Jardin du Luxembourg

We begonnen gisteren maar eens wat te wandelen. Stadsplattegrond mee. We vatten het plan op om naar de Jardin du Luxembourg te gaan. Daar staan overal stoelen en al snel hadden we allebei een plaatsje in de zon. Het weer is fantastisch, heel lenteachtig. En maar mensen kijken. En een beetje herinneringen op halen. Wat deed Parijs destijds met ons? We waren jong en de stad kwam toen in al zijn hevigheid bij ons binnen. En nu weer. Je moet hier wel onder de indruk raken van de grandeur. De stad is schoon, de mensen hulpvaardig en vriendelijk en men spreekt ons in het Engels aan. Dat was vijftig jaar geleden bepaald niet het geval.

Terug naar 1969

Het was een jaar voordat ik de wijnboer zou ontmoeten. Ik was achttien en ging voor het eerst naar Parijs. Samen met mijn bijna zeventienjarige zusje Plonie en oom Henk. Hij kende de stad goed, kwam er zeer regelmatig en was enthousiast om ons Parijs te leren kennen. Hij regelde alles en bestookte ons met in het Frans opgestelde brieven bij de reispapieren die we toegestuurd kregen. Plonie en ik gaan vandaag, vijftig jaar na dato, samen naar  Parijs. We gaan nieuwe herinneringen maken in de stad waarover Henk zei: Paris, ce n’est pas un ville, c’est un monde.

Minimalistisch meisje

IMG-20180816-WA0011 (1)

Ze geeft zich wel erg bloot hier. Een slang met een soort drakenkop slingert zich om haar heen. Ik vermoed een relatie met Eva. Dit meisje werd door een vriendin gevonden in een galerie in Brabant. De naam van de kunstenaar heb ik niet meer kunnen achterhalen.

22c22f68535201.5b607a369308c (1)-001

Hier is ze tot wat essentiele onderdelen teruggebracht. Grafische kunst uit Zweden van Hylpric. Gemanipuleerd met een computer. Jammer dat roze de boventoon voert, ik mis het mooie blauw.

FullSizeRender

Ook dit is bewerkt beeld maar wat mij betreft fantastisch gedaan. Een zusje stuurde deze door, herkomst verder onbekend. Mijn verzameling Meisje met de parel blijft groeien. Met dank aan de inzenders en vooral ook aan Johannes Vermeer.

Water en ijs

DSC_0010

Ze zwemt al in badje 3 en gaat als een speer. Dus namen we gisteren de gelegenheid te baat om tijdens een kijkmiddag met eigen ogen te zien hoe vrij en vrolijk het jongste kleinkind zich voortbeweegt in het water. Vamiddag stond ze onder aanvoering van opa samen met zusje en nichtje op het ijs. Dat was even wennen maar aan de hand van haar moeder begon ze het steeds leuker te vinden. DSC_0011-001

De andere twee kleindochters zwierden en vielen en hadden dikke pret.

DSC_0006-001

DSC_0007-002

Ach wat zou het heerlijk zijn als we nog een echte koudegolf beleven met ijs op de sloten en grachten. Dan doe ik wel de koek en zopie.

DSC_0004-002

 

 

 

Kringloop in kleine kring

dsc_0042

Met de komst van wat meer kleur in ons interieur ( zie mijn eetkamerstoelenproject van vorig jaar) kwam ook deze fruitschaal weer boven water. Zenith Gouda 831 staat er aan de achterkant. Verdere naspeuringen op internet leren me dat ie in de vijftiger jaren in een tamelijk grote oplage is geproduceerd. Hij stond in een diepe kast weggestopt bij een zusje van me, ik vroeg of ik hem in bruikleen mocht en zie daar. Voorlopig vind ik hem als fruitschaal weer geweldig. Nou alleen nog vers fruit kopen, want daar zij we aan het eind van de week helemaal doorheen. Maar dat opengewerkte randje komt zo wel mooi tot zijn recht.

 

Reisdag twee

img_20161104_102721

We delen zo’n lange autorit altijd op in twee dagen. We overnachtten in Duitsland in Riegel, waar we gisteren rond vijf uur op de bonnevooi een goed hotel vonden. Vandaag hadden we nog zo’n 600 kilometer te gaan. Vanuit de auto zoefde het mistige maar vooral ook fraaie herfstlandschap aan ons voorbij.  Bij mijn zusje dronken we nog even koffie alvorens we in één moeite doorreden naar schoondochter die haar verjaardag viert vandaag. Zaten we gisteravond nog aan de schnitzels, vanavond werden we getrakteerd op een overheerlijk Indonesisch buffet. Vanmiddag dus al weer kinderen en kleinkinderen gezien, morgen mijn ouders. Maar nu wacht mijn Delftse bed op me.

img_20161104_112944

Drie

P1190293September is kleindochtermaand. Juliët, de jongste van het stel is vandaag drie jaar geworden. En net zoals bij haar grote zus, nichtje en neef, namen wij als opa en oma in juli een voorschot op deze heugelijke dag. Ze moest nog even aan ons wennen en bleef bij haar moeder op schoot zitten toen ze volop in de belangstelling stond en geacht werd het kaarsje uit te blazen. Maar uiteindelijk verdween de verlegenheid snel en was ze de hele dag haar vrolijke zelf.