De tuin snakt

laaghangende bewolking en nog een pietsje zonneschijn

Goed, herfst dus. De temperatuur is tien graden lager dan een paar dagen geleden. Het tuinwerk doen we tussen de buien door. We zijn begonnen in ‘de rozentuin’. Daar moet drastisch gesnoeid en geruimd worden, ja ik leer het wel. Er stonden zoveel rozenstruiken op elkaar dat ik er ook bijna niet bij kon komen met de snoeischaar. Het leeggehaalde stuk wordt gazon. Al noemen wij dat niet zo. Op dit boerenerf groeit gras, klaver en van alles dat ook groen is. Mooi genoeg. En nu het onweert en regent komen we ook aan binnenklusjes toe. Ik moet eens op zoek naar mijn winterkleding die ergens ver of hoog in kasten weggestopt ligt. Herfst dus. Ik kan het nu wel hebben na deze warme en wonderlijke zomer. En de tuin ook.

stortbui

Hou de herfst op afstand

Ineens lees ik her en der op blogs over het begin van de herfst. De meeste mensen vinden dat een mooi jaargetijde en zijn blij van de hitte verlost te zijn. Toegegeven het was wel overdréven warm maar ik wil nu nog geen afscheid van de zomer nemen. Ik verwonder me er over dat ik in huis zelfs af een toe een vest aantrek en felle regenbuien plots op mijn dak vallen. Maar dat kwalificeer ik gewoon als een zomerdip. De astronomische herfst begint pas op dinsdag 22 september dus laten we de tijd niet vooruit lopen. Ik ga voor een mooie nazomer waarin het vest nog even in de kast terug kan maar de zonnedoeken, zoals op deze foto’s, opgerold worden. Waarin we ons koesteren in een milde nazomerzon. En heus, dan ga ik eind september wel eens genieten van de herfst.

Gemorst

Wat voor ons hoort tot het dagelijks beeld, is voor anderen misschien toch bijzonder? Dat we zowel in het dal als op ‘onze’ berg weer overal stro- en hooibalen zien liggen, past helemaal bij het seizoen. En dat is wat mij betreft een beeld om uiterst gelukkig van te worden. De boeren ook hoor. De voorraden voor de winter liggen klaar en dat geeft een rustig gevoel. Mijn wijnboer raapte twee plukken gemorst stro op en stopte dat in een lege boodschappentas. Grote mandflessen voor de wijn kunnen wel wat opvulling gebruiken tussen de fles en de mand. En terwijl hij stond te vergaren maakte ik onderstaande foto. Voor nog meer zomergeluk.

Kalmpjes aan

Nee, geen verslag van een familie Pinksterpicknick dit jaar. We hopen eind van de zomervakantie met een grote club bij elkaar te kunnen zijn, dat hebben we al weken geleden afgesproken. Gisteren waren we gezellig bij mijn moeder en vandaag maakten we een fietstochtje waarbij we koffiepauze hielden in de tuin van onze zoon. Hier wacht de wijnboer geduldig tot ik mijn foto heb gemaakt. Op de achtergrond is een grote bouwmarkt waar het tweede Pinksterdag enorm druk moet zijn geweest, gezien de vele auto’s op het parkeerterrein.

Van die drukte was niets meer te zien toen we eenmaal langs deze nieuwe woonwijk fietsten. De Waterwijk in het Haagse stadsdeel Ypenburg doet zijn naam eer aan en het levert aardige plaatjes op van blauwe luchten weerspiegeld kalme watertjes.

Heel Holland vaart

Net als deze twee mannen ben ik gistermiddag aan de waterkant gaan zitten. Weliswaar op een bankje en met iets meer kleding aan, dat wel. Het was misschien wel de allerlaatste zeer zomerse zondag van het jaar. Dat ziet er dan zó uit. Lekker toch?

De kleindochters, die hier vanmiddag hun vakantiebelevenissen kwamen vertellen, zeiden: oma, weet je nog hoe Sinterklaas met de boot langs kwam? Goeie help, kleinzoon begon pas al over Kerstmis en de volgenden hebben het over de Goedheiligman. Enfin, die leukerds vinden het heerlijke momenten en ik ook! Maar doe mij nog maar even de zomer.

Varend corso

Alle buren hadden het zich gemakkelijk gemaakt gistermiddag. Wij ook hoor. Er voer een fraaie promotie langs van alles wat het Westland te bieden heeft. We keken ons ogen uit

Mijn leuke Indiase buurvrouw met wie ik pogingen deed haar wat Nederlands bij te brengen, zat naast me. In november had ze me gevraagd waar toch alle mensen waren, ze zag er zo weinig op straat. ‘Wacht maar tot het zomer is’, had ik haar toen gezegd. ‘Dan is heel Nederland één groot terras en zie je overal mensen.’ Zaterdag was ze in Amsterdam bij de Gay Parade. In één weekend was ze de helft van alle Nederlanders tegengekomen, stelden we samen gniffelend vast.

Langs de slootkant

Het is geel en groen wat de klok slaat. De forsythia loopt wat bloei betreft al weer op z’n end maar dan neemt het koolzaad de gele estafette over.

Ook het eerste bloeiende fluitekruid al weer gezien. Ik ben een echt lente-zomermens en word van deze uitbundigheid in de natuur zelf ook heel erg vrolijk. Bovendien waren we vanmorgen bij de polderwandeling weer met een grotere groep en gaan we elkaar aan het eind van de middag als eetclub opnieuw ontmoeten. Wat een heerlijke dag.

Weg uit de file

P1240035

Van Haarlem naar Delft is rond een uur of vijf een filegevoelige rit. Maar we genoten er evengoed van. Blauwe lucht, omgeploegde akkers en we hadden geen haast, dat scheelt.

P1240038

P1240042

Vanuit de rijdende auto kiekte ik het Hollandse landschap inclusief onze drijvende welvaart. Maar toen het navigatiesysteem een alternatief bood om de file te omzeilen, reden we onverwachts een soort toeristische route door Abbenes en het buurtschap Huigsloot.

P1240045

P1240047

Ik hou van mooie oude steden maar met dit landschap doe je mij ook enorm veel plezier. En wie denkt bij deze plaatjes nou aan de herfst? Het lijkt wel hoogzomer.

Het stenen tijdperk

We hebben een rare week achter de rug. Woensdag was er een aangekondigde stroomonderbreking. Dat wordt via dit soort plakkaten gecommuniceerd. Geen  stroom is ook geen water, want we hebben een elektrische pomp. De auto was voor twee dagen naar de garage, geen auto is de berg niet af komen. De vaste telefoonlijn knalt er telkens uit. De monteur zou vrijdag nog even langs komen. Maar deed dat niet. Al een paar weken hebben we ‘gedoe’ in het sanitaire leidingsysteem. Ik zal jullie de details besparen. De loodgieter komt nu dinsdag weer, dit maal met een mega grote compressor waarvoor hij een vrachtwagen moet huren. Maar ondanks dit soort ongemak gaat het werk gewoon door. Onze onvolprezen hulp Simone richt samen met de wijnboer de cantina in.

DSC_0015

En het is nog steeds zomer hier. Jabadabbadoeh!

DSC_0027

DSC_0035

 

 

 

Bijvangst

DSC_0047

Toen ik gisteren toch zo lekker bezig was tussen de bramen, raapte ik meteen deze eikels op. Ze hebben namelijk enorm de neiging te ontkiemen en doen dat bij voorkeur op een plek waar wij dat niet willen. Dus wordt het spul afgevoerd naar de rand van ons terrein. Daar zoeken ze het maar uit.

DSC_0048

Dan aan de slag met de lavendel. Een deel verdwijnt in kleine zakjes en gaat mee naar NL, de rest mag composteren want droogboeketten geven meer troep dan geur af.

DSC_0002-001

Voor het kleureffect vandaag laat ik bloemen zien die onze bloemenweide vormen.  Ze zijn maar met z’n viertjes. Droge zomer, hè.

Over honderd jaar moeten de volgende eigenaren van Caldese dit blog nog maar eens lezen. Dan snappen ze tenminste waar ze dat reusachtige eikenbos aan te danken hebben. Kwestie van ontkiemen op de juiste plek.