Kalme zondag

DSC_0008

Zondagochtend. Twee buurmannnen met een tractor verstoren de stilte. Het apparaat krijgt pech. Ze moeten stoppen. Dat is sneu voor hen maar wel lekker rustig. We nemen uitgebreid de tijd voor ons ontbijt. DSC_0011

Zondagmiddag. We gaan in de stad een hapje eten. In ons favoriete restaurant lukt het nog nét om een tafel voor twee te bemachtigen.

DSC_0018

Zondagmiddag. We lezen en onze ogen vallen als vanzelf dicht.  Daarna doen we wat  voorbereidend werk voor morgen. Het werd dertig graden dus de was is al weer droog. Ik maak drie liter vlierbloesemsiroop. De tractor is hersteld, de buurmannen zijn weer aan het werk. Domenica calma.

DSC_0023

 

Advertenties

Maanstanden, onkruid en meer

DSC_0002-001

De buren kwamen spontaan even aan gewapperd vanmorgen. Ze hadden nog wat post voor ons. We dronken samen een café en kwamen te praat over de wijnoogst en ons plan eind mei te gaan bottelen. Hou de maankalender in de gaten, was het advies. Bij volle maan,  la luna vecchia (oude maan zegt met hier) krijg je het beste resultaat. Genoteerd. We namen afscheid en de wijnboer en ik porden nog een uurtje onkruid weg. Vervolgens belde ik, zoals elke week, mijn ouders en trokken ons zondagse goed aan voor de pranzo in Gubbio. Waar aan belendende tafels veel te beleven was. Daarover morgen meer.

DSC_0017

 

Aandacht

DSC_0002

De enige afspraak die we gisteren hadden, was dat er vrienden kwamen eten. De enige afspraak vandaag is dat we bij vrienden gaan eten. Andere vrienden, dat spreekt. In vrijwel elk woonblad reppen bewoners van stijlvolle huizen over ‘de grote eettafel waar we zo gezellig met vrienden aan kunnen eten’.  Clichés zijn het niet voor niets geworden; het is ook heerlijk om tijd te hebben voor mensen die je lief zijn. Dat kan bij uitstek aan tafel. Daar maak ik in principe nooit foto’s van, dat verstoort maar. De aandacht gaat naar elkaar. Hoe het dan toch kan dat een salade mijn blog siert? Da’s onze restjes-lunch vandaag die ik maakte toen de wijnboer nog even een boodschap deed.