Verleden en toekomst

Na bijna honderd jaar in grote rust en vrede gewoond te hebben in ’t Clooster van sint Clara, werden de zusters door de beeldenstorm in 1566 verdreven en ontstond op deze plek een pakhhuis van salpeter. De opslag van buskruit leidt uiteindelijk in 1654 tot de ‘donderslag ‘ waarbij een groot deel van Delft afbrandde en honderden doden vielen, waaronder de schilder Fabritius. Dankzij collectes in de steden van Holland kon men snel aan wederopbouw beginnen en uiteindelijk verrijst op de oude plek van het klooster een artillerie magazijn van de Staten van Holland en West Friesland.

Zoals het met oude gebouwen gaat, kreeg dit complex daarna nog meerdere bestemmingen, van kazerne tot legerdepot. Sinds maart 2018 is het een bedrijfsverzamelgebouw, genaamd Buccaneer. Jonge bedrijven ontwikkelen hier technologie voor de energiesector; alles staat in het teken van de energietransitie. Zo is er een bedrijf dat door middel van drones turbine onderhoud kan plegen zonder dat de windmolen stil moet worden gelegd. Ook aan het duurzame transport per Hyperloop wordt hier succesvol gewerkt.

Wij werden op deze Open Monumentendag rondgeleid door iemand die vanaf het begin nauw betrokken was bij de laatste grote verbouwing van dit complex aan de Paardenmarkt vanwege zijn grote historische kennis van dit gebied. Het is prachtig dat verleden en toekomst hier samenkomen en we waren blij de kans te hebben gehad een kijkje te nemen in dit gebouw waar we dagelijks voorbij wandelen.

Het grazende paard

Een berg schroot waarin een hark te herkennen valt. Maar er is wel te zien dat er enige structuur in zit. Bij nadere beschouwing zien we zelfs hoefijzers en die zijn uiterst toepasselijk in dit werk van Jeroen Jacobs (klik). Nog toepasselijker als ik vertel dat het staat op het binnenplein van de Paardenmarkt in Delft.

In meerdere opzichten word ik blij van dit beeld. Het is gemaakt uit ogenschijnlijk waardeloos materiaal, de houding van het paard is feilloos getroffen en het beeld is razend knap gemaakt. Als bezoekers van restaurant Kruydt vorige week konden we wat dichterbij komen en ik heb er tot mijn genoegen om heen gewandeld. De kunstenaar maakt veel van dit soort werk. ‘Geen kunstopleiding, vooral passie, doorzettingsvermogen en ervaring maken mijn sculpturen tot wat het nu is’, schrijft hij zelf over zijn ijzerkunst. Het is de moeite waard om een kijkje te nemen op zijn site.

Kruydt

Gisteren liet ik tussen spijlen door wat zien van de oude opgeknapte legerplaats. Vandaag maak ik mijn rondje af door op de Paardenmarkt nog een ander hek en zélfs een geopend hek te tonen. Behalve woningen en bedrijven is er ook een restaurant met de toepasselijke naam Kruydt. Op mijn zeventigste verjaardag afgelopen jaar hebben we er samen voortreffelijk zitten eten, het is er heel ruim en we zaten zeer Coronaproof. Vorsend door oude blogs kwam ik dit verhaal tegen. Daaruit blijkt dat hier in januari 2019 sneeuw lag. Op het zomerse terras van restaurant Kruydt hebben we helaas nog nooit gezeten. Maar alles op z’n tijd, eerst graag een mooi pak sneeuw en dan gaan we in 2021 maar eens werk maken van een lunch in de buitenlucht in dit historisch stukje Delft.

Paarden en heilige koeien

Wij wonen dichtbij de Paardenmarkt, een plaats waar wij nog wel eens mensen naar toe verwijzen die willen parkeren in het gebied dat uitsluitend bestemd is voor vergunninghouders. Het is een prachtig plein met schitterende bomen en ik bedacht vaak hoe mooi het zou zijn als de auto’s daar ondergronds kunnen parkeren en het plein leeg is voor andere doeleinden. Maar op die gedachte kom ik terug. De bomen zouden eerst weg moeten voor de bouw van een ondergrondse garage en wat doen daarna we met het lege plein? Horecapleinen zijn er al genoeg. Voor de jaarlijkse kermis wordt de Paardenmarkt af en toe gebruikt en dat geeft alleen maar overlast. De weekmarkt, antiekmarkt en de bloemenmarkt worden al op een iets meer centrale plek in het centrum gehouden. Het is wel goed zo. Ik kijk over de auto’s heen naar het groene bladerdak en geniet van de rust die hier heerst.

Tegen muren oplopen

dsc_0012-001

Het is mistig en miezerig en een bruggenloop of andere stadswandeling zit er niet meer in vandaag. De foto maakte ik eergisteren toen ik op het binnenterrein stond van wat voorheen het Legerdepot was. De geparkeerde auto achter het hek staat op de Paardenmarkt. Als je zo spiedend met een camera rondloopt, valt je oog vaak op nooit eerder opgemerkte zaken. Zoals deze muurschildering die beslist nog eens nadere beschouwing verdient. Maar niet vandaag. Dit is zo’n dag waar de schemerlampen om half vijf al weer aan gaan en een vers haakwerk op me wacht.

dsc_0004

Zomerse belofte

dsc_0014-001

Omwille van blogfoto’s zocht ik vandaag een stukje Delft op waar de sneeuw nog tamelijk onbetreden is. Dat vond ik op de Kantoorgracht en bij de Paardenmarkt. Tot 2013 was hier het depot van het legermuseum. Nadat dit verplaatst werd naar  Soesterberg kregen de gebouwen een andere bestemming, onder andere een restauant met de toepasselijke naam Kruydt.

dsc_0007-001

dsc_0010-001

Het paard in de verte is een kunstwerk van opengewerkt ijzer. Hier vandaan lijkt het bedriegelijk echt. Vanmiddag stond het hek open en was ik in staat deze foto’s te maken. Zomers is hier een terras. Dat moeten we tegen die tijd dan maar eens bezoeken.

Beschamend

P1230929

Terwijl de wijnboer nog in de rode wijn staat roeren, spiek ik tussen onze Delftse lamellen door. Inderdaad, ik ben weer in NL en constateer dat het ook hier mooi en rustig herfstweer is. Vanmorgen zat ik uitgebreid bij mijn ouders in Leidschendam aan de koffie en deed voor hen en voor mezelf wat boodschappen. Weer terug in Delft spreek ik buitenlanders aan die voor onze deur willen parkeren. Ik verwijs ze naar een officiële betaald-parkeren-plaats op de Paardenmarkt. Daarmee ontlopen ze een boete van € 89. Het parkeerverbod in het centrum is zó absurd slecht aangegeven en de parkeerwachters zijn zó actief, dat ik me daarvoor schaam ten opzichte van toeristen. Maar verder is het hier heel leuk.

P1230933

Een rijke oogst

P1230552

P1230553

Nu we zo veel door Delft lopen en geen tuin of planten hoeven te verzorgen, valt mijn blik automatisch op wat groeit en bloeit. En dat is veel. Stokrozen bij de vleet en ik neem me voor volgend jaar heel Caldese er mee vol te zetten. Het vliegend insectenspul is er ook nog eens dol op, dus dat maakt ze extra aantrekkelijk.

P1230556

Bewoners van de Paardenmarkt hebben zinken teilen en emmers ingezet als plantenbakken. Ook al niet verkeerd. Ik zie liever dit soort enigszins nonchalante hoekjes dan al te opgetutte tweelingvazen. En toen kwamen we in de Doelenstraat nog iets aardigs tegen. Mét meeldauw volgens de kenner.

P1230538