Soepeltjes improviseren

We hadden ons erop verheugd en we vonden dat we het wel verdiend hadden. Dus gingen we tóch, ondanks het feit dat mijn nicht en haar man op het laatst hadden moeten afbellen. Zij kregen een maand te vroeg huurders en moesten onverwacht het huis poetsen en alles voor verhuur in orde maken. We hadden met z’n vieren afgesproken op de Monte Cucco, een berg halverwege onze woonplaatsen.

Een pracht plek en een stuk frisser dan bij ons. We hadden telefonisch voor vier gereserveerd bij dal Lepre en onze verbazing was groot toen het restaurant gesloten bleek. De enige verklaring die we kunnen bedenken is dat er te weinig reserveringen waren om open te gaan en men had ons telefoonnummer niet.

Gelukkig is er op dezelfde berg nóg een eethuis op een meer beschutte plek in de bossen. Daar namen we samen een super eenvoudig maar smakelijk maal. Eenmaal weer thuis deden we een dutje en trokken daarna de werkkleren aan voor twee uur tuinarbeid. We zijn daarin nauwelijks te stoppen en hadden weer genoeg energie.

Oranje

De hevigste windschoten zouden pas rond vier uur vanmiddag plaats vinden. Dus maakten we de polderwandeling, al hielden we die erg kort. Dat kwam mede omdat we rond half twaalf verwacht werden bij een nichtje en haar man. Daar vond een kleine familiereünie plaats in hun nieuwe huis in Beusichem. Voor je het weet zie je elkaar alleen nog op begrafenissen. En juist daar, bij de uitvaart van mijn vader, was haar plan ontstaan. Wat een goed idee! Het huis is fraai, de lunch was overheerlijk en het gezelschap gezellig. Om half vijf waren we weer veilig thuis. Ik wens brandweer en andere hulpverleners sterkte en wat ons betreft; laat nu buiten de storm maar razen.

Aussies

Ondanks de enorme afstand is de band met onze Australische familie hecht. We vierden vakanties met elkaar toen onze kinderen nog jong waren, bezochten elkaars bruiloften en we hebben natuurlijk via de moderne media tegenwoordig op een makkelijke manier contact. Op dit moment maakt ons Australisch nichtje met man en twee dochters een reis door Europa. Gistermiddag waren onze kinderen en kleinkinderen met de Aussies in Delft. Dat we ze Aussies noemen komt door henzelf, Australiers hebben de neiging van alles af te korten. Het woord Selfie komt ook bij hen vandaan. We hadden een heerlijke ontmoeting en uiteraard volgen er nog meer. Wat een gezelligheid toch.

Familiegeschiedenis

We hadden de praat er goed in. Zo zou mijn oma het gezegd hebben, ónze oma. Want gisteren waren we bij mijn nicht en haar man in Le Marche op bezoek. We begonnen met een rondleiding over het terrein. Elk jaar wordt er wel iets aangepakt, hersteld en aangeplant. Daarna aan een heerlijke lunch onder de portico. Niet alleen het uitzicht was fantastisch, de pranzo was het ook.

Zó eindigt dan een familiemiddag. We hebben vier uur aan tafel gezeten. Een volgende afspaak zal plaatsvinden op een van de bergen in de Apenijnen. De bergrug die Umbria van Le Marche scheidt. Lang leve de familiebanden. Geen berg te hoog om elkaar weer te ontmoeten.

Tess

P1240085

Dat we allemaal ooit zo zijn begonnen, blijft een wonder. De komst van nieuw leven is sowieso een wonder. Alles dr’op en dr’an is ook heus niet zo vanzelfsprekend. De moeder van dit mooie meisje is mijn nichtje, die ik ook als baby heb vastgehouden. Je ziet een nieuwe schakel aan de lange familieketting die we met z’n allen vormen. Samen met man en dochter was ik vanmorgen op kraamvisite, want dit nieuwe kindje wilden we maar al te graag bewonderen. Kijk hoe ontspannen ze daar ligt te slapen, zich van geen kwaad bewust. Pasgeborenen, je blijft er naar kijken.

La famiglia

DSC_0031

Eerst maar eens aan de koffie. Het was meer dan tien jaar geleden dat vrijwel het zelfde gezelschap ons bezocht. Familie, inderdaad.  Twee van hen wonen zomers hier niet al te ver vandaan en de overigen waren dáár weer aan het logeren. Ach, ik hoef de familiebanden niet allemaal uit te leggen. Feit is dat we elkaar goed kennen en veel herinneringen delen. En de maaltijd, dat spreekt voor zich.

DSC_0039

In ons geval is het traditie geworden dat de bezoekende partij voor het nagerecht zorgt. Nou, laat dat maar aan mijn nichtje over. De lat ligt hoog bij het tegenbezoek.

DSC_0041

 

De uil in Caldese

De wijnboer kreeg deze week gezelschap van een vriend. Samen doen ze wat klussen in en om het huis. Ze vermaken zich wel, zie en hoor ik in onze dagelijkse contacten. In de wijngaard is inmiddels ook uileman op een hoge stam geplaatst. Omdat onze mannen een week met elkaar optrekken, besloten mijn nichtje en ik vandaag iets gezelligs te ondernemen. Dat werd halverwege onze woonplaatsen; een dagje Utrecht.

 

Ons leven lang gaan we al met elkaar om en naast nichtjes zijn we ook vriendinnen. Het bewijs dat we echt in de Domstad waren én een beetje klungelige selfie zijn voor ons het bewijs van een geslaagde dag.

Water en ijs

DSC_0010

Ze zwemt al in badje 3 en gaat als een speer. Dus namen we gisteren de gelegenheid te baat om tijdens een kijkmiddag met eigen ogen te zien hoe vrij en vrolijk het jongste kleinkind zich voortbeweegt in het water. Vamiddag stond ze onder aanvoering van opa samen met zusje en nichtje op het ijs. Dat was even wennen maar aan de hand van haar moeder begon ze het steeds leuker te vinden. DSC_0011-001

De andere twee kleindochters zwierden en vielen en hadden dikke pret.

DSC_0006-001

DSC_0007-002

Ach wat zou het heerlijk zijn als we nog een echte koudegolf beleven met ijs op de sloten en grachten. Dan doe ik wel de koek en zopie.

DSC_0004-002

 

 

 

Kobus Wempe

DSC_0001

Ik stond afgelopen week met dit boek in mijn handen. Mijn nichtje Mieke had ooit eens een oproep gedaan op Radio West en kreeg van meerdere reageerders dit boek toegestuurd. Zij was zo lief de extra exemplaren door te geven en zo kwam er ook één in mijn bezit.

DSC_0002 DSC_0003

In 1991 hadden we nog geen internet maar nu zocht ik de naam van de auteur op, Ruurd Feenstra, die vooral bekend is geworden door de Kameleonserie. Hij schreef veel boeken, was Hoofd Jeugduitzendingen bij de Avro maar heeft ook een tijd in het onderwijs gewerkt in Scheveningen. En daar woonden mijn opa en oma met hun toen nog jonge gezin ook. En nu heeft bij mij het romantische idee post gevat, dat hij gewoon onze familienaam als inspiratie heeft gebruikt.  Het boek wordt er voor mij nog waardevoller door.

Nichtenbank

DSC_0013

Er was mijn beide oma’s veel aan gelegen om, ook nadat hun kinderen het huis uit waren, gezellige familie bijeenkomsten te organiseren. Misschien is dat ook de oorzaak van het feit dat ik met heel veel neven en nichten nog steeds goed contact heb. Er is in onze jeugd een solide basis gelegd. Daar hebben mijn ouders uiteraard ook veel aan bijgedragen. Vandaag was het de dag van de jaarlijkse ontmoeting met mijn nicht Margriet, die in de zomermaanden ook in Italië woont. We kennen elkaar dus ons hele leven en als je ons vroeger zou hebben gezegd dat we ooit Italiaanse ‘buren’ zouden zijn, hadden we net zo gelachen als nu hier op ons bankje.