La famiglia

DSC_0031

Eerst maar eens aan de koffie. Het was meer dan tien jaar geleden dat vrijwel het zelfde gezelschap ons bezocht. Familie, inderdaad.  Twee van hen wonen zomers hier niet al te ver vandaan en de overigen waren dáár weer aan het logeren. Ach, ik hoef de familiebanden niet allemaal uit te leggen. Feit is dat we elkaar goed kennen en veel herinneringen delen. En de maaltijd, dat spreekt voor zich.

DSC_0039

In ons geval is het traditie geworden dat de bezoekende partij voor het nagerecht zorgt. Nou, laat dat maar aan mijn nichtje over. De lat ligt hoog bij het tegenbezoek.

DSC_0041

 

Advertenties

De uil in Caldese

De wijnboer kreeg deze week gezelschap van een vriend. Samen doen ze wat klussen in en om het huis. Ze vermaken zich wel, zie en hoor ik in onze dagelijkse contacten. In de wijngaard is inmiddels ook uileman op een hoge stam geplaatst. Omdat onze mannen een week met elkaar optrekken, besloten mijn nichtje en ik vandaag iets gezelligs te ondernemen. Dat werd halverwege onze woonplaatsen; een dagje Utrecht.

 

Ons leven lang gaan we al met elkaar om en naast nichtjes zijn we ook vriendinnen. Het bewijs dat we echt in de Domstad waren én een beetje klungelige selfie zijn voor ons het bewijs van een geslaagde dag.

Water en ijs

DSC_0010

Ze zwemt al in badje 3 en gaat als een speer. Dus namen we gisteren de gelegenheid te baat om tijdens een kijkmiddag met eigen ogen te zien hoe vrij en vrolijk het jongste kleinkind zich voortbeweegt in het water. Vamiddag stond ze onder aanvoering van opa samen met zusje en nichtje op het ijs. Dat was even wennen maar aan de hand van haar moeder begon ze het steeds leuker te vinden. DSC_0011-001

De andere twee kleindochters zwierden en vielen en hadden dikke pret.

DSC_0006-001

DSC_0007-002

Ach wat zou het heerlijk zijn als we nog een echte koudegolf beleven met ijs op de sloten en grachten. Dan doe ik wel de koek en zopie.

DSC_0004-002

 

 

 

Kobus Wempe

DSC_0001

Ik stond afgelopen week met dit boek in mijn handen. Mijn nichtje Mieke had ooit eens een oproep gedaan op Radio West en kreeg van meerdere reageerders dit boek toegestuurd. Zij was zo lief de extra exemplaren door te geven en zo kwam er ook één in mijn bezit.

DSC_0002 DSC_0003

In 1991 hadden we nog geen internet maar nu zocht ik de naam van de auteur op, Ruurd Feenstra, die vooral bekend is geworden door de Kameleonserie. Hij schreef veel boeken, was Hoofd Jeugduitzendingen bij de Avro maar heeft ook een tijd in het onderwijs gewerkt in Scheveningen. En daar woonden mijn opa en oma met hun toen nog jonge gezin ook. En nu heeft bij mij het romantische idee post gevat, dat hij gewoon onze familienaam als inspiratie heeft gebruikt.  Het boek wordt er voor mij nog waardevoller door.

Nichtenbank

DSC_0013

Er was mijn beide oma’s veel aan gelegen om, ook nadat hun kinderen het huis uit waren, gezellige familie bijeenkomsten te organiseren. Misschien is dat ook de oorzaak van het feit dat ik met heel veel neven en nichten nog steeds goed contact heb. Er is in onze jeugd een solide basis gelegd. Daar hebben mijn ouders uiteraard ook veel aan bijgedragen. Vandaag was het de dag van de jaarlijkse ontmoeting met mijn nicht Margriet, die in de zomermaanden ook in Italië woont. We kennen elkaar dus ons hele leven en als je ons vroeger zou hebben gezegd dat we ooit Italiaanse ‘buren’ zouden zijn, hadden we net zo gelachen als nu hier op ons bankje.

Beschuit met muisjes

p1210323

Mijn ouders werden voor de tiende keer overgrootouders. Mijn zusje en zwager voor de zesde keer opa en oma. Mijn nichtje Sophie en haar Bobby werden de trotse ouders van hun dochtertje Mascha. Kortom: er is een nieuw kindje in onze  familie geboren. Wij waren vanmiddag even op kraamvisite en verbaasden ons opnieuw over het wonder dat een nieuw leven is. Oudoom en -tante zijn we. Een vreemde functienaam, waar ik weinig mee heb en die ook totaal onbelangrijk is. Belangrijk is dat dit kindje gezond en wel mag opgroeien tot een mooi mens. Dat wensen we haar van harte toe.

Drie

P1190293September is kleindochtermaand. Juliët, de jongste van het stel is vandaag drie jaar geworden. En net zoals bij haar grote zus, nichtje en neef, namen wij als opa en oma in juli een voorschot op deze heugelijke dag. Ze moest nog even aan ons wennen en bleef bij haar moeder op schoot zitten toen ze volop in de belangstelling stond en geacht werd het kaarsje uit te blazen. Maar uiteindelijk verdween de verlegenheid snel en was ze de hele dag haar vrolijke zelf.