Het begin van kerst in Delft

P1220688

Het Delftse centrum is prachtig, met het laagje sneeuw dat er gisteren nog lag, zelfs sprookjesachtig. En als je dan ook nog de lichtjesavond bezoekt, lijkt het wel of Anton Pieck zelf aan de gang is geweest. Speciaal voor kinderen werd om half zes ’s middags de kerstboom op de Markt in Delft ontstoken. Dat is een aangename tijd en het is bovendien niet zo beestachtig druk als om zeven uur; het officiële moment. Dochter, schoonzoon en twee kleindochters waren er bij en oh…wat mooi was de boom toen de lampjes brandden.

P1220708

Vorig jaar deden we dit voor het eerst met elkaar en hoopte ik een nieuwe traditie te starten. Dat lijkt te slagen, inclusief de zelfgemaakte erwtensoep na afloop.

 

Advertenties

Mensen, mensen wat een feest

DSC_0062

DSC_0110

Wie zondagmiddag een pakje had uit te pakken werd ter linker en rechter zijde bij gestaan door een leuk meisje. Via een kleine speurtocht vonden onze kleindochters de pakjes die Sint en Piet bij de andere opa en oma in het schuurtje hadden gezet. Daarna kon het uitpakfeest beginnen.

DSC_0001

Vandaag ging de wijnboer met een mijter op zijn hoofd én met groot plezier zijn jaarlijkse toneelspel opvoeren. En daarna brachten we samen, gewoon in de rol van opa en oma, nog een pakje bij de, inmiddels ongelovige, andere kleinkinderen. Ook zij vierden het Sinterklaasfeest zondag al, weer in een ander gezelschap.

DSC_0003

Tenslotte schoven we aan bij mijn ouders, waar we bij een kopje thee met wat lekkers, het sinterklaasfeest 2017 afsloten. We hebben er weer volop van genoten.

DSC_0005.JPG

De kast weer in

DSC_0014DSC_0015

In mijn agenda had ik een paar dinsdagmiddagen gereserveerd voor een cursus creatief schrijven. Jammer genoeg is de cursus verzet naar volgend jaar. Ik besloot die middagen te gebruiken voor opruimklusjes. Spullen die al jaren onaangeraakt in kasten staan, kunnen weg. Zeg ik altijd. Ballast is het. Herinneringen aan momenten of mensen zitten toch wel in je kop. Zeg ik ook. Maar dan kom ik borduurwerk van mijn oma tegen. Een schellekoord met ons monogram en verlovingsdatum. En een schilderijtje dat nog in de  kinderkamer hing van onze zoon. Het gaat samen terug in de kast. Voor nog eens veertig jaar. Tegen die tijd is het kostbaar antiek en onze kinderen zullen me eeuwig dankbaar zijn. Hoop ik.

DSC_0013

 

Dichte deur

P1220626

Porte della morte worden ze genoemd. Een vriendin wees me er in Gubbio op.  Door deze dodendeuren werden de kisten met de pestslachtoffers uit de huizen gedragen, waarna ze werden dichtgemetseld om het onheil buiten te sluiten. In verschillende huizen uit de 13e eeuw tref je dit soort muren nog aan. Het dichtmetselen heeft kennelijk geholpen want de pest waart gelukkig niet meer rond.  Dan over naar een gezelliger onderwerp; die zelfde vriendin vroeg me naar het recept van de Ierse Koek die ik bij de koffie presenteerde. Ik maakte deze koek vroeger vaak voor onze schoolgaande kinderen. De ingrediënten had ik meestal wel in huis. Geen boter nodig, wel koude thee. Benieuwd? Klik op de button Recepten op de zwarte balk bovenin. Eet smakelijk.DSC_0082-001

Persen

P1220633

Terwijl we officieel niet meer aan het arbeidsproces deelnemen, ‘werken’ we dagelijks en houden de zondag vrij voor andere dingen. Overleg met bevriende collega wijnboeren bijvoorbeeld. Er valt nog steeds veel af te stemmen op het gebied van het wijnmaken en dat doen we in gezamenlijke gezelligheid. ‘Morgen gaan we persen’ riepen onze mannen. Waarbij wij als vrouwen dan toch echt aan andere dingen denken. En elkaar onze wederwaardigheden vertelden over de geboortes van onze kinderen. De mannen ondersteunden hún verhaal met gebaren om de grootte van de druiventrossen aan te geven. Dat zagen wij per abuis aan voor het formaat van de pasgeboren kinderen. Zelfs als je alle vier gewoon Nederlands spreekt, ligt verwarring op de loer en valt er heel wat af te lachen.

Op weg

P1220405

Het ziet er een beetje uit als een snapshot van een paparazzo. Dat komt denk ik, omdat ik inzoomde en zij er zelf geen erg in hadden gefotografeerd te worden. Hoe dan ook, de vakantievierders zijn vertrokken.  In drie etappes rijden ze op huis aan, onderweg zijn nog twee hotelovernachtingen geboekt. Dat maakt zo’n grote autorit overzichtelijk en ontspannen.

P1220477

Gisteravond zagen we nog een mooie maansverduistering, we beleefden met elkaar de hittegolf Lucifer en het zwembad is nog nooit zó intensief gebruikt als de laatste weken. Er werd in gewóónd. Het was opnieuw heel gezellig in de herberg van Caldese. Nu gaan we weer eens ervaren hoe de stilte klinkt.

Lasagna

DSC_0020-002

Op de dag van aankomst van onze kinderen met hun gezinnen maakte ik tot twee maal toe een lasagnaschotel. Dat is goed voor te bereiden en vooral lekker Italiaans. En terwijl ik wil beginnen met het hak- en snijwerk valt me op wat een aardige compositie daar voor me ligt. Dus pak ik ook de camera erbij.

DSC_0026-001

Voor ik er erg in heb, ben ik meer met fotografie bezig dan met kokkerellen. Maar goed, uiteindelijk komt er een heerlijke lasagnaschotel uit de oven die ik vervolgens vergeet ik op de foto te zetten. Want ja, dán is het tijd voor omhelzingen, gezelligheid en de maaltijd.