Ontbijt in een museum

De foto had beter gekund maar mijn bedoeling komt wel over, hoop ik. We kijken hier de ontbijtzaal in van het hotel in Brindisi. Mijn blog over een verrassende ontmoeting daar houden we tegoed, er moeten linkjes in die ik op mijn mobiel niet voor elkaar krijg. Goed, terug naar het hotel waar we vorig weekend verbleven.Door alles in wit- en crème tinten te houden, inclusief de tafelkleden, komt de kunst mooi uit.

Ongesigneerd werk maar wij vonden deze twee schilderijen fantastisch.

Vannacht sliepen we hier. Een echt Duits ingericht hotel. Van een andere orde dus maar ook apart. De eetzaal waar we vanmorgen ontbeten had beslist iets museaals. Morgenochtend ontbijten we in Delft, gewoon weer thuis.

Serieuze kunst

Je blijft omhoog kijken. Op één toegangskaartje konden we vijf kerken bezoeken en overal stonden we met open monden van verbazing te genieten. Ravenna is een belangrijke archeologische vindplaats.Toen de macht van Rome afnam, werd Ravenna in 402 de hoofdstad van het West Romeinse rijk en dat is te zien.

Ook de vloeren deden mee in de pracht en praal. Bij vloeren denk ik sowieso aan al die voetstappen die er in de loop der eeuwen zijn gezet. Van mensen met harten vol vreugde of verdriet. Je voelt er de geschiedenis het meest tastbaar.

Pas sinds 2002 is het Domus dei Tappeti di Pietra te bezichtigen, waarvan deze twee kleine afbeeldingen afkomstig zijn. Het staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco en wordt bovendien prachtig gepresenteerd, drie meter onder straatniveau, liggend onder een eenvoudige kerk waaraan je zo voorbij zou lopen. Ravenna dus. Het bleek een verrassende stad waar we ons bijzonder goed hebben vermaakt.

De burgemeester van Buren

Tamelijk onverwacht hadden we gisteren niets anders op ons programma staan dan de polderwandeling. En omdat we een drukke periode tegemoet gaan, vonden we een ontspannen dag in de bloeiende Betuwe wel een goed idee. Met als einddoel Buren, de Oranjestad.

Het is bijna een openlucht museum. Mooie schilderachtige straten, leuke kleine winkels, een galerie en een fraaie molen.

Dat Buren er nu zo fraai uitziet is te danken aan de voortvarende burgemeester Van Sandick.

Wat een geluk dat deze gemeente niet is plat geschoven zoals een ambtenaar uit Den Haag adviseerde. In een curiosawinkel kocht de wijnboer iets fraais, waar ik volgende week of zo, nog wel op terugkom. We dronken er thee, deden een plas en lieten Buren net zo fraai achter als het was.

Ede-Wageningen

 

P1240529   .

In Wageningen waar ik gisteren met familie uit Ede het arboretum bezocht, staat de heide al in bloei. Vanuit het naastgelegen Depot krijg je nogmaals een blik op deze wonderschone met beelden gevulde tuinen.

P1240549

En dan dat Depot, mensen! Gratis te bezoeken, dus ook zonder museumkaart. Vijf jaar geleden kwam ik er (klik) voor het eerst. Nu was ik weer net zo enthousiast als destijds. Aanraakbare kunst met het menselijk lichaam in de hoofdrol. Er zit een  restaurant bij met vegetarisch en veganistische gerechten, er is een goed gevulde museumwinkel en dat alles in een fraaie omgeving. En dan was ik ook nog eens in goed gezelschap.

P1240539

Boerhaave Museum

P1240416

Nou, daar staan we dan, door onze lichaamswarmte ontstond dit beeld. Kleurrijk maar niet erg flatteus. We zaten er ook op de banken van het vierhonderd jaar oude anatomisch theater. Op de plaats waar ooit misdadigers en arme drommels werden ontleed, keken wij nu via een lichtpresentatie in het menselijk lichaam.

P1240402

Dochter Fleur legde haar rechter arm op een tafel en ook zij werd ontleed. Op een fraaie manier werden we interactief door meer dan vier eeuwen wetenschap geloodst inclusief de dilemma’s die zich in de nabije toekomst voordoen zoals het manipuleren in ons DNA. We waren echt onder de indruk van dit Leidse museum.

P1240413

Non verbale communicatie

dsc_0077

Met z’n vieren in een soort kast zitten en dan via een ikoontje te zien krijgen welke emotie je uit moet drukken. Welk kind wil dat nou niet? Het gelach van onze kleinkinderen was zelfs buiten die kast goed te horen. Dus keek onze zoon om het hoekje; ook in hem schuilt nog een kind. Gelukkig maar. Ik piepte met mijn camera tussen het gordijn om te kijken wat er zo grappig was aan poging nummer twee. Inmiddels moeten we niet meer lachen na de berichten van aftreden van de directeur van het Comm.  Die nam en dik salaris en bevoordeelde zijn eigen bedrijven. Ik kwam een perfecte brievenbussticker tegen in het museum. Die verwoordt goed hoe ik erover denk.

dsc_0050

Zomerse belofte

dsc_0014-001

Omwille van blogfoto’s zocht ik vandaag een stukje Delft op waar de sneeuw nog tamelijk onbetreden is. Dat vond ik op de Kantoorgracht en bij de Paardenmarkt. Tot 2013 was hier het depot van het legermuseum. Nadat dit verplaatst werd naar  Soesterberg kregen de gebouwen een andere bestemming, onder andere een restauant met de toepasselijke naam Kruydt.

dsc_0007-001

dsc_0010-001

Het paard in de verte is een kunstwerk van opengewerkt ijzer. Hier vandaan lijkt het bedriegelijk echt. Vanmiddag stond het hek open en was ik in staat deze foto’s te maken. Zomers is hier een terras. Dat moeten we tegen die tijd dan maar eens bezoeken.