Kruidenvrouwtje, nieuwe poging

Er moest, vond ik, nodig weer eens een hoekje op ons terrein geschoond worden. Want waar wij steentjes hebben laten storten, zien we liever geen groen. Maar wat een mens dan zoal verwijdert, doet me bijna inzien met wat een onmogelijke taak ik me belast. Daarom mocht dat moois, dat ik weiger onkruid te noemen, nog even op de foto en vervolgens in een vaasje. Dan is er nog het sint Janskruid. Vorig jaar ben ik bezig geweest er een smeersel van te maken maar dat mislukte; het begon te schimmelen. Nu weet ik inmiddels dat het potje minstens veertien dagen in de volle zon moet staan. Daarna kan ik de olie op mijn rimpels smeren. Ik ben bang dat het te weinig is.

DSC_0003

DSC_0004

 

Advertenties

Werkonderbreking

 

DSC_0046

Ons zelf opgelegde regiem om alle onkruid er deze week uit te hebben, is versoepeld. Als we niet uitkijken komen we de berg alleen nog maar af voor boodschappen en de zondagse lunch. De Universiteit van Perugia heeft een arboretum en kruidentuin. Dat werd ons uitstapje vandaag.  We zagen een zonnewijzer met als middelpunt een eeuwenoude olijfboom.

DSC_0073DSC_0052.JPG

DSC_0069

De tuin was enigszins rommelig en het junilicht is zo schel dat ik mijn plan om hier een schitterende fotoserie te maken, ook al bij moest stellen. Het zij zo. We kennen aardig wat mensen wier hele leven momenteel op zijn kop staat. Dat relativeert. We maakten er een heerlijke wandeling en dat was precies het doel. DSC_0065

Schaduwrijk

DSC_0018-001

Het is een nathals, die kiwiplant. Vorig jaar had ie het moeilijk maar dit jaar was er regenwater in overvloed.  Het blad is mooi fris en de eerste bloemen hangen al aan de pergola.

DSC_0017-001

En wat te vinden van de kleur van zijn uitlopers? Vrolijke plant hoor.

DSC_0020-001

Dan hier het totaalplaatje. Alle onkruid in deze hoek is zorgvuldig weggeplukt. Dat blijft een dingetje. We vorderen langzaam maar gestaag en zijn blij met elke op de natuur heroverde meter. We schatten nog zeker een week werk te hebben aan de jacht op het onkruid. En dan gaan we eens uitgebreid achterover leunen. Denk ik.

DSC_0003-001

Maanstanden, onkruid en meer

DSC_0002-001

De buren kwamen spontaan even aan gewapperd vanmorgen. Ze hadden nog wat post voor ons. We dronken samen een café en kwamen te praat over de wijnoogst en ons plan eind mei te gaan bottelen. Hou de maankalender in de gaten, was het advies. Bij volle maan,  la luna vecchia (oude maan zegt met hier) krijg je het beste resultaat. Genoteerd. We namen afscheid en de wijnboer en ik porden nog een uurtje onkruid weg. Vervolgens belde ik, zoals elke week, mijn ouders en trokken ons zondagse goed aan voor de pranzo in Gubbio. Waar aan belendende tafels veel te beleven was. Daarover morgen meer.

DSC_0017

 

Karrenvrachten

DSC_0003-001

Verrassing. Terwijl we aardbeien afleggen, ontdekt de wijnboer ineens nog wat leuks.  Verder is het vooral vandaag een kwestie van meters maken. Dat houdt in dat we op het erf bezig zijn. De moestuin, of wat daar toch al niet van over was, ruimen en afdekken met karton. Bramen elimineren. Onkruid weghalen. Nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan. Het weer is uitermate geschikt voor tuinwerk; kalm najaarsweer met zon. En kijk, er hangt ook al weer een nieuwe oogst te wachten.

DSC_0007-001

Wat er met die ene aardbei is gebeurd? Samen eerlijk gedeeld natuurlijk.

Gekeutel

DSC_0051

Weinig zon, veel wolken en af en toe regen. Het zijn echte binnenklusdagen hier. Het onkruid schiet weer omhoog en op het erf is genoeg te doen maar het weer is vaak een spelbreker. Omdat er aan het eind van de week weer gasten arriveren, maakte ik alvast een menuplanning en koppelde daar de boodschappenlijst aan vast. Mijn vrolijke keukenhulpje, waarvan de make-up al een beetje doorgelopen is en heur haar in de war is geraakt,  kijkt lachend toe bij mijn werkzaamheden. Die vooral bestaan uit ruimen, ruimen, ruimen. Ik doe dat graag maar hoe komt het toch dat daar nooit een eind aan komt?

Even snel de was wegwerken

DSC_0017

Vanwege een gastenwissel lijken we vandaag net twee mieren. Ik zou het van bovenaf gefilmd willen zien en dan in versneld tempo afgedraaid. De was droogt waar je bij staat. Niet dát we er bij gaan staan, hoor. Tussen de wassen door, doen we boodschappen, halen onkruid weg en bereiden alvast het eten voor. Als straks luid toeterend een auto ons terrein oprijdt, zijn we er weer helemaal klaar voor. Dan zijn onze bezwete ruggen weer schoongespoeld, ligt het kinderspeelgoed klaar en doen we zoveel mogelijk mee met de vakantievierders.

DSC_0062