Poëzie

DSC_0037-001

DSC_0134

DSC_0044-001

Met zonnebrandcreme factor dertig op de benen, een luie stoel en een vers boek dacht ik deze rustdag gepast te beginnen. Maar sufferd die ik ben, wreef ik in mijn oog en factor dertig zorgde de hele ochtend voor een branderig gevoel. Gevolg was een tranend en knipperend oog dat rust wilde en het liefst gesloten was. Dan maar naar mijn favoriete podcast luisteren. Gijs Groentenman heeft een serie interviews gemaakt van mensen die nauw hebben samengewerkt met Harry Bannink. Gesprekken die worden afgewisseld met fantastische liedjes die door Bannink van muziek zijn voorzien. Met gesloten ogen en een grote glimlach heb ik geluisterd. Rozen verwelken, schepen vergaan …maar mooie muziek blijft altijd bestaan.

Advertenties

Delftse Jelle

 

DSC_0002

Al een paar jaar volg ik via Facebook Jelle Hermus. Jelle is oprichter van soChicken en broedt op een leuker leven. Met eenvoudige tips helpt hij je bijvoorbeeld vrijgeviger te worden, je verslaving aan social media te reduceren of hij vertelt wat je kunt doen als je je even niet vrolijk voelt. Het klinkt misschien wel erg happy-de-peppy maar ik vind het inspirerend. Onlangs kocht ik zijn bekroonde boek ‘Steeds Leuker’. Ik citeer een alinea: Leren geeft betekenis aan je leven zoals plantenvoeding kracht geeft aan die lelijke conifeer in je moeders voortuin. Zodra je stopt met leren staat je wereld stil, dan stopt de ontwikkeling. Een open deur? Open deuren helpen je door muren heen te lopen, zegt Jelle. Het boek is humoristisch en diepzinnig, toegankelijk en oprecht. Mijn levensmotto ‘oordeel niet’ werd nog eens flink onderstreept. En daar blijf ik aan werken.

DSC_0016

Nieuwe opdracht aan mezelf

DSC_0020-001

Een jaar lang heb ik elke avond in dit boekje geschreven. Iets positiefs dat ik die dag beleefd had. Pas nu mocht ik het van mezelf nalezen. Het zijn geen wereldschokkende dingen die er in staan. Vrijwel altijd heeft het met mensen te maken. Een ontmoeting, goed gesprek, een lachbui. Soms ook intense tevredenheid over klusjes die geklaard zijn in huis of tuin. Inmiddels is het een goede gewoonte geworden om elke dag iets positiefs te benoemen en hoef ik het niet meer op te schrijven. Ik ga de rest van het boekje benutten om elke avond drie klusjes op te schrijven die ik de volgende móet doen. Ik ben nog al eens van het doorschuiven. Dat kan beter.

Buiten waait de wind om het huis

DSC_0027

Novemberder dan het huidge weer bestaat niet. Regen, wind en hagel. Toch liepen we de polderwandeling en kropen daarna voldaan achter een heerlijke kop warme cappuccino. Ik las een boek uit en de krant. Ook uit. Ik maakte, alweer van restjes, pompoensoep. Met wat geroosterd brood erbij vormde dat een heerlijke lunch. Nog één keer waagden we ons naar buiten. In het filmhuis zagen we Victoria en Abdul. Mooi kijkwerk, briljant gespeeld en een amusant verhaal. Niet veel meer dan dat maar het maakte deze herfstdag tot een perfecte.

DSC_0031

Wentelteefjes

DSC_0001-001

Ik schrok op van mijn boek toen ik plotseling gekrijs hoorde. Het bleken de meeuwen te zijn die door een meneer aan de overkant van het kanaal gevoerd werden. Het is ongetwijfeld goed bedoeld en het lijkt een sympathieke manier om oud brood op te maken. Toch is er in veel gemeenten zelfs een verbod op het voeren van meeuwen vanwege de overlast. Etensresten die achterblijven trekken weer ongedierte aan en meeuwen zijn prima in staat om zelf hun kostje bijeen te scharrelen, las ik op de gemeentelijke site van Castricum.

DSC_0005.JPG

Ook aan onze kant van het kanaal werden de meeuwen vanmorgen rijkelijk voorzien van boterhammen. Maar ja, om nou recepten voor de verwerking van oud brood uit te gaan delen. Ik zie het mezelf nog niet doen.

Zonnebloem (slot)

DSC_0008

 

DSC_0010

‘Deze zonnebloemen zijn al dertien weken’, zei de zesjarige Isabel vanaf de achterbank toen we langs een veld reden met licht hangende bloemen. ‘Hoe weet jij dat ?’ vroeg deze verbaasde oma. Dat staat in mijn boek. En eenmaal thuis in Caldese kreeg ik Het leven van een zonnebloem in mijn handen gedrukt.  Ik las dit boek met dezelfde belangstelling als mijn kleindochter. Ze had het uitgekozen in de bibliotheek ‘want ik weet dat jij veel van zonnebloemen houdt’.  P1220475

De zonnebloemen waarbij Isabel poseert, staan bij vrienden waar we vanmorgen een paar heel gezellige uurtjes doorbrachten.

Loslaten

DSC_0004-003

Als ik een goede boekrecensie lees of hoor, dan zet ik het boek op mijn lijstje. Idem wat betreft films, tentoonstellingen en recepten. Er is zoveel moois en mijn belangstelling tamelijk breed. Maar ja. Ik kan in dit ene leven niet álles lezen, leren, zien, eten en beleven. Kloek besluit: wég met mijn ik-wil-nog-graag-lijstjes. Ik zie wel wat er op mijn pad komt. Zoals bijvoorbeeld dit boek, dat ik uit de minibieb van Delft haalde. Een detective, geschreven door twee Italiaanse auteurs. Het verhaal speelt zich af in de buurt van Bologna en zit vol met herkenbare types. De wijnboer en ik lazen met met plezier. De minibieb indachtig, ga ik het doorgeven. Ik weet wel een paar mensen die ik daar een plezier mee kan doen.