Kant

 

DSC_0063-001

DSC_0071

Zomaar een voordeur en zomaar een raamkozijn. Gefotografeerd in mijn eigen straat. En denk nou niet dat het een en al deftigheid hier is. Het zijn tamelijk onopvallende huizen in een eenvoudige rij. Dat de bewoners er evengoed werk van maken, pleziert me. Ik ben- dat hebben jullie inmiddels al lang door als je me een beetje volgt- een echte huizenkijker. Het liefst ook een binnengluuder. Die onderste foto, hè. Een Ikea gordijn en een Delftsblauwe vaas. Het gordijn hangt scheef en de vaas helt ook behoorlijk. Dan is het binnen vast heel scheluw. Krakende vloer en slecht sluitende keukenkastjes. Ik hoef niet eens naar binnen om dit soort conclusies te trekken.

Advertenties

Ingepakt

DSC_0074

DSC_0080

Een leuke vriendin verhuisde begin van het jaar van Breda naar Schiedam. In die periode hielp ik haar in het oude huis met het sorteren en wegbrengen van overtollige spullen naar de stort.  Gelukkig zag ik die dag ook voor het eerst haar nieuwe woning, die toen nog niet ingericht was. Inmiddels woont ze er een half jaar en heb ik haar knusse grachtenappartement eindelijk nogmaals bewonderd. Ze heeft een achtergrond als binnenhuisarchitect dus de inrichting was subliem.  De zon scheen, uiteraard maakten we een stadswandeling.  Breda mag dan een aantrekkelijke stad zijn, Schiedam kan er ook wat van. We kwamen nog twee leukerds tegen.  Die zijn wel héél enthousiast aan het inpakken geweest.

DSC_0084

DSC_0075

 

 

Aandacht

DSC_0002

De enige afspraak die we gisteren hadden, was dat er vrienden kwamen eten. De enige afspraak vandaag is dat we bij vrienden gaan eten. Andere vrienden, dat spreekt. In vrijwel elk woonblad reppen bewoners van stijlvolle huizen over ‘de grote eettafel waar we zo gezellig met vrienden aan kunnen eten’.  Clichés zijn het niet voor niets geworden; het is ook heerlijk om tijd te hebben voor mensen die je lief zijn. Dat kan bij uitstek aan tafel. Daar maak ik in principe nooit foto’s van, dat verstoort maar. De aandacht gaat naar elkaar. Hoe het dan toch kan dat een salade mijn blog siert? Da’s onze restjes-lunch vandaag die ik maakte toen de wijnboer nog even een boodschap deed.

Rust en ruimte

DSC_0061

Vagelijk vragen plannen voor de komende maanden mijn aandacht. Maar het is net of ik er nog geen ruimte voor heb in mijn hoofd.  Eerst moeten er tal van klusjes gedaan worden. Geen opzienbarende dingen maar gewoon administratie, afspraken maken met vrienden, af en toe oppassen bij kleinkinderen, bewonersoverleg, griepprik halen, winterkleding checken en aanvullen. Enfin, bedenk het maar. Voor iemand zoals ik, die graag overzicht heeft, is het een kwestie van afvinken en dan pas de blik weer vooruit. Gisteren hebben we samen het huis van onder tot boven schoongemaakt.  Dat geeft me rust en ruimte in de kop. Zag ik daar nou Sint Nicolaas heel voorzichtig zijn hoofd om de hoek steken?

DSC_0062

Eén been

DSC_0030

Het duurt meestal een week voordat ik weer geïntegreerd ben. Vanmorgen waren we gezellig bij mijn ouders op de koffie en zij hoeven ons maar weinig te vragen of we lopen verbaal leeg met enthousiaste verhalen over het Italiaanse leven. In ons Delftse huis staat inmiddels de pot met munt en basilicum precies te doen wat ik hoopte, namelijk de geur van Italië nog even vasthouden. De pompoen en noten kochten we onderweg in Duitsland. Straks eten we zuurkool met worst en gaan daarna naar het filmhuis. Daar draait Tulipani, een Nederlands-Italiaanse film van Mike van Diem. Alles bijeen een fraaie mix van diverse identiteiten. Vanaf morgen richt ik de blik wat definitiever op ons Hollandsche leven en sta ik weer met twee benen in de realiteit.

Luiken

DSC_0022

DSC_0023

DSC_0025

De opkomende zon was nauwelijks over de heuvels gekomen of daar stonden al twee werkbussen op ons terrein. Vandaag worden de nieuwe luiken geplaatst. Wat ik al vreesde, gebeurde ook. Twee mannen met slijptollen, grote werkschoenen en massa’s gereedschap nemen de boel over en geen plek in huis is nog netjes. Dat kan niet anders, dat weet ik. Maar toch. Gelukkig is het prachtig weer en kunnen alle ramen probleemloos open. Hierboven de oude luiken. Geen onnodige ingreep dus. Hieronder de tussenstand. Het eindresultaat volgt binnenkort. Het wordt mooi, dat is zeker. Straks eerst maar eens stofzuigen en dweilen.

DSC_0013

DSC_0029

 

Dat staat er gekleurd op (slot)

P1220445

‘We mogen dan wel in een rijtjeshuis wonen, we willen wél graag een beetje opvallen’ moeten de bewoners van dit huis gedacht hebben. Want dat ik gekleurde huizen spaar, dat weten ze niet hoor.

DSC_0033-001

Van dit tweelinghuis, dat exact gespiegeld is, sta ik helemaal paf. Als ik nog eens de kans krijg, loop ik er naar binnen.  Het staat er zo al jaren bij, zonder ruiten en deuren. Wat voor een verhaal steekt hier nou achter? Daar zal ik niet snel achter komen maar dat ze het alvast donker rood (klik) hebben geverfd, waardeer ik ten zeerste.