Bloggers in Utrecht

P1220923

P1220926

P1220927

Delft, Rotterdam en Utrecht. Daar was ik vandaag. Mooie stations, stuk voor stuk. Maar daar gaat het helemaal niet om. Ik moest er gebruik van maken om vijf vriendinnen te ontmoeten. Een spontane actie en reactie op dit blog resulteerde in een afspraak met andere bloggers. We blijken gelijkgestemden te zijn maar dat kwam niet als een verrassing. Via het lezen van elkaars blogs, soms al jaren lang, kén je de anderen al. En zet zes bloggers bij elkaar, dan heb je er geen kind meer aan. Het begin van een nieuwe vriendinnenclub. Mét vervolgafspraak. Wat een weelde.

P1220929

Overigens zijn de mannen die eerder aangaven in de toekomst ook aan te willen sluiten, nog steeds van harte welkom.

Advertenties

Klikkerdeklik

DSC_0016

‘Ën? Vind je Siem leuk?’ vroeg ik aan kleindochter Isabel op de terugweg. ‘Best wel’ was het antwoord. Het was al weer bijna twee jaar geleden dat ze elkaar ontmoet hadden. En als je hier klikt, kom je op het blog dat ik er toen aan wijdde. In dat blog kun je ook weer klikken en zo ontrolt zich, indien gewenst, hun gemeenschappelijk verleden. En dat van hun moeders en oma’s. Vandaag gingen we kennismaken met het pasgeboren broertje van Siem. En daar was Juliët behoorlijk van onder de indruk. Drie generaties vriendschap. Wat betreft de foto’s niet zo kleurrijk maar wel lief.

DSC_0003

In het echt

DSC_0011Om met bloggers ook in het echte leven bevriend te raken, is een veel kleinere stap dan je misschien zou vermoeden. In het geval van Ton, rechts op de foto, was de vriendschap al bewezen toen hij begin dit jaar als hulpman aanschoof in Caldese. Vanmiddag kwam hij samen met Rick op bezoek in Delft en we leken wel officiële delegaties toen er over en weer geschenken werden uitgewisseld. Glaasje Cava uit Spanje, blokje kaas met vijgenjam uit Italië; onze ándere vaderlanden mixten met gemak. Veel gemeenschappelijke belangstelling en leuke verhalen. Zo vliegt een zondagmiddag in gezelligheid voorbij.

Bevriend

P1190929Neem maar een foto van grote afstand, zei ze bij het uitzwaaien. Dat deed ik braaf maar daarop zie je nauwelijks meer dat er zo’n leuk mens in de deuropening staat. Onze dochters zijn een kwart eeuw met elkaar bevriend en dat schept automatisch een band. Vanmorgen ging ik bij haar op de koffie en kreeg als lunch erwtensoep met roggebrood. Zó lekker en zó Hollandsch, daar heb ik enorm van zitten genieten. En samen maar kwebbelen, natuurlijk. Net zoals bij onze dochters, vallen er geen stiltes als we samen zijn. Ze vergeeft me vast wel dat ik haar toch een beetje dichterbij heb gehaald.

Echt en nep

Delft begint zich voor te bereiden op het toeristenseizoen. Steeds meer terrasmeubilair wordt buiten gezet en op de Markt is een enorme kaaswinkel geopend. Alle kazen die je achter de ruiten ziet, zijn van plastic. Ook dat stapeltje buiten is nep. Ik zwalkte vandaag met een vriendin, die ik al meer dan vierenveertig jaar ken, door de binnenstad. Het vreemde is dat we nooit uitgepraat raken. Maar da’s denk ik ook een van de essenties van echte vriendschap: geïnteresseerd zijn in elkaar en luisteren. Heerlijke dag dus. Voor ik het vergeet, die koe is ook nep.