Kerstig

DSC_0003

Toen we donderdagavond bij vrienden in Amsterdam heerlijk aan de maaltijd zaten, werd hun kerstboom bezorgd. We boden aan te helpen optuigen maar dat hoefde niet. En het zou ook een verstoring van de heerlijke maaltijd hebben gegeven. Gisterochtend was ik bij mijn leuke ouders en hielp met het neerzetten van de kerststal. ’s Avonds woonden we samen met goede vrienden een prachtig concert bij in de Bartholomeuskerk in Poeldijk. In het koor van Musica zingen gezamenijke vrienden mee en na het concert konden we nog even onze welgemeende complimenten aan hen overbrengen. Vanmiddag loop ik samen met onze dochter, haar vriendin en diens moeder door Delft waar een kerstmarkt plaatsvindt. Nog negen dagen voor het Kerstmis is maar ik zit er middenin.

Advertenties

Elke week een kastje…

DSC_0013

DSC_0014

…of een lade of een opbergbak. Een logerend kleinkind vormde een mooie aanleiding om een grote bak vol sentiment uit te zoeken.  Er zaten poppenspullen in die nog van onze dochter zijn geweest. Toen ze zelfstandig ging wonen kreeg ze een koffertje met tastbare herinneringen mee. Maar ik had nog meer bewaard al wist ik nauwelijks meer wát. Haar rugzakje waar ze zelf met grote hanepoten naam en adres in geschreven had. Knutselwerkjes, slofjes en kleding. Een grote babypop ging onder de arm van Juliët mee. Een andere pop mag naar Italië omdat het exemplaar aldaar een arm mist. Rest nog een kleine stapel poppenkleding die ik ga wassen en repareren en ook naar de keindochters kan. De bodem van die bak is niet zichtbaar. Want sommige dingen…

DSC_0007

Aan de snelle Vliet

P1220673

Lange boodschappenlijsten hadden we bij ons, mijn dochter en ik. Ieder jaar in deze periode winkelen en lunchen we samen. Het viel ons op dat we overal in Breda zo prettig werden geholpen. ‘U mag de tassen wel even hier achterlaten’ zei de aardige man in de Ecco-schoenwinkel. ‘Wil je een kop koffie?’ werd aan Fleur gevraagd terwijl ik in een paskamertje wat broeken en een jurk pastte. Sinterklaascadeautjes, kinderpyama’s en ander noodzakelijks; het lukte allemaal. Ook vandaag zat ik elders te lunchen. En weer was er sprake van een jaarlijkse  traditie zowel wat gezelschap als locatie betreft. Ik heb beide dagen zeer genoten. Morgen stamppot. Ook traditie na twee dagen uitspatten.

Griezelen

DSC_0034

Is jullie ook die roze zon opgevallen en dat ietwat gelige licht? Komt door de orkaan bij Ierland en de bosbranden in Portugal, hoorde ik. Ongelooflijk dat die rampen zelfs hier zulke gevolgen hebben. Enfin, we haalden vanmorgen boodschappen in huis en vanmiddag waren er ook nog drie leuke meisjes thuis, te weten dochter en kleindochters. Voor de tweede maal deden we een rondje Delft. Dat is geen straf, zeker als de wandeling nog even langs het Pinkeltje Hotel voert.

DSC_0036

Het begint met kijken op gepaste afstand maar eigenlijk willen ze het liefst in het hotel kruipen.

DSC_0038

Thuis werd er van een gevonden tak en een conifeer nog snel een heksenbezem in elkaar geflanst.

DSC_0046

Heksen, kabouters en een rare zon. Het zou zomaar kunnen passen bij het thema van de  kinderboekenweek. Het echte griezelen gebeurt helaas in Ierland en Portugal en dat zijn serieuze zaken waarmee ik hier zeker de spot niet wil drijven.

 

Verjaardag in beeld

 

DSC_0019

 

DSC_0015-001

DSC_0026-001

Het komt wel vaker voor dat dochter Fleur op haar verjaardag hier op vakantie is. We maakten er met z’n zessen een hele gezellige dag van. Vanwege de hitte besloten we tot een koele uitstap naar de Grotten van Frassasi.

20170731_120414-001

De temperatuur was daar maar veertien graden. Behalve daarvan, genoten we ook van dit ongelooflijk mooie natuurverschijnsel. We maakten nog een paar gekke kiekjes van elkaar en sloten het feest af bij het zwembad en nog later met zelf gemaakte pizza’s. Wat een feest.

 

 

Vliegvelden

DSC_0015

Gisteren was dochter Fleur zo lief mij naar het vliegveld van Eindhoven te brengen en in Bologna stond de wijnboer me op te wachten. Dat is nog eens luxe en comfortabel reizen. Het is goed te merken dat de vakantiestroom op stoom is gekomen want het was op beide vliegvelden waanzinnig druk. Goed. Ik ben er weer, tot wederzijds genoegen. En ik kon meteen genieten van het uitzicht waar de late avondzon nog even als een spot de berg verlichtte. En vandaag? Staan we op het vliegveld van Ancona om familie op te halen. Daar ga ik de komende week vast nog over te bloggen.

DSC_0014

Record verbroken

DSC_0028

Misschien herkennen vaste lezers van dit blog hem wel. Mijn neef, die ik Jacques Bromtol noem, was hier minder dan twee maanden geleden ook. Toen kwam hij met zijn broer Sjoerd ons een week helpen. Nu keerde hij terug met zijn vrouw Ina en vieren ze hier vakantie. Beide disciplines beheerst hij prima, kijk maar eens hoe gezellig het is met met boek en borrel in de tuin. Dát hij terug zou komen schreef ik hier al, maar dat het zo snel zou zijn, wisten we toen nog niet. En hiermee onttroont hij onze dochter die het ook wel eens klaar speelde twee maal in één seizoen te komen.