De afgezakte parel

P1220743

Daar is ze weer eens. Kwam haar tegen op de gevel van een souvenirwinkel in Delft. En of ze nou mooi of lelijk nagemaakt is, herkenbaar is ze altijd. Dat zal door de houding en de gedrapeerde sjaal om haar hoofd komen. Hoe vinden jullie haar gepickseld?

0103-01-Girl-with-a-pearl-earring-03 (2)

Het is natuurlijk kitsch maar desondanks zou ik best een wand in bijvoorbeeld de hal zo willen hebben. Het gevaar bestaat alleen dat je altijd met licht toegeknepen ogen gaat staan staren naar de afbeelding. Misschien binnenkort gewoon maar weer eens naar het Mauritshuis in Den Haag. Daar hangt ze echt in haar allermooiste versie. Mijn pronkstuk van Nederland.

download

Ik schreef al vaak over haar, klik maar hier en hier en hier.

Advertenties

‘k Zou zo graag een ketting rijgen

DSC_0004

Gelukkig hebben we drie kleindochters die het vast leuk vinden om samen met deze oma een ketting te rijgen. Want ik lijk dan wel stoer met wegdoen van spullen, er doemen telkens nieuwe mogelijkheden op tot hergebruik. Enfn, ik vond nog een aardig doosje in de vorm van een ladenkastje. Daarin zitten nu alle kralen die ik tegenkwam bij mijn opruimronde. Het staat inmiddels in de speelgoedkast waar de meisjes, zodra ze hier zijn, onmiddellijk op af gaan. De licht- en donkerblauwe kralen komen van een armband en ketting die mijn eerste vriendje voor me maakte. Dat is vijftig jaar geleden. Oma bewaart de dingen wel héél erg lang.

DSC_0006

Beredeneerd ruimen

DSC_0022

Toen ik gisteren aan één van mijn klusjes begon, verzandde ik in sentiment. In een kastje bewaar ik borduur-en naaigerei. Zien jullie dat kleine blauwe lapje links liggen? Smockwerkproeflapje. Alleen kenners snappen dit woord. Er lagen patronen en borduurpakketjes waarvan ik het bestaan niet eens meer wist. Logisch want het ligt er al vijftien jaar onaangeroerd. Na een nachtje slapen kan ik ze zonder wroeging in de kringloopkrat doen. Misschien maak ik een ander er blij mee. De kans dat ik ooit nog eens aan het borduren sla, is nihil. En indien ja, dan ga ik op zoek bij een kringloop. Ik heb nu ruimte in mijn kast voor mijn fotospullen. Een hobby die het ruimschoots van borduren heeft gewonnen.

DSC_0002

Nieuwe opdracht aan mezelf

DSC_0020-001

Een jaar lang heb ik elke avond in dit boekje geschreven. Iets positiefs dat ik die dag beleefd had. Pas nu mocht ik het van mezelf nalezen. Het zijn geen wereldschokkende dingen die er in staan. Vrijwel altijd heeft het met mensen te maken. Een ontmoeting, goed gesprek, een lachbui. Soms ook intense tevredenheid over klusjes die geklaard zijn in huis of tuin. Inmiddels is het een goede gewoonte geworden om elke dag iets positiefs te benoemen en hoef ik het niet meer op te schrijven. Ik ga de rest van het boekje benutten om elke avond drie klusjes op te schrijven die ik de volgende móet doen. Ik ben nog al eens van het doorschuiven. Dat kan beter.

Stramme buitelaar

DSC_0009-001

Jonge kinderen en honden, ze buitelden bijna over elkaar heen. Na de polderwandelng vanmorgen maakten we aan het begin van de middag een strandwandeling. We waren niet de enigen die daar reuze zin in hadden gezien de overvolle parkeerterreinen. Maar goed, eenmaal op dat brede strand verspreidt het volk zich al snel. Stralend blauwe lucht, het geluid van de branding en een beetje ploegen door het zand vanwege de vloed, we vonden het heerlijk. Mijn behoefte aan licht is weer gestild en mijn stappenteller laat een stijdende lijn zien. Het zijn gelukshormonen die mij door de kop buitelen.

DSC_0005

DSC_0002

DSC_0015-001

Twee mannen en een pot verf

DSC_0010-001

Het had bij de eigenaar duidelijk geen prioriteit. Dat lelijke hek op het dak van ons historische pand staat er voor de veiligheid en uit zijn zicht. Maar wel in het mijne. En het stoorde me. Het was precies een jaar geleden dat ik bij deze buren naar binnen was gestapt om te vragen of daar niet een nettere oplossing voor te verzinnen was. Inmiddels vierde ik onlangs het één jarig jubileum van belofte en toezegging zonder dat er iets aan mijn verzoek was gedaan. Dat heb ik precies zo verwoord in een nogal vilein mailtje aan de directie. De aanhouder wint, kleine moeite, groot verschil. DSC_0012

 

 

Onverbeterlijk

P1220745-001

Daar liepen we gisteren. Volle boodschappentas met fruit en nog wat andere dingen. Op de heenweg hadden we in deze glasbak nog wat flessen weggekieperd, op de terugweg stond daar plots deze glazen vaas. Er waren wat natte bladeren tegenaan gewaaid. Als ie aan alle kanten gaaf is, neem ik hem mee, riep ik meteen.

DSC_0020

Nou, je ziet het, hij staat inmiddels binnen en heeft al op zes verschillende plaatsen gestaan maar hier blijft ie voorlopig.  Ik ben en blijf een malle Pietje die niet aan zoiets voorbij kan. Maar hij kleurt echt mooi bij onze kringloopstoelen en is in werkelijkheid iets minder uitgesproken groen. Volgende week ga ik kasten opruimen en veel weg doen.