Verslavend boek

Minder schermtijd en meer boeken lezen. Dat is wat ik graag wil en ik wijdde er zelfs een blogje aan. Nu we bijna op de helft van het jaar zijn, heb ik 26 boeken gelezen, dus de 52 die ik in 2019 wil lezen, ga ik in dit tempo wel halen. Is het raar om jezelf dit soort opdrachten te geven? Misschien. Maar voor mij werkt het wel. En veel belangrijker; ik geniet ervan. Ik las vandaag Een klein leven uit van Hanya Yanagihara. Aanbevolen door een bevriend echtpaar (mannen die boeken lezen hebben sowieso een streepje vóór bij mij, omdat het minder voorkomt). Een snijdende leeservaring en Het exeptionele verhaal over de kracht van vriendschap, zijn twee recensies waarmee ik het volledig eens ben. In 750 (!) bladzijden las ik een huiveringwekkend verhaal waarvan ik even bij moet komen.

De basisschool in de 21e eeuw

p1240388

Het was opa-en omadag op de basisschool van onze kleindochters. En dat was leerzaam voor ons. De moderne media zijn er niet meer weg te denken. Bij de achtjarige Isabel stond een laptop op haar tafeltje en bij de zesjarige Juliët een wat kleurrijker variant.

p1240392

Uiteraard lieten de meisjes ons graag en enthousiast zien hoe zij hun oefeningen maken. In een gesprek met de directeur vroeg ik of de kinderen wel aan schrijven toekwamen. Hij kon me verzekeren dat dit onderwerp voortdurend de aandacht krijgt die het verdient en men het morgen, tijdens een studiedag, hoog op de agenda heeft staan. Mooi, dat stelt me gerust want erg belangrijk.

Daarna had ik thuis met Isabel nog een gesprek dat ik jullie niet wil onthouden. In haar klas zit een mooi jongetje die al jarenlang verkering heeft met een klasgenootje. “Ja, dat is leuk hoor, een stelletje in de klas”, zei Isabel. “Hoezo?” vroeg ik. “Gewoon veel liefde” was haar antwoord. Het was een leerzame middag dus.

Vorstelijk

P1200301

Terwijl er een lint van in felle kleuren gestoken sporters aan mijn horizon verschijnt, loop ik mijn eigen kalme wandeling. Enig tempo zit er voor mij niet in maar aan mijn oren mankeer ik niets. En dus hoor ik de vogels zingen en zing ik met ze mee. Ook verder verloopt de dag zoals gedroomd. Ik schuif een makkelijke stoel naar een zonnige hoek in de kamer en lees. En lees. Verbaas me over de wreedheid van het lot in sommige levens. Verheug me over de veerkracht van de Amerikaanse Prinses. En geniet van de schrijfstijl van Annejet.

P1200305

P1200322

Borden verhangen

DSC_0067
Meer plannen hebben dan je kunt realiseren. Daar heb ik nogal eens last van. Ik zou meer boeken willen lezen, vaker achter de naaimachine zitten, oude meubels kopen, opknappen en doorverkopen. Huizen willen inrichten met kringloopspullen voor mensen die na een scheiding of anderszins met een halve inboedel verder moeten. Ik zou gedisciplineerder willen zijn in mijn administratie. Zo kan ik nog wel even doorgaan. De werkelijkheid is dat me dat niet allemaal lukt. Maar tijd doorbrengen met mensen die me lief zijn, doe ik veelvuldig en intensief. En laat dát nou net bovenaan mijn lijstje met leuke dingen staan. Die plannen zie ik maar als bordjes die ik in de lucht hou door ze gewoon aan de zoldermuur vast te pinnen. En valt er eens een stuk, dan ruimen we de scherven. Realistisch. Dát wil ik graag zijn.