Groen in natuur, kitsch en kunst

foto Isabel

Isabel woont met haar ouders en zusje aan een dijk. Toen de foto-opdracht vandaag Groen bleek te zijn, had ik al wel een vermoeden van haar onderwerp. Zomers hebben ze een prachtig groen uitzicht en bij sneeuw glijden de kinderen er met de slee vanaf. Ik zelf ging op zoek naar groen in huis. Afgezien van planten en bloemen viel dat nog niet mee. Boven op een kast staat een verzameling vazen, waaronder ook wat groen spul. Maar het geheel komt me toch wat te bruin over.

Toen ik het groen even isoleerde, had ik aan mijn groene opdracht wel voldaan, vond ik.

Sneeuw

De Koepoortbrug ging juist open toen we er vanmorgen overheen wilden wandelen, dus we veranderden onze route. Vervolgens kwamen we achter een Avalex vuilniswagen terecht en opnieuw sloegen we een andere weg in. Zo kwamen we uiteindelijk op het Doelenplein terecht, waar alle rododendrons in bloei staan. Een waar feestje.

Van onze buren in Gubbio kregen we rond die zelfde tijd bovenstaande foto toegestuurd. Niet ons huis maar het hunne. Een ongerept dik pak sneeuw van een centimeter of twintig! Mooi hoor, daar niet van, Maar het verzoent ons wel heel gemakkelijk met het feit dat we nu in Delft zijn.

Zomerse belofte

dsc_0014-001

Omwille van blogfoto’s zocht ik vandaag een stukje Delft op waar de sneeuw nog tamelijk onbetreden is. Dat vond ik op de Kantoorgracht en bij de Paardenmarkt. Tot 2013 was hier het depot van het legermuseum. Nadat dit verplaatst werd naar  Soesterberg kregen de gebouwen een andere bestemming, onder andere een restauant met de toepasselijke naam Kruydt.

dsc_0007-001

dsc_0010-001

Het paard in de verte is een kunstwerk van opengewerkt ijzer. Hier vandaan lijkt het bedriegelijk echt. Vanmiddag stond het hek open en was ik in staat deze foto’s te maken. Zomers is hier een terras. Dat moeten we tegen die tijd dan maar eens bezoeken.

Binnen zijn is ook fijn

dsc_0003-001

Natuurlijk denk ik er over naar buiten te gaan en een sneeuwwandeling te maken. Ik vrees dat het bij dénken blijft. De sneeuw is overgegaan in een onaangenaam soort nattigheid, de lucht ziet nog steeds grauw. Vanavond gaan we met de buurman die altijd onze post verzorgt een hapje eten bij een Thais restaurant in het centrum. Dat zal mijn enige wandeling zijn. De rest van de dag geniet ik van het uitzicht aan beide kanten van ons huis en stort ik me op het afhandelen van de talloze klusjes die op me wachten. Een afvinkdag, héél nuttig, heel nodig.

dsc_0002-002

Snoeien en harken

P1220894-001

Toen dan eindelijk zondag de sneeuw was verdwenen en de ijspegels waren ontdooid, toog de wijnboer naar zijn geliefde plek. De dagen ervoor waren nuttig besteed met het hevelen van de wijn. En het proeven natuurlijk. Ik greep stofzuiger en dweil, in huis was genoeg te doen. Maar het buitenleven kriebelde en ook ik kon zondag op het erf aan de slag. Twaalf manden met blad harkte ik bijeen en dat blad vond zijn weg naar de compostbakken. Klaar voor de volgende wijnronde.

P1220901

Met moeite scheurden we ons maandag weer los uit het Italiaanse leven. Maar niet nadat ik de voorjaarsbeloften nog even fotografeerde.

P1220893

P1220890

 

Italië en Servië

P1220856-001

We zijn weer terug in de actualiteit met het blog. Hoewel? Ik laat even ons uitzicht van afgelopen donderdag zien. Herkennen jullie onze Italiaanse tuin? We gingen een weekje snoeien. Nou, weinig snoeien in de sneeuw, hoor. Maar twee dagen later lag het huis er weer zó bij en werkten we er lustig op los.

P1220898

Mijn blogberichten waren vooruit gepland, vaste volgers kregen er geen melding meer van. Enfin, volgens mij gaat alles van nu af aan weer normaal. Waar het in mijn ogen niet normaal gaat, althans niet volgens onze maatstaven, is de gang van zaken in een Servisch ziekenhuis. Cisca schreef me er over en je kunt het lezen onder haar button in de menubalk. Val niet van je stoel van verbazing.

 

Versierd

P1220772

Na een paar frisse maar zonnige dagen valt het weer een beetje tegen vandaag. Grijs, grauw en gedwarrel van sneeuwvlokjes die samen absoluut geen pak willen vormen maar waterig oplossen. Gelukkig heb ik altijd wel wat te doen maar van verse foto’s maken komt het niet. Tijdens mijn ommetje afgelopen week kwam ik wél wat vrolijks tegen. Zoals dit beplakte autoraam, de bloemetjesgordijnen in een kampeerbus en een fleurig fietsstoeltje.

P1220763

P1220770

Morgen trekt de carnavalsoptocht door Delft. Ik denk dat ik die maar eens op straatniveau ga fotograferen en niet, zoals in andere jaren, vanuit onze hooggelegen etage. Het gaat vast wat kleurrijks opleveren.

Wolkenweek

DSC_0008DSC_0122DSC_0125DSC_0005

Terwijl ik de kerstboom optuig, zie ik een regenboog. En ja, dan hol ik om mijn camera te halen, zo’n kans kan ik niet laten liggen. Alle vier deze luchtfoto’s maakte in binnen één week. Niets zo veranderlijk als het weer, hoe cliché wil je het hebben? Goed, gistermiddag een kerstboompje gekocht. De keuze was al niet meer zo groot en daar blijf ik me over verbazen. Dat je er wel snel bij móet zijn, anders kun je het wel schudden.  De woonkamer is nu een grote bende van lichtsnoeren en geopende ballendozen. Maar het ruikt wél naar dennengroen terwijl het zonnetje naar binnen schijnt en de regen tegen de ramen tikt.

Het begin van kerst in Delft

P1220688

Het Delftse centrum is prachtig, met het laagje sneeuw dat er gisteren nog lag, zelfs sprookjesachtig. En als je dan ook nog de lichtjesavond bezoekt, lijkt het wel of Anton Pieck zelf aan de gang is geweest. Speciaal voor kinderen werd om half zes ’s middags de kerstboom op de Markt in Delft ontstoken. Dat is een aangename tijd en het is bovendien niet zo beestachtig druk als om zeven uur; het officiële moment. Dochter, schoonzoon en twee kleindochters waren er bij en oh…wat mooi was de boom toen de lampjes brandden.

P1220708

Vorig jaar deden we dit voor het eerst met elkaar en hoopte ik een nieuwe traditie te starten. Dat lijkt te slagen, inclusief de zelfgemaakte erwtensoep na afloop.

 

Speculaas en kerstballen

DSC_0007

Alletwee keelpijn, sniffend en snotterend. Dus maar eens geen vroege polderwandeling voor ons vandaag. Beetje uitslapen en aanrommelen. En kijken hoe de sneeuw als poedersuiker voorbij waait. Later op de dag werd samen met buren de kerstboom opgetuigd en het uiteindelijke resultaat stemt weer heel tevreden.

DSC_0030

Hoewel de sneeuw stopte aan het eind van de middag zijn we het gebouw niet uit geweest vandaag. Maar dromen over een witte kerstmis gaat prima zo vanuit ons hoog verheven vensterraam. Grote pot thee erbij en nog wat restanten speculaas binnen handbereik. Zo spoelen we de herinneringen aan sinterklaas weer weg en halen de kerstsfeer binnen.

DSC_0045