Bosbeheer

Een deel van de weg op onze ‘berg’ was nogal bossig. Met de kleinkinderen zingen we dan altijd: ‘oh, wat is het donker in de bosjes, als ik maar geen toverheksen zie’. Dit jaar deden we dat niet, want het is er heel licht geworden. De bossen worden uitgedund, behoorlijk rigoreus.

Dat is nodig wil de boel niet verstikken. Het hout wordt verstookt. Ik heb me laten vertellen dat je zelfs verplicht bent eens in de vijftien jaar dit soort onderhoud te plegen. Wij hebben ook een helling die in aanmerking komt voor onderhoud al ontbreekt het ons aan kennis en apparatuur. Dus maar eens een van die mannen aangesproken. Bleek de broer van de buurvrouw te zijn. Ik heb ook gehoord dat dit soort werk vaak gratis wordt uitgevoerd door mensen die dan een groot deel van de opbrengst mogen houden in ruil voor hun arbeid. Lijkt me een fantastische afspraak.

In het najaar gaan we contact opnemen met die broer en hoop ik een vervolg te kunnen schrijven. Van zingen komt sowieso wat minder terecht; de kinderen en kleinkinderen zijn vanmorgen weer vertrokken en het is hier behoorlijk stil.

Koningsdag in Caldese

Gisteren gearriveerd en vandaag meteen in extra feeststemming; onze dochter Fleur met Tommy, Isabel en Juliët. We trokken zoveel mogelijk oranje of rood-wit-blauwe kledingsstukken uit kast en koffer. Met de meisjes hadden we gisteren al een lijst opgesteld van buitenspelletjes die we vandaag kunnen gaan doen. De groepsportretten bij de vlag en de wimpel vormden de start van onze eigen Koningsdag.

Non verbale communicatie

dsc_0077

Met z’n vieren in een soort kast zitten en dan via een ikoontje te zien krijgen welke emotie je uit moet drukken. Welk kind wil dat nou niet? Het gelach van onze kleinkinderen was zelfs buiten die kast goed te horen. Dus keek onze zoon om het hoekje; ook in hem schuilt nog een kind. Gelukkig maar. Ik piepte met mijn camera tussen het gordijn om te kijken wat er zo grappig was aan poging nummer twee. Inmiddels moeten we niet meer lachen na de berichten van aftreden van de directeur van het Comm.  Die nam en dik salaris en bevoordeelde zijn eigen bedrijven. Ik kwam een perfecte brievenbussticker tegen in het museum. Die verwoordt goed hoe ik erover denk.

dsc_0050

Verder kijken

DSC_0002

Op het moment dat ik in Delft de zon op zag komen, had ik er al een ritje naar Den Haag op zitten. Ik bracht om zeven uur vanmorgen de wijnboer en onze kleinzoon naar CS Den Haag. Ze zijn voor een paar dagen naar Parijs vertrokken. Over het hoe en waarom kom ik de komende dagen nog wel te bloggen.

DSC_0004

Zijn afwezigheid hier geeft ruimte voor een logeerpartij van ons jongste kleinkind. Zo trekken we alle twee intensief op met onze nazaten. Beide kinderen ontdekken nieuwe vergezichten. De een in een wereldstad, de ander in een kanaal in een Hollandse stad.

Eenvoud

DSC_0001

Bij overvolle kerstdagen kan kerstavond nog wel eens een uitwijk vormen om een gezelschap bijeen te brengen. Dit jaar was het onze avond samen. Kaarsjes aan, eenvoudig maal en het uitpakken van een cadeautje uit Australië. Ook vanmogen zaten we samen aan tafel. Waarna we lazen en de vaste bruggenloop deden. Aan het eind van de middag gaan we naar Zwijndrecht. Daar verzamelen onze kinderen en kleinkinderen plus de andere opa en oma. Ieder gezin verzorgt een gerecht. Voor ons is dat het dessert en dat hoeft alleen ter plaatse nog geassembleerd te worden. Traditiegetrouw zorgt de wijnboer ook voor de wijn. En heerlijke kerstdag dus. DSC_0006

Ook weer klaar

P1240272

Onwillekeurig moest ik gisteren aan mijn Chinese medestudenten denken met wie ik een cursus Italiaans volgde in Perugia. We kwamen destijds over zwemmen te spreken en géén van de twintig bleek het zwemmen machtig te zijn. In Nederland mag dan het schoolzwemmen vrijwel overal zijn afgeschaft, een kind hier leert zo rond zijn zesde jaar wel zwemmen. Gisteren haalde ons jongste kleinkind haar B-diploma. De ouders en de opa’s en oma’s zaten in een snikheet zwembad toe te kijken.  P1240275

Juliët was super trots en wij natuurlijk ook. Haar ouders waren bovendien blij dat de zwemlessen, altijd rond etenstijd, weer tot het verleden behoren. Vrij zwemmen op gewenste uren en vooral ook in Italië, zal de vaardigheid zeker op peil houden.

 

Dank U Sinterklaasje

DSC_0007

Het heerlijk avondje gaan we straks vieren met twee kleinkinderen, hun ouders en de ‘andere’ opa en oma. Gisteren gingen er al wat cadeautjes richting mijn ouders, die op hun beurt weer wat in mijn tas stopten. Oh, wat is dit toch een leuke tijd. De wijnboer, die vorige jaren als hulpklaas in functie was, is daarmee gestopt. Dat maakt deze periode iets rustiger. In grote spanning wachtte ik nog twee pakjes af die via internet besteld waren. Pff…net op tijd binnen. We zijn er helemaal klaar voor en ik heb ook mijn Meisje-sokken aan. Leuk hè, onbekende Sint?

 

DSC_0003-001