, zo magisch mooi was alles voorzien van een dun laagje rijp.

dsc_0047

dsc_0064

Een stuk verderop waren de ondiepe vogelplassen bevroren, de eenden en meerkoeten  hadden de wijk genomen naar een meertje. Ik hoorde ze in de verte. De ijsmeester die ik tegenkwam, laat ik morgen wel zien. Hoewel ik niet echt een wintermens ben, moet ik bekennen dat dit soort weer me erg kan bekoren.

Types

dsc_0007-001

Ze zijn er bijna klaar voor en krijgen de laatste instructies vanaf de wal. Ik keek met belangstelling naar deze roeiers. Mutsen diep over de oren want het was echt fris vanmorgen.

dsc_0010-001

dsc_0011-001

Met een paar forse halen varen ze uit beeld. Koud hebben ze het dan al niet meer. Op zaterdag en zondag is er nauwelijks binnenvaart in het kanaal bij ons voor de deur. Dat geeft de roeiers heerlijk de ruimte. Het verschil in voortbewegen en uiterlijk tussen beide type boot is enorm, bedacht ik al langs wandelend.  Dat stond dit stel zich ook net te bedenken.

dsc_0009-001

Aangenaam verpozen

dsc_0010

Toegegeven, ik moest de autoruit krabben vóór ik weg kon rijden vanmorgen. Maar dat deert me niet zolang ik dit zie. Blauwe lucht! Ik ging op weg om koffie te drinken bij een vriendin. In haar lichte flat moest ik zelfs van zitplaats wisselen omdat ik tegen de zon inkeek. Ze woont trouwens in een prachtige Haagse buurt waar ik op de valreep nog even een foto nam.

dsc_0017

Eenmaal terug thuis was er nog tijd genoeg voor de bruggenloop. Die was er eerlijk gezegd nogal bij ingeschoten de laatste week. Vanavond vertoeven we in het Westland en praten we bij met twee stel vrienden. Wat passen er veel aangename zaken in één dag.

Ja toch?

dsc_0001

dsc_0002

dsc_0004

Toen ik vanmorgen bij mijn ouders was, bleek mijn leuke moeder in dezelfde opruimmodus als ik te zitten. Januari is daar ook bij uitstek de maand voor. Verlangend kijken we uit naar het lengen van de dagen maar de realiteit van regen-en hagelbuien kluistert ons aan huis. En huizen hebben de neiging dicht te slibben als je er niet af en toe de bezem flink doorheen haalt. We reorganiseerden samen wat kasten en ik kon met een doos vol ongeregeld hun pand verlaten. Daarna haalde ik meteen onze boodschappen in huis en kon de verleiding van twee bossen tulpen niet weerstaan. Ik zag overigens eergisteren al narcissen bloeien in een perk. Uiteindelijk wordt het dus altijd weer lente.

Geen eetfoto

dsc_0058

De lunch, pranzo, is de belangrijkste maaltijd voor de Italianen. Inmiddels is dat ook voor ons een begrip. Vanmiddag waren er vrienden op bezoek die ook bij ons in Caldese vaste gasten zijn; handige Harry en zijn vrouw. Jullie begrijpen het al, het werd een smakelijk Italiaans maal. Jammer genoeg regende het later in de middag, we hadden best nog even quattro passi, een ommetje, willen maken. Dat is goed voor de spijsvertering. En die drie appels aan het hek van ons gebouw? Die hebben met dit hele verhaal niets te maken. Maar zijn vast goed voor de spijsvertering van een stel hongerige vogels.