Winterlicht

DSC_0012

DSC_0016

Toen we gistermiddag door Delft dwaalden, kregen we af en toe te maken met korte felle regenbuien. De glühwein die mijn gezelschap graag ergens bij een kerstkraam had willen nuttigen, dronken we maar in een restaurantje. En dat kwam niet alleen door de regen maar vooral omdat om half zes de meeste kramen al onbemand waren. We hadden zelfs het idee dat vele de hele dag leeg waren. Maar goed. Vanmorgen scheen de zon. En dat levert bijzonder licht op. Dapper dat de hardlopers toch van start gingen want het was hier en daar ook verradelijk glad.  Er lag zelfs een flinterje ijs op de slootjes. Het wachten is op de ijsmeesters.

 

 

Advertenties

Het begin van kerst in Delft

P1220688

Het Delftse centrum is prachtig, met het laagje sneeuw dat er gisteren nog lag, zelfs sprookjesachtig. En als je dan ook nog de lichtjesavond bezoekt, lijkt het wel of Anton Pieck zelf aan de gang is geweest. Speciaal voor kinderen werd om half zes ’s middags de kerstboom op de Markt in Delft ontstoken. Dat is een aangename tijd en het is bovendien niet zo beestachtig druk als om zeven uur; het officiële moment. Dochter, schoonzoon en twee kleindochters waren er bij en oh…wat mooi was de boom toen de lampjes brandden.

P1220708

Vorig jaar deden we dit voor het eerst met elkaar en hoopte ik een nieuwe traditie te starten. Dat lijkt te slagen, inclusief de zelfgemaakte erwtensoep na afloop.

 

Gered

DSC_0073

Besmeurd hing dit feestjurkje afgelopen week over een vuilniscontainer. Toen de zon nog scheen, zette ik haar (want een jurk noem je geen hem, toch?) op de foto. Er gingen twee regendagen overheen en het zag er steeds triester uit. Vóór de container door een grote grijpgrage hijskraan geleegd zou worden en het jurkje voor altijd zou verdwijnen in de kolkende massa vuilnis, besloot ik tot een reddingsactie. Ik waste het en zag dat er desondanks viltstift vlekken op bleven zitten. Hier en daar waren de naden kapot maar ook daar heb ik wat aan gedaan. Twee verkleedgrage kleindochters gaan hier vast nog plezier aan beleven. Tenzij zich alsnog een Delfts meisje bij me meldt die haar feestjurk mist.

DSC_0002

Kant

 

DSC_0063-001

DSC_0071

Zomaar een voordeur en zomaar een raamkozijn. Gefotografeerd in mijn eigen straat. En denk nou niet dat het een en al deftigheid hier is. Het zijn tamelijk onopvallende huizen in een eenvoudige rij. Dat de bewoners er evengoed werk van maken, pleziert me. Ik ben- dat hebben jullie inmiddels al lang door als je me een beetje volgt- een echte huizenkijker. Het liefst ook een binnengluuder. Die onderste foto, hè. Een Ikea gordijn en een Delftsblauwe vaas. Het gordijn hangt scheef en de vaas helt ook behoorlijk. Dan is het binnen vast heel scheluw. Krakende vloer en slecht sluitende keukenkastjes. Ik hoef niet eens naar binnen om dit soort conclusies te trekken.

Postplezier

P1220675

De regen haalt ons in, dus we lopen niet langer dan noodzakelijk een boodschappenronde door Delft. Fruit en wat biodingen, meer is er niet nodig. O ja, toch. Een leuke kaart voor onze Frans-Italiaanse vrienden die we de afgelopen zomer leerden kennen. Vanuit Nancy kregen we zulke lieve post, daar moet een aardig bedankje naar toe terug. Kunnen we meteen even laten zien hoe mooi Delft is. DSC_0060

Ook de Australische familie in Sydney ontving post van Piero en Marguerite. Dat mensen gewoon doen was ze op een achternamiddag beloven, is erg sympathiek. En in het digitale tijdperk elkaar kaarten sturen schept onverwacht plezier.

Herfst in de binnentuin

DSC_0013

Mooi hè. Aan de voorkant van ons huis zien we binnenvaartschepen voorbij varen. Dat verveelt nooit. Aan de achterkant kijken we over de Delftse daken. En richten we de kop een beetje neerwaarts dan zien we onze gezamenlijke binnentuin.

DSC_0012

Binnenkort zal de tuinman met zijn bladblazer wel verschijnen. Tot die tijd genieten we nog even van de confetti. Beetje kort blogje vandaag? Ach. Ik loop met mijn dochter te winkelen in Breda en kom pas laat thuis. De foto’s zijn dus van gisteren. Maar ik niet.

Later als ik groot ben

download (1)

Nog niet eerder was ik in het Rietveld Theater In Delft. Tot gistermiddag. Ik had het idee dat er alleen amateur toneel voorstellingen worden gegeven maar toen ik op de site van Delft in de Buurt zag dat Marjan Berk een programma verzorgde, werd ik enthousiast. Een zus en een vriendin ook. Dus daar zaten we. Wat een heerlijk inspirerend mens is die Marjan. Ze oogt broos, maar heeft nog steeds een heerlijke ontwapenende kijk én een scherpe blik op alles wat ze tegenkomt. Ze beantwoordt vragen uit de zaal en doet dat gevat en vol met humor. Ja, als ik tachtig plus ben, wil ik ook een Marjan zijn.