Monumentendag

DSC_0070

Toch zeker in NL wel massaal een monument bezocht dit weekend? Ik ben erg van het binnenkijken en zie in mijn fantasie ook altijd de bewoners voor me. In het Museo Diosesano kwamen we op een verstilde binnenplaats terecht, die recent gerestaureerd is. Dat is goed te zien aan de gloednieuwe koperen regenpijp die nog niet geoxideerd is.

DSC_0069

DSC_0040

DSC_0041

Ik zie ze voor me, brevierende monniken. Kleine prevelende mannen die hun dagelijkse gebeden opzeggen. Met als hoger doel de mensheid te verheffen, het kwaad uit te bannen en zelf de trap naar de hemel te mogen beklimmen. Er valt nog heel wat te bidden.

DSC_0042

Advertenties

Bijvangst

DSC_0047

Toen ik gisteren toch zo lekker bezig was tussen de bramen, raapte ik meteen deze eikels op. Ze hebben namelijk enorm de neiging te ontkiemen en doen dat bij voorkeur op een plek waar wij dat niet willen. Dus wordt het spul afgevoerd naar de rand van ons terrein. Daar zoeken ze het maar uit.

DSC_0048

Dan aan de slag met de lavendel. Een deel verdwijnt in kleine zakjes en gaat mee naar NL, de rest mag composteren want droogboeketten geven meer troep dan geur af.

DSC_0002-001

Voor het kleureffect vandaag laat ik bloemen zien die onze bloemenweide vormen.  Ze zijn maar met z’n viertjes. Droge zomer, hè.

Over honderd jaar moeten de volgende eigenaren van Caldese dit blog nog maar eens lezen. Dan snappen ze tenminste waar ze dat reusachtige eikenbos aan te danken hebben. Kwestie van ontkiemen op de juiste plek.

 

Plaatjes uit Puglia

DSC_0024

Wat een totaal ander landschap daar in Puglia. We zagen eeuwenoude olijfgaarden, vaak afgebakend met ongemetselde stapelmuurtjes. Prachtig.

DSC_0026

En cactussen, heel veel cactussen. We merkten goed dat we ruim zevenhonderd kilometer zuidwaarts van Umbria waren.

DSC_0030

DSC_0115

Laat ik niet vergeten de trulli’s te noemen, die typische bouwsels met puntdaken. Gecombineerd met wijngaarden ook al zo beeldbepalend.

DSC_0075

DSC_0084

DSC_0076

Warm. Tjonge, wat was het war-rem. Maar dáár hoef je dezer dagen niet voor naar het zuiden af te zakken. Sterkte in heet Nederland.

De Weduwen van Rawagede

P1230427

Op het Haagse Malieveld wordt tot 3 juni de Tong Tong Fair gehouden. Een groot evenement voor de Indische gemeenschap in Nederland. Vandaag werd daar het schitterende fotoboek gepresenteerd dat Suzanne Liem maakte, een boek dat als ondertitel heeft ‘getuigen van de dekolonisatieoorloog’. In december 1947 werden door de Nederlanders honderden mannen doodgeschoten. Tijdens een rechtzaak meer dan zestig jaar later erkende de Nederlandse staat dat de misdrijven onder zijn verantwoordelijkheid waren gepleegd. Suzanne portretteerde de weduwen in 2010 op meesterlijke wijze. Ze had het vandaag te druk met het in ontvangst nemen van felicitaties maar ik zal haar toestemming vragen één van de portretten nog eens in dit blog te laten zien. Hoofdzaak is natuurlijk dat deze weduwen erkenning kregen. Ze staan symbool voor alle achterblijvers van oorlogsgeweld. Met dit boek heeft Suzanne hen een monument gegeven.

P1230423

P1230424

Op bezoek bij Max

P1220991

Het is misschien een wat onbegrijpelijke foto, die uitleg behoeft. In het Gemeente Museum in Den Haag loop je via deze toegang de tentoonstelling binnen van Max Liebermann. Daar, in de volgende zaal, wacht de kunstenaar met een geamuseerde blik je op. Als tijdgenoot en vriend van Isaac Israels was hij zeer gecharmeerd van Nederland en maakte hij veel Hollandse schilderijen.

P1220996-001

Ik hou ontzettend van het impressionisme waarin met ogenschijnlijk losse hand en veel zwierigheid in de verfstreken, zo raak getypeerd wordt. P1220995

Deze mosselvisser had ik zo onder mijn arm mee willen nemen naar huis. Onzin natuurlijk. Laat iedereen die van deze stijl houdt, vooral de tentoonstelling bezoeken en genieten zoals mijn vriendin en ik dat vandaag deden.

 

Tijdschriften

DSC_0040-001

Vrienden tipten ons over een artikel in de Kampioen. Je weet wel, dat tijdschrift van de ANWB. Dat het over Umbrië gaat valt niet over het hoofd te zien. En dat wij vaak op de trappen zaten van de San Lorenzo in Perugia is aardig en herkenbaar voor ons. Maar wat een oppervlakkige tekst, ik vond het een gemiste kans over onze mooie regio in centraal Italië.

DSC_0043

Dit Bookazine kreeg ik van een vriendin en het verhaal sprak me zeer aan. Het speelt voor het grootste deel in Delft waardoor ik onwillekeurig onze Nederlandse woonomgeving met nog meer interesse bekijk. Vaardig geschreven, de moeite waard. Ik zou alleen aan de Libelle willen vragen een minder aanstellerige naam te verzinnen voor een boek in tijdschriftvorm.

DSC_0044-001

Onbetaalbaar

 

DSC_0015-001

Het kan zijn dat je al maanden voorpret hebt of je slaakt een zucht van verlichting als de kerstdagen weer voorbij zijn. Je kunt vegetarisch koken of de halve poulierswinkel leeg kopen. Je kunt een kaarsje aansteken of het hele huis volhangen met lichtsnoeren. Elkaar cadeaus geven of niet. Je kunt naar de kerk. Een kunstboom neerzetten of een echte. Je kunt twaalf gasten uitnodigen of met je gewone gezinssamenstelling aan tafel gaan. Je kunt ruzie maken of proberen de vrede te bewaren. Wij hier in Nederland hebben vrijwel allemaal die keuze. En als onze beurs krap is of leeg, zelfs dán is er vaak een warme plek om naar toe te gaan en zijn er mensen in de weer om voor anderen Kerst tot een bijzonder feest te maken. Keuzes kunnen maken is het kostbaarste wat er bestaat.

DSC_0014-001