De wintertuin

DSC_0013

Vandaag was ik bij een zusje die thuis net een kleine verbouwing achter de rug heeft. Als gevolg daarvan lag er overal een klein wit stoflaagje. We hadden het erover hoe een mens altijd enthousiast begint aan zo’n project en hoe je na vier of vijf dagen de rommel hélemaal zat bent en je voor minstens drie dagen nawerk hebt. Ik hielp haar met het weer inrichten van de boekenkast, een kolfje naar mijn hand. Maar ook ik verkeek me op de tijdsduur van dit klusje. Enfin het is geklaard, de boeken staan weer stofvrij in het gelid al maakte ik er geen foto van. Wel van haar achtertuin die altijd een sfeervol plaatje oplevert. Het beeld maakte ze jaren geleden zelf.

Advertenties

Ingeklemde zomer

DSC_0007-001

Is er nog wat leuks te fotograferen op ons erf? Wel zeker. Op een losliggende boomstam, die ik voor de foto even op tafel heb gelegd, was deze schoonheid aangewaaid. Prachtig die golvende vorm. Namen van zwammen zijn mij totaal onbekend maar van zijn pracht mogen jullie meegenieten. DSC_0009-001

Deze basilicum staat naast de keukendeur in een grote pot. Ik zou daar pesto van kunnen maken maar ik heb besloten dat ie met pot en al mee naar NL mag. Om de Italiaanse geur nog even vast te houden, hè. Als ie daar begint te kwijnen verdwijnt ie alsnog in de pesto.

DSC_0022-001

En of ik het nou leuk vind of niet, de herfst is onmiskenbaar aanwezig. En dat betekent voor ons…

 

De 24 uur van Caldese

IMG_20170811_195814

Toen we gisteravond de berg afreden voor de vrijdagavond pizza, werden we beneden naar de kant van de weg gedirigeerd. Er bleek een wielerronde te passeren. Gelukkig zat ik op de bestuurdersplaats en kon nog net met mijn mobiel een snelle foto maken. Rakelings racete men langs de auto. Dicht op een kluitje ook. Je houdt je hart vast voor een valpartij. Een van de laatste auto’s die het peloton begeleidde was een ambulance. Op alles voorbereid dus. En verder zag het er hier de laatste uren op de berg zo uit.

DSC_0002

DSC_0004

DSC_0006

En daar worden wij heel blij van.

 

Hele velden

DSC_0032

Elk jaar raak ik weer in vervoering bij velden vol met zonnebloemen. En ook al liet ik ze afgelopen week al zien in een vaas, niets kan op tegen een akker waar ze in het gelid staan met die vrolijke koppies. Het was heet en uitgestorven op het weggetje waar ze links hoog en rechts wat lager zijn geplant. Nou ja…vrijwel uitgestorven.

DSC_0033

Maar het beoogde effect komt op een foto niet over. Jullie moeten het toch maar doen met mijn vaststelling dat je ter plaatse het meest geniet. DSC_0039

DSC_0057

Blauw na grauw

p1210756

En dan, aan het eind van de middag zie ik een kleine streep blauwe lucht. Na een regendag weet ik: dit wordt hem, mijn dagfoto. De zoektocht naar kleur in huis levert niets meer op en ik ben er klaar mee. Als blogexperiment pakte ik in februari alleen onderwerpen in huis. Niet wetende dat ik mezelf een dwangbuis aan had gemeten waaruit ik nu, op de één na laatste dag van de maand, mezelf weer laat ontsnappen. Grachten, polders, stadsgezichten, het maakt niet uit. We gooien de ramen open en de camerablik gaat naar buiten. En ik ook.

Vreugde, veerkracht en vertrouwen

dsc_0011-001

Een dag kan nog zo mistig zijn, er is altijd wel iets fleurigs te ontdekken. Zelfs als dat een beetje zwart-wit uitpakt zoals op de foto. Uit de veerkracht van de natuur valt hoop te putten. Ook uit menselijke contacten is veel vreugde te halen. Laten we de negativiteit vannacht op de brandstapels gooien. Die noemen we niet voor niets vreugdevuren. Laten we het nieuwe jaar met een open blik en vol vertrouwen tegemoet zien. Want wat het ons ook brengen mag, veerkracht en positiviteit zullen ons helpen. Altijd.