Tulpen

DSC_0006-002

Twee bosjes voor vijf euro. Ik kon ze niet weerstaan. Maar waarom zitten daar in hemelsnaam acht elastiekjes bij? Eén om tien stelen bij elkaar te houden en desnoods één extra om de bloemenvoeding aan de bos vast te maken, dat lijkt me meer dan genoeg. Nou ja, erg interessant is de kwestie niet maar omdat je op tal van artikelen overbodig verpakkingsmateriaal ziet, werp ik de vraag maar eens op. Vinden jullie dit ook storend? Overigens wordt ik van een flinke bos tulpen wel vrolijk en van ons opgeknapte halletje idem. Daar spelen bloemen de hoofdrol maar het project is nog niet helemaal af. Ik kom er op terug.

DSC_0007

Advertenties

Cirkel

dsc_0001

Van een simpel bosje tulpen kan een mens toch veel plezier hebben. Ze beginnen netjes in de vaas, allemaal in het gelid. Maar het eindigt meestal dat elke tulp voor zich zelf begint en een andere kant op kijkt. Vlak vóór het moment dat ze in het GFT-afval verdwijnen kijk ik er nog een keer goed naar. Ze hebben een lange reis afgelegd van kweker naar winkel naar ons huis naar de vaas en naar het aanrecht. Hulpeloos liggen de stampertjes ongebruikt te zijn. Eén troost, hun reis eindigt nooit. Ze worden gecomposteerd en zijn weer voeding voor nieuw leven.

Beperkt

DSC_0004
In de boerentuin van Caldese moet je het niet al te aangeharkt willen hebben. De tulpenbollen die we ooit kregen, en die ik op de helling achter het huis in de grond stopte, zijn door dieren verplaatst. Of door kabouters. In elk geval zijn deze twee knoeperts zonder mijn inmenging onder de kersenboom terecht gekomen, waarna ik er ook maar de narcisbollen in de grond heb geduwd. In de vage hoop er een soort bloemperk van te maken. De narcissen zijn al weer uitgebloeid en dit is nu ons perk in de avondzon. Ben er dik tevreden mee.

Oud blauw

DSC_0030

Terwijl ik al twee dagen door neuzel over een uitstapje van vorige week vrijdag, gaat het tuinwerk hier in Caldese gestaag verder. We snoeien nog maar eens een boom in model, bedwingen braamstruiken op een vindingrijke manier en genieten van Hollandse tulpen. Die tulpen waren oorspronkelijk blauw. Samen met rode en witte kreeg ik die bollen van collega’s toen ons vertrek naar Italië een feit werd. De witte tulpen zie ik nergens meer, de enige rode liet ik hier al zien en de blauwe kregen hun oorspronkelijke, meer natuurlijke kleur weer terug. Als de bramen gaan doen wat wij willen – en dat valt voor bramen niet mee – krijgen ze ook een blogje. Dat heb ik ze beloofd.