Mijn jarige moeder

P1230902

‘Oh, wel een oude kop’, zei ze zelf bij het zien van deze foto. ‘Nou dat valt wel mee en bovendien ben je ook geen achttien geworden vandaag’ was mijn niet erg originele antwoord. Ze werd geboren in 1922 dus reken maar uit. We vierden het gewoon thuis dit jaar, in kleine club. Van dochters en schoonzonen kreeg ze een nieuwe bureaustoel. Mijn moeder schrijft nog massa’s verjaardagskaarten zittend aan haar werktafel. Daar vouwt ze ook de was. Ze heeft belangstelling voor ieder om haar heen, de krant wordt gespeld en samen met mijn vader kijkt ze naar de Slimste Mens op tv. Wat een leuke moeder hebben we toch.

Advertenties

Veteranendag

IMG-20180630-WA0000

Die vader van mij is toch wel een bikkel, hoor. Vandaag klom hij in een jeep en reed mee in het defilé van de Veteranendag. Dit jaar was een kleinzoon zo aardig hem naar het  het Malieveld te brengen, vrijwilligers binnen de familie zijn ruimschoots voorhanden.  Eenmaal in Den Haag staat dan zijn inmiddels vaste chauffeur klaar, iemand van Keep Them Rolling. Een vereniging die oude legervoertuigen opknapt en rijdend houdt. Mijn vader is geen militair veteraan maar neemt deel als oud-verzetsman. Het is best vermoeiend voor hem maar met een fantastische organisatie zowel bij het thuisfront als ter plaatse, heeft hij ook vandaag weer zijn bijdrage geleverd aan het levend houden van de gedachte dat we de mensen die zich inzetten voor de vrijheid van anderen, zeer  moeten waarderen.

P1230445

Samen met mijn moeder zagen we mijn vader voorbij rollen op tv. Dus ja, we zijn weer even in NL.

De terugkeer

P1230307

Onze dochter was zo lief haar vader vanmiddag van het vliegveld in Weeze op te halen. In tegenstelling tot mij vindt ze autorijden wél leuk en gezien mijn neiging tot verdwalen, was het een prima ruil die we vanmiddag deden. Zij de autorit, ik de kleindochters. Ik had voor hen L’enciclopedia dei Bambini meegenomen. Met z’n drietjes hebben we verschillende onderwerpen bestudeerd en benoemd. Daarbij was de pagina over het vliegveld favoriet. En wat een feest toen ik de wijnboer dan weer eindelijk in mijn armen kon sluiten. Ook de meisjes kregen uiteraard zijn aandacht. Het pinksterweekend staat voor de deur, de familie herenigt zich. P1230314

Duveltje uit een doosje

P1230269

Mijn wandelclubzus zag gisteren ‘het’ doosje bij mij liggen en riep meteen ‘dit is een goocheldoosje van pappa’. En daar plopte mijn herinnering naar boven. Het was ooit  gevuld met sigaretten en nadat het dicht en direct weer open werd geschoven was het léég. En wonder vonden wij als kinderen dat. De pioenmeeldraden werden er uitgekiept want dat gaat niets worden en was een beetje dom van me. Een uurtje later liet ik het doosje opnieuw aan mijn vader zien en toen wist hij het ook weer. Tijdens onze kinderverjaardagen deed mijn vader altijd een goochelvoorstelling. Met groot succes. Nog weer later op de middag kon ik, na enig oefenen, mijn kleinkinderen trakteren op een echte goocheltruc. Een wonder vonden ze het.

P1230264

Stil

P1230082

Van angst of in doodsnood kun je schreeuwen. Maar verder? Schreeuwers kunnen niet op mijn sympathie rekenen. Nooit. Vanavond ben ik bij mijn moeder en kijken we rond acht uur naar tv waar op de Waalsdorpervlakte een mooie en ingetogen dodenherdenking is te zien. Mijn vader zal weer als een van de eersten een krans leggen en voorafgaand is er een kort interview met hem te zien op RTL 4. Een zus en een kleindochter vergezellen hem. In stilte. In stilte denk ik aan alle slachtoffers van geweld en oorlogen, waar ook ter wereld. Twee minuten stilte. We zouden het vaker moeten doen.

 

Volkomen nutteloos

DSC_0001-001

Op maandag 11 januari 1965 knipte ik mezelf een pony en bewaarde de lok. Die vouwde ik in een vloeipapiertje waarin eerder een Japanse pop had gezeten. De vader van mijn toenmalige vriendinnetje was voor zijn werk naar de Olympische spelen in Japan geweest en had ook voor mij een presentje meegenomen. Die pop heeft onze laatste verhuizing niet overleefd, de lok en het papier dus wel. En met dit plukje haar uit de tijd dat mijn haar nog niet grijs was, kwam een stroom van heerlijke herinneringen los. Dus pakte ik het opnieuw zorgvuldig in en borg het op. Ik hoop het over een jaar of twintig nog eens tegen te komen. Heeft het toch zijn nut.

Voor-en achterkant

DSC_0002

Mijn vader vindt het leuk om de bedrijvigheid aan de overkant te bekijken. Waar eerst een schutting stond voor de nieuw te bouwen parkeerkelder, is nu een toegangshek geplaatst waar vrachtwagens gevuld met zand de bouwput verlaten. De kaalslag in winkelcentrum Leidsenhage is nu compleet en het opbouwen kan beginnen. Voor mijn ouders heeft het centrum geen enkele aantrekkingskracht meer. Ik vrees voor heel veel andere mensen ook niet. Eind 2019 zal de officiële opening  plaatsvinden, de bouw verloopt op schema. Mijn ouders zijn zo reëel dat zij zich afvragen het ooit mee te maken. Aan de andere kant van hun appartement hebben ze een heel ander uitzicht. Groen, ruimte en af en toe een fraaie zonsondergang. Ook fijn om naar te kijken.

DSC_0005