Eventueel ongemak

DSC_0013-001

We gingen even een broodje eten. In wat voorheen de binnentuin was van het Gemeente Museum, is nu de Tuinzaal gevestigd. Ik schreef gisteren al dat het gebouw, door Berlage ontworpen, op zich de moeite waard is. Tijdens de Nucleaire Top in 2014 opende Barack Obama deze prachtige zaal. Het leek wel of hij weer verwacht werd.

DSC_0015-001

DSC_0014-002

In het midden stond een enorme tafel. Met minitieuze precisie was er schitterend gedekt en versierd. En wij, de bezoekers met het eenvoudige broodje,  kenden onze plaats. Aan een simpel tafeltje maar wél met uitzicht op.

DSC_0010

Advertenties

Mijn favoriete museum

DSC_0018

Precies 100 jaar geleden werd kunstbeweging De Stijl opgericht. Belangrijkste vertegenwoordiger: Piet Mondriaan. Dat zie je overal in Den Haag terug.  Ook op de ruiten bij de toegang van het Gemeente Museum in Den Haag.  De Mondriaanexpositie is helaas voorbij maar een tentoonstelling over Art Deco trok onze aandacht.

DSC_0005

Omdat het veelal kleding betrof van de Franse couturier Paul Poiret, waren de zalen summier verlicht en maakte ik geen foto’s. Maar wat een elegantie, kleuren en verfijnde meubels, stoffen, vazen en glaswerk werd er tentoongesteld. En wat een ommekeer in de kunst is deze periode geweest. Daarna ‘deden’ we nog even Anton Heyboer. Onverstandig want we waren al museummoe en het contrast was te groot. We genoten wel van de schoonheid van het museum zelf. Waar we in het restaurant nog iets bijzonders zagen. Daarover morgen meer.

DSC_0007

Twintig tassen, schoon schip

DSC_0012-001

Een zwart leren rugtas, omdat ik van vriendinnen hoorde dat het zo handig is. Twee avondtasjes uit de tijd dat we nog op chique feesten kwamen. Een rode tas uit Rome. Een bruine van een graaitafel op de markt in Gubbio. Een zelden gebruikte blauw-witte dure leren handtas van Zumpolle uit Den Haag. Klein rond tasje dat niet van mijn schouder is geweest tijdens onze reis door Colombia. Nog een buideltasje waaruit desondanks in Rotterdam mijn volle portemonnee gerold is. Vier handtassen die niet op de foto staan want voortdurend in gebruik. En middenin wat rommeltjes zoals kam, spiegel, handschoenen, pennen en snoepjes die ik vond op de diverse bodems. Ik hoop wat mensen blij te maken die graag bij een kringloop winkelen.

Werkweek, derde jaargang

DSC_0016

‘Als jullie dit jaar weer een werkweek organiseren, dan komen wij graag’ hadden twee broers ons gemaild. Zij hadden hier al eens, apart van elkaar maar met hun vrouwen, van onze Bed & Breakfast gebruik gemaakt. Die broers zijn volle neven van me. Wij groeiden samen op in Scheveningen. Zij in een gezin met vier jongens, wij met vier meisjes. Toen ik op mijn negende verhuisde naar Den Haag, zagen we elkaar veel minder. Hun vader en mijn moeder waren broer en zus, we hadden dus gezamenlijke grootouders en daardoor veel gedeelde herinneringen. Ook na gedane arbeid hebben we het erg gezellig met elkaar. Kortom: zij kómen hier graag en wij hébben ze hier graag.

DSC_0017

Onnavolgbaar

freek+de+jonge

In tijden heb ik niet zo langdurig hard gelachen als gisteravond. Met goede vrienden zaten we in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag bij een voorstelling van Freek de Jonge. Actueel, scherp, met de nodige zelfspot en hilarisch. Het programma heet Stemmin5 met de verkiezingen als thema. Zo lang deze man op de planken staat, ben ik fan van hem. Al moet ik toegeven dat ik hem de laatste jaren een beetje kwijt was. Of hij mij. Maar vandaag geniet ik nog na van zijn vakmanschap en humor. Benieuwd? Er werden tv opnamen gemaakt. Maandag 13 maart om 20.25 op NPO 2 is de registratie te zien. Wie kans ziet vanavond of morgen de voorstelling in Amsterdam te gaan zien, raad ik dat met klem aan want ‘in het echt’ komt het nog beter binnen.

(foto van het www)

Herinneringslaan

P1210815

Vandaag reed ik door Den Haag. Specifieker op de Laan van Meerdervoort. Zelfs mensen die niet in deze stad geboren zijn, kennen die naam wel. Zo’n 5800 meter lang en daarmee de langste laan van het land. Vrijwel elk stuk van deze laan roept herinneringen bij me op. De foto maakte ik tussen het Valkenbosplein en de Fahrenheitstraat. Op dat plein woonden wij direct na ons trouwen op een zolderetage. Afgezien van een afschuwelijke hospita, voelden we ons er de koning te rijk. In de Fahrenheitstraat stond het Westend Theater dat later bioscoop werd. Daar zag ik voor het eerst de Westside Story. Terwijl ik dit opschrijf valt me pas op hoe toepasselijk die filmnaam is voor de buurt waarin ik een groot deel van jeugd woonde.

Levend verleden

p1210717

‘Kijk hier ook even naar want het is erg interessant ‘, zei Lucas tegen zijn zus toen we vorige week bij Panorama Mesdag waren. Eva huppelde snel de zalen door die vooraf gaan aan het ronde schilderij dat eind 19e eeuw gemaakt werd in en van Scheveningen.

p1210718

Zoals gelukkig in vrijwel alle musea tegenwoordig, konden ze een puzzel oplossen die hen dwong tot intensief bestuderen van het gebodene. Voor het goede antwoord ontvingen ze na afloop een ansichtkaart en een langgerekte kleurplaat van het hele Panorama.

p1210721

Als geboren Haagse met mijn eerste levensjaren in Scheveningen, heb ik dit bijzondere doek al vele malen gezien. Maar telkens weer ben ik geroerd en geïmponeerd. De daglichtkoepel zorgt voor een mooie lichtinval, de geluiden van branding en vogels versterken het gevoel dat je daadwerkelijk op het Seinpostduin staat. Dat je het leven van een vissersdorp en de daar achterliggende stad ziet, maar dan zo’n 130 jaar terug, maakt dat ik me voorneem hier nog vaak terug te komen. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen.